Jenny Seagrove wordt 65…

Jenny Seagrove wordt 65…

In november 2020 heb ik naar “Appointment with Death” gekeken, een oude (1988) Hercule Poirot-film met Peter Ustinov. Het was op zich reeds eigenaardig dat ik deze film nog niet had gezien, maar na verloop van tijd werd duidelijk waarom: ondanks een rits Grote Namen werd er verschrikkelijk slecht geacteerd. Met twee uitzonderingen. Dat waren dan toevallig ook de oudste (Lauren Bacall, with all due respect) en de jongste. Deze laatste kwam mij erg bekend voor, maar haar naam zei me eigenaardig genoeg niets: Jenny Seagrove, wie mocht dat dan wel zijn? (De foto uit de film van Yoni S.Hamenahem via Wikipedia doet haar ongekunstelde schoonheid helaas geen recht.)

Lees verder “Jenny Seagrove wordt 65…”

25 jaar geleden: “Harry Potter and the Philosopher’s Stone”

25 jaar geleden: “Harry Potter and the Philosopher’s Stone”

Het is vandaag al 25 jaar geleden dat “Harry Potter and the Philosopher’s Stone” van J.K.Rowling is verschenen. Ik ben er zeker van dat op dat moment niemand, zelfs niet de schrijfster of de uitgever, besefte wat voor een revolutie dit zou te weeg brengen.

Lees verder “25 jaar geleden: “Harry Potter and the Philosopher’s Stone””

Catherine Aird

Catherine Aird

Ik ben gekapituleerd. Wij bezitten zoveel thrillers (het lievelingsgenre van mijn vrouw) dat mijn “willekeurige woorden generator” bijna altijd op een thriller uitkomt. Ik heb zelfs nog een tweede poging gewaagd, maar toen dat ook een thriller bleek te zijn, heb ik het maar bij de eerste keuze gehouden en dat was “De prooi” van Catherine Aird, oorspronkelijke titel: “Henrietta who?” (foto afkomstig van haar eigen website).

Lees verder “Catherine Aird”

James Lee Burke wordt 85…

James Lee Burke wordt 85…

In juli 2014 was ik al mijn derde boek van de Amerikaanse thrillerauteur James Lee Burke aan het lezen (het kan zelfs al het vierde zijn of meer) en toch had ik nog geen bijdrage aan hem als zodanig gewijd. Uiteraard had ik al naar hem verwezen en hem geciteerd in mijn stukken over cajun of over films die zich in Louisiana afspelen, maar de man verdient toch een apart stukje. Oh ja, voor wie zich afvraagt wie het meisje is dat naast hem op de foto staat: dat is zijn dochter Alafair, die eveneens een thrillerschrijfster is. Het merkwaardige is dat Alafair als kind ook opduikt in de boeken van papa Burke. In de boeken is ze wel de geadopteerde dochter van inspecteur Dave Robicheaux, het alterego van Burke, terwijl ik uit zijn biografie afleid dat de échte Alafair ook zijn echte dochter is.

Lees verder “James Lee Burke wordt 85…”

95 jaar geleden verdween Agatha Christie

95 jaar geleden verdween Agatha Christie

Morgen zal het al 95 jaar geleden zijn dat de toen al zeer populaire schrijfster van detectiveverhalen Agatha Christie voor enkele dagen van de aardbol verdween. Uiteraard niet letterlijk, ze beweert niet dat ze ontvoerd werd door marsmannetjes of zo, maar hoe de vork precies aan de steel zat, heeft ze toch nooit willen uitleggen.

Lees verder “95 jaar geleden verdween Agatha Christie”

Dertig jaar geleden: interview met Michèle Morhange

Dertig jaar geleden: interview met Michèle Morhange

Dertig jaar geleden zorgde uitgeverij Manteau voor enige verbazing door in haar misdaadreeks een roman uit te brengen van een Gentse schrijfster die zowaar bij een Franstalig-Zwitserse firma (Luce Wilquin) haar werk uitgeeft. Zo werd “Le jardinier de la solitude” van Michèle Morhange “De hof der eenzaamheid”. “Le piège” (“De valstrik”) en “Fausse note” (“Valse noot”) liggen nog op een vertaling te wachten.

Lees verder “Dertig jaar geleden: interview met Michèle Morhange”