Patricia Lasoen (1948-2023)

Patricia Lasoen (1948-2023)

Dirk Musschoot meldt mij dat gisteren de Brugse dichteres Patricia Lasoen is overleden. Eén van haar vier kinderen historicus Jan Dumolyn, bekend van de Canon van Vlaanderen, schreef het volgende op zijn FB-pagina…

Lees verder “Patricia Lasoen (1948-2023)”

Het Evangelie volgens de Lukas (20): Ivo Michiels en de taalworm

Het Evangelie volgens de Lukas (20): Ivo Michiels en de taalworm

Op 8 oktober 2018 opende de gemeente Sint-Lievens-Houtem officieel de Ivo Michielsweg, eksakt 6 jaar en één dag na het overlijden van de schrijver. Het was een eer die zijn geboortestad Mortsel hem niet gunde het jaar daarop. Blijkbaar gingen vrouwen voor. Of Alice Nahon beter schreef is bedenkelijk. Alice Vigoureux daarentegen was een logische keuze: zij had bij het vreselijke bombardement van de geallieerden, flink náást de Erlafabrieken die de hallen van Minerva had overgenomen, 26 kleuters gered uit de puinhopen van hun schooltje.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (20): Ivo Michiels en de taalworm”

Anton van Wilderode (1918-1998)

Anton van Wilderode (1918-1998)

Het is vandaag al 25 jaar geleden dat Anton van Wilderode is overleden. Ik heb het geluk gehad twee jaar Nederlandse les te krijgen van hem (poësis en retorica) en ook na mijn middelbare schooltijd ben ik hem nog een aantal keren gaan bezoeken, vaak om louter persoonlijke redenen, een enkele keer ook om hem “officieel” te gaan interviewen voor het gewestelijk weekblad “De Voorpost”. Dat was in mei 1978, precies tien jaar na mei ’68…

Lees verder “Anton van Wilderode (1918-1998)”

Vijftig jaar geleden: op bezoek bij Louis Paul Boon

Vijftig jaar geleden: op bezoek bij Louis Paul Boon

Vandaag is het al vijftig jaar geleden dat ik met prof.Van Elslander en nog een paar andere studenten Germaanse (o.a. Lukas De Vos en Kristien Ketels, meen ik mij te herinneren) bij Louis Paul Boon in Erembodegem op bezoek was, met de vraag of wij de week daarop met een bus vol van dergelijk gespuis even halt mochten houden in de Vogelenzang nummer vijf. Eender wie zou teruggeschrokken zijn voor zo’n waanzinnig voorstel. Niet Boon echter, zodat een week later zijn huis en tuin overrompeld werden door zo’n honderdtal jonge mensen. “Fans”, als het ware.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: op bezoek bij Louis Paul Boon”