Categorie: reisverhalen

960 jaar geleden: de slag bij Hastings

960 jaar geleden: de slag bij Hastings

Als ik goed kan tellen (en dat kan ik eigenlijk niét) dan is het vandaag precies 960 jaar geleden dat de slag bij Hastings heeft plaats gehad tussen een Normandisch-Frans leger onder leiding van hertog Willem II van Normandië en een leger onder leiding van de Angelsaksische koning Harold II. De slag is vernoemd naar de Engelse plaats Hastings, maar vond in werkelijkheid ongeveer tien kilometer ten noordwesten van Hastings plaats, waar nu de plaats Battle ligt. De uitkomst van de slag bij Hastings was een beslissende Normandische overwinning, de eerste en belangrijkste stap in de Normandische verovering van Engeland.

Lees verder “960 jaar geleden: de slag bij Hastings” →

35 jaar geleden: bezoek aan Drottningholm

35 jaar geleden: bezoek aan Drottningholm

35 jaar geleden bezocht ik Drottningholm, in de nabijheid van de Zweedse hoofdstad Stockholm. De amateurs van glans en glitter zullen er naartoe gaan voor het koninklijk paleis, maar de theaterliefhebbers zullen hun hart kunnen ophalen aan het schattige, achttiende eeuwse theatertje. Het enige intact gebleven baroktheater in de wereld. Voor vele nostalgiekers is dit schouwburgje dan ook het mooiste ter wereld, mooier dan de moderne mastodonten met de laatste technische snufjes.

Lees verder “35 jaar geleden: bezoek aan Drottningholm” →

35 jaar geleden: interview met Emma Kirkby…

35 jaar geleden: interview met Emma Kirkby…

35 jaar geleden ontmoette ik de Engelse sopraan Emma Kirkby in Nordmaling (Zweden). Tegenstanders geven haar wel eens de bijnaam “de zingende ijskast”, maar zelfs in het koude noorden, in een kil lokaal met als achtergrond een hoop opeengestapelde schoolbanken, voelde ik toch veel warmte van haar uitgaan.

Lees verder “35 jaar geleden: interview met Emma Kirkby…” →

Zestig jaar geleden: eerste keer op de Mont Ventoux

Zestig jaar geleden: eerste keer op de Mont Ventoux

Ik ben dus drie keer naar Monieux getrokken en dan ben ik ook drie maal op de Mont Ventoux geweest. Dus ook al in juli 1966, toen Tom Simpson nog een onbekommerde deelnemer was aan de Tour. Voor mijn vriend Erik Westerlinck heb ik toen immers een Miroir du Cyclisme meegebracht met daarin de deelnemers aan de Tour van dat jaar. Tom Simpson droeg hierbij nog de wereldkampioenstrui, hij was immers wereldkampioen geworden in 1965. (Toen moet ik ook het ep’tje met « Le téléphon » en « Madame Robert » van Nino Ferrer hebben gekocht.) Mijn moeder durfde niet uitstappen omdat de wind zo hevig was. Daar trekt die straathond zich niks van aan. Hij pist tegen de wind in!

Lees verder “Zestig jaar geleden: eerste keer op de Mont Ventoux” →

25 jaar geleden: “De Provence, reisverhalen”

25 jaar geleden: “De Provence, reisverhalen”

“Er zijn in de wereld slechts twee aardse paradijzen: de leeszaal van het British Museum en… de Provence,” aldus de Britse schrijver Ford Madox Ford, die lange tijd in de Provence verbleef en dankzij zijn vader Francis Hueffer (F.M.F. is een pseudoniem) zelfs een mondje Provençaals sprak en toegelaten werd tot de Félibrige, het genootschap ter verdediging van deze taal, dat door de dichter Frédéric Mistral (1830-1914) in 1854 was gesticht. Maar niet enkel vader en zoon Hueffer waren weg van de Provence, tal van schrijvers getuigen hieronder over hun liefde voor de enige aards paradijs (buiten het British Museum dus)…

Lees verder “25 jaar geleden: “De Provence, reisverhalen”” →

35 jaar geleden: “Wie blijft die schrijft”

35 jaar geleden: “Wie blijft die schrijft”

‘Wie blijft die schrijft’. Op die manier parafraseerde Mark Uytterhoeven destijds zowel de leegloop van BRT-medewerkers naar VTM als het feit dat men bij de BRT aan de lopende band boeken uitbracht (en het zou een gevestigde uitdrukking worden, zie bovenstaande illustratie). Twee jaar later zijn beide fenomenen nog steeds even actueel. De boeken die wij hier nu bespreken zijn echter tot stand gekomen n.a.v. uitzendingen die op VTM geen enkele kans zouden maken. Met andere woorden: het zijn interessante boeken.

Lees verder “35 jaar geleden: “Wie blijft die schrijft”” →

Twintig jaar geleden: Ann in Caïro

Twintig jaar geleden: Ann in Caïro

De Belgische ambassade had me via mail uitgenodigd op een Europese Kerstmarkt in Cairo en ik heb daar meteen een uitstap van gemaakt: 9 uren bus van Quseir naar de hoofdstad. Dat gaf me ruim de tijd om wat Arabisch te studeren (ik volg nu privéles en ik moet vooral mijn schrijven oefenen!), mijn roman verder te lezen (No One Sleeps in Alexandria: speelt zich af in Egypte in de Tweede Wereldoorlog) en wat kruiswoordraadsels op te lossen. Ik vond een hotelkamer met eigen badkamer voor 7 euro!

Lees verder “Twintig jaar geleden: Ann in Caïro” →