De Engelse schrijfster Kate Mosse (uiteraard niet te verwarren met het model zonder -e op het einde) viert vandaag haar zestigste verjaardag. Het zal nu al zo’n vijftien jaar geleden zijn dat ik haar bestseller (“Labyrinth”) heb gelezen, maar erg tevreden was ik daar niet over…
Lees verder “Kate Mosse wordt 65…”
De Nederlandse schrijfster Tessa de Loo viert vandaag haar tachtigste verjaardag. Alhoewel ik op z’n minst één boek van haar heb gelezen (“De tweeling”) vind ik helemaal niks over haar terug op mijn blog. Shame on me. Dan wordt het maar Wikipedia…
Lees verder “Tessa de Loo wordt tachtig…”
35 jaar geleden zorgde uitgeverij Manteau voor enige verbazing door in haar misdaadreeks een roman uit te brengen van een Gentse schrijfster die zowaar bij een Franstalig-Zwitserse firma (Luce Wilquin) haar werk uitgeeft. Zo werd “Le jardinier de la solitude” van Michèle Morhange “De hof der eenzaamheid”. “Le piège” (“De valstrik”) en “Fausse note” (“Valse noot”) liggen nog op een vertaling te wachten.
Lees verder “35 jaar geleden: interview met Michèle Morhange”
Ik begon het jaar 2024 met “Raja” (“De grens”) van Riikka Pulkkinen. De eerste recensie van Raja dateert uit 3 september 2006 — geschreven door Heidi Strengell op de literaire site Kiiltomato.net. In die vroege recensie bespreekt Strengell het debuut van Riikka Pulkkinen als een “moderne tragedie over de grenzen van het mens-zijn”, en analyseert ze de thematiek, vertelperspectieven en personages in het boek. De recensie prijst vooral Pulkkinens grondige verkenning van haar thema’s en haar vermogen om complexe emoties in de personages te vangen. Strengell beschrijft Raja als een intens psychologisch verhaal over verantwoordelijkheid, morele grenzen en relaties. Ze belicht hoe Pulkkinen drie generaties van vrouwelijke personages gebruikt om thema’s als plicht, liefde en verlies te onderzoeken. (chatgpt)
Lees verder “Twintig jaar geleden: “De grens” van Riikka Pulkkinen”
In 1986, ongeveer 150 jaren na hun oorspronkelijke publicatie (*), besloot Eve Sourian (Paris) vijf verhalen van George Sand te bundelen onder de veelzeggende titel ‘Les Femmes’. Een heruitgave in 2018 bewees dat het werk van Sand nog lang niet vergeten is. De bundel verscheen in het Nederlands als ‘De Markiezin’ in 1997 bij ‘Boekwerk’, Groningen.
Lees verder “190 jaar geleden: “Les Femmes” van George Sand”
Charming Billy van Alice McDermott verscheen voor het eerst in december 1997 bij Farrar, Straus and Giroux in New York. De Nederlandse vertaling (door Irma van Dam) verscheen bij De Geus in 1999. De oorspronkelijke titel verwijst natuurlijk naar een populair liedje, dus dat kon voor het Nederlands niet worden behouden.
Lees verder ““Billy’s charme” van Alice McDermott”
In eigen land kende de eerste roman van Françoise Mallet-Joris, die vandaag tien jaar geleden is overleden, “Le Rempart des Béguines”, in 1951 een “succès de scandale” om zijn lesbische inhoud, vooral omdat men in dit verhaal van een jong meisje dat verliefd wordt op de minnares van haar vader natuurlijk een autobiografisch verhaal zag.
Lees verder “75 jaar geleden: “Le Rempart des Béguines””
Het is vandaag al tien jaar geleden dat de Antwerpse Franstalige schrijfster Françoise Mallet-Joris is overleden (foto Verbist op de Engelstalige Wikipedia).
Lees verder “Françoise Mallet-Joris (1930-2016)”
Song of Solomon van Toni Morrison verscheen voor het eerst op 9 september 1977 in de Verenigde Staten bij Alfred A. Knopf. Het was Morrisons derde roman, na The Bluest Eye (1970) en Sula (1973). Song of Solomon betekende haar grote doorbraak bij een breed publiek. De roman werd een bestseller en was de eerste van haar boeken die door de Book of the Month Club werd geselecteerd. In 1978 ontving de roman de National Book Critics Circle Award voor fictie en speelde hij een belangrijke rol in de internationale erkenning die uiteindelijk zou leiden tot Morrisons Nobel Prize in Literature.
Lees verder ““Song of Solomon” van Toni Morrison”
Het is vandaag al tachtig jaar geleden dat de Amerikaanse schrijfster Gertrude Stein is gestorven.
Lees verder “Gertrude Stein (1874-1946)”
