Hoe Herman zichzelf ontdekte

Hoe Herman zichzelf ontdekte

Ik zet hier nu wel een illustratie bij van het boek “Herman Brusselmans in de knoei”, maar eigenlijk zou het “Ronny De Schepper in de knoei” moeten zijn. Vandaag is het immers precies twintig jaar geleden dat de Nederlandse Playboy onderstaande tekst (zij het in een vroegere, kortere versie) wilde publiceren omdat ze dachten dat-ie van de hand van Herman Brusselmans was. Toen echter bleek dat dit niet zo was, waren ze ineens niet meer geïnteresseerd. Toch wil ik nog eens duidelijk beklemtonen dat noch de geïnterviewde, noch ikzelf bij het “bedenken” van de naam Herman aan Brusselmans heeft gedacht en dat wij dus ook hoegenaamd niet op een naamsverwisseling uit waren. Nee, Herman, “her man”, leek ons wel een toepasselijke naam voor iemand die onderdanige neigingen heeft. Deze tekst is overigens op een zeer merkwaardige manier tot stand gekomen. Ik was mr.X immers voor iets helemaal anders gaan interviewen toen die zich op een bepaald moment liet ontvallen dat zijn meest erotische ervaring een reusachtige (vooral in de breedte) negerin was die voor een etalage in de fameuze Aarschotstraat in Brussel pronkte tussen een panoplie van zwepen en andere marteltuigen. “Herman”, zoals ik hem dus later besloot te noemen, durfde echter niet binnen te gaan omdat hij destijds vaak tussen twee kantoren moest pendelen en de Aarschotstraat de kortste verbinding tussen de twee was. Ook tal van collega’s van hem passeerden daar dus en hij was natuurlijk bang dat hij zou “gespot” worden. Bovendien was hij ook bang van de situatie zelf. De Aarschotstraat heeft immers allesbehalve een goede reputatie en als je daar dus gebonden en geblinddoekt werd, kon er ondertussen vanalles gebeuren. En tenslotte was hij ook bang van de negerin zelf. Maar juist die schrik was er dus mede oorzaak van dat dit voor hem de meest opwindende ervaring uit zijn leven was. “SM is de haute cuisine van de erotiek,” was zijn adagium. Dat bracht ons op volgend gesprek, dat ik echter niet in de saaie interviewvorm heb weergegeven, maar waarvan ik een heus verhaal heb gemaakt…
Lees verder “Hoe Herman zichzelf ontdekte”

Kadèr Gürbüz wordt vijftig…

Kadèr Gürbüz wordt vijftig…

De Gentse actrice van half-Turkse afkomst, Kadèr Gürbüz, viert vandaag haar vijftigste verjaardag…

Ze studeerde aan het conservatorium in Gent. Daarna begon ze bij VT4 als omroepster. Bij Life!tv presenteerde Gürbüz “Life!tv Gezondheid” en “Life!tv Vakantie”. Ook was ze te zien en te horen in “Het Swingpaleis”.
Alhoewel ze dat allemaal behoorlijk deed (zelfs het zingen!), dan is het natuurlijk vooral acteren, waarin ze goed is. Haar bekendste rol is volgens Wikipedia die van dokter Mihriban Ateş in “Flikken” en bij de jeugd is ze vooral bekend als Birgit Baukens uit “W817”. Verder speelde ze gastrollen in “De Kotmadam” (Maya), “Spoed” (moeder), “Aspe” (Diana Heydens), “Witse” (Julie Deboeck), “En daarmee basta!” (Heidi), “F.C. De Kampioenen” (dokter Helga Botermans) en “Mega Mindy” (Rebecca De Rien De Rien). In “Thuis” vertolkte ze de rol van advocate Karin Baert sporadisch sinds 2000. Vanaf 2016 kreeg deze rol meer belang. Tussendoor vertolkte ze van juni 2011 tot augustus 2012 als Caroline De Meester een vaste rol in de concurrerende VTM-soap “Familie”. In het najaar 2012 was ze te zien als Martine Storck in “De Vijfhoek”.
Kadèr Gürbüz mag als een toonbeeld van integratie gelden. Buiten haar naam herinnert er eigenlijk niks meer aan dat ze Turkse roots heeft. Integendeel! Op het vlak van seksualiteit laat ze ook autochtone actrices ver achter zich. Zij gaat geregeld naakt en in 2016 was ze ook oogverblindend mooi als een meesteres in de Vlaamse fictiereeks “Chaussée d’Amour” voor de betaalzender Play van Telenet (zie foto).
“We horen het de mensen nu al zeggen,” schrijft Tom De Leur in Het Nieuwsblad, “die rol van meesteres in sadomasochisme, is dat niet typisch iets voor Kadèr Gürbüz?” De actrice kan haar lach niet inhouden. “Ik heb nochtans nooit een dominatrix gespeeld. (…) Als ik mezelf in dat leren pakje zie, vind ik dat het door de beugel kan, ik kan ermee leven. (…) Die sadomasochistische scènes waren niet makkelijk. Ik heb een beginnerszweepje gekregen van een echte dominatrix en ben heel voorzichtig geweest, maar ik denk dat Josse de Pauw het toch gevoeld heeft. Weet je wat écht pijn deed? Die schoenen met hoge hakken en dikke zolen!”
Naast haar televisiewerk staat zij ook op de planken. In het theater speelde ze onder meer in de KNS, bij Arca en voor het Ballet van Vlaanderen.
Voor de Vlaamse verkiezingen in 2014 stond ze op de Oost-Vlaamse Open Vld-lijst op de vijftiende opvolgersplaats, ter ondersteuning van Mathias De Clercq.

Lees verder “Kadèr Gürbüz wordt vijftig…”

Liane Foly

Liane Foly

Liane Foly, de son vrai nom Éliane Falliex, est une chanteuseactriceimitatrice et animatrice de la télévision française, née le 16 décembre 1962 dans le 7e arrondissement de Lyon.

Les parents d’Éliane, commerçants en Algérie arrivent en métropole en 1962 avec la communauté pieds-noirs. Ils s’installent à Lyon, près du quartier de Perrache, où ils tiennent le commerce La droguerie du sourire. Liane Foly apprend le piano, le solfège et la danse classique dès l’âge de 5 ans, et, à 12 ans, chante dans l’orchestre familial Black And White, avec ses parents (son père en est le producteur, sa mère fait les costumes), son frère Philippe à la batterie et sa sœur Corinne l’aînée de 4 ans au piano (devenue depuis professeur de piano).

Elle continue ensuite à chanter dans les boîtes de nuit et les bars de sa région. Rapidement, son goût pour le blues et le jazz se développe.

En 1975, Liane Foly remporte son premier concours de chant en interprétant un morceau de Karen Cheryl. Elle décide alors d’en faire son métier après avoir passé son bac.

En 1984, elle est repérée par un jeune auteur, Philippe Viennet, et par le pianiste lyonnais André Manoukian, qui lui proposent d’écrire pour elle et d’enregistrer une maquette. Liane Foly et André Manoukian, qui est également son pianistecompositeur et producteur attitré, vivent ensemble de 1984 à 1995. Éliane devient Liane Foly en 1986.

Après un long travail elle arrive à Paris en 1987 et obtient un rendez-vous avec Fabrice Nataf, le directeur artistique et patron de Virgin France. C’est lui qui la lance.

En 1995, après sa séparation d’avec André Manoukian, elle a recours à la chirurgie esthétique pour améliorer son visage. En 1996, elle se lie avec son manager Laurent B.Souffir, qui compose pour elle une vingtaine de chansons et l’accompagne sur scène en tant que batteur jusqu’en 2000. Ils s’installent à Londres, mais se séparent en 2002.

En 2003, elle se marie avec Augustin Decré, puis divorce en 2007. Elle quitte alors Londres et revient s’installer à Paris.

Après la sortie de l’album Le goût du désir, en 2008, Liane Foly se lance dans une carrière d’imitatrice et d’humoriste, laissant de côté les projets musicaux. Elle se produit dans deux one woman shows : La Folle Parenthèse puis La Folle part en Cure.

En mars 2015, Liane Foly repart en tournée avec de nouvelles chansons annonciatrices d’un nouvel album. Cet album, baptisé Crooneuse, sort en mars 2016. (Wikipedia)

Vijf jaar geleden: “Fifty Shades of Grey” verfilmd

Vijf jaar geleden: “Fifty Shades of Grey” verfilmd

Het is vandaag vijf jaar geleden dat the trailer for the film “Fifty Shades of Grey” werd gereleased. It became the most viewed trailer of 2014 after it gained over 100 million views in just over a week. Ikzelf heb “Fifty Shades of Grey” (ik gebruik de Engelse titel, omdat in de vertaling “Vijftig tinten grijs” de woordspeling over de naam van het hoofdpersonage verloren gaat) van E.L.James nog steeds niet gelezen (en na het zien van de film ben ik het ook niet meer van plan), maar in de Gazet van Antwerpen van 1 december 2012 stond een interessant interview van Michael Lescroart met Karen Peger, psychotherapeute met een specialisatie in seksuele problemen. Een paar fragmenten…
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Fifty Shades of Grey” verfilmd”