Veertig jaar geleden: “Mijn school heeft ezelsoren”

Veertig jaar geleden: “Mijn school heeft ezelsoren”

Waarom deden onze confraters TV-recensenten nu plots zo enthousiast over de tweede aflevering van Mijn school heeft ezelsoren (18-11-1982) ? Zou het niet kunnen dat zij de eerste gewoonweg niet hebben gezien ? Deze aflevering was immers niet beter of niet slechter dan de vorige…

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Mijn school heeft ezelsoren””

Veertig jaar geleden: Minister Coens, veilingmeester van rijksonderwijs

Veertig jaar geleden: Minister Coens, veilingmeester van rijksonderwijs

Veertig jaar geleden werd in Gent en Damme (de woonplaats van minister Coens) door leraars en leerlingen van de Rijksnormaalscholen geprotesteerd tegen de bezuinigingen op het departement van onderwijs, en meer bepaald tegen de bezuinigingen die het rijksonderwijs extra treffen. Deze acties werden geruggesteund door een persconferentie van het OBOS (Overlegcentrum ter Bevordering van de Officiële School) die nog méér en andere « harde acties » aankondigde, zij het dat er niet werd aan toegevoegd wanneer die acties zullen plaatsvinden en waaruit ze zullen bestaan.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Minister Coens, veilingmeester van rijksonderwijs”

Tien jaar geleden: Cicero en de theorie van de welsprekendheid

Tien jaar geleden: Cicero en de theorie van de welsprekendheid

Tien jaar geleden werden de Catilinarische Redevoeringen van de Romeinse schrijver én advocaat Cicero (60 vr. Christus) bewerkt tot een theaterstuk. De bewerking was van de hand van theaterschrijver Daniël Gybels (zelf ook advocaat), die de pleidooien heeft belicht vanuit een hedendaagse reflexie. De “politiek correcte puritein” Cicero krijgt een menselijk gelaat, temidden de intriges van macht, temidden politieke afrekeningen en temidden één van de meest groteske samenzweringen uit de wereldgeschiedenis. Cicero stapt geregeld uit zijn “rol” en denkt na over de mens die achter de vijand schuilt en over de mens die hijzelf is… als hij zijn toga even vergeet. Zo blijken vijanden uiteindelijk vaak gelijkgestemde zielen te zijn. Zo zijn – als van alle tijden – zogezegd grotere belangen vaak pure eigenbelangen. Zo worden zogenaamd dappere macho’s erg kwetsbare wezels en speelt, in een mannenwereld van macht, de vrouw nog altijd, of toch meestal, de stille hoofdrol. Guido Vanderauwera geeft, vanuit een gedroomde type-casting, met Romeins elan stevig gestalte aan Cicero, als de imposante, wijze, soms zachtmoedige, doch zeer gedreven staatsman-consul. Jo Decaluwe voert de regie in Theater Tinnenpot in Gent.

Lees verder “Tien jaar geleden: Cicero en de theorie van de welsprekendheid”

35 jaar geleden: benefietactie t.v.v. “De Buurt”

35 jaar geleden: benefietactie t.v.v. “De Buurt”

35 jaar geleden ondersteunde De Rode Vaan een benefietactie ten voordele van de alternatieve wijkschool De Buurt in Gent. Dat was niet helemaal verwonderlijk want dit schooltje situeerde zich in de Sleepstraat en daar was toen ook het lokaal van de Gentse afdeling van de KP gevestigd.

Lees verder “35 jaar geleden: benefietactie t.v.v. “De Buurt””

Tien jaar geleden: huwelijk van de zoon van Jacques Anquetil

Tien jaar geleden: huwelijk van de zoon van Jacques Anquetil

Bernard Thévenet en Bernard Hinault verdwenen tien jaar geleden even uit de Tour om aanwezig te zijn op het huwelijk van Christopher Anquetil. Het was de wens van de jongste zoon van de vijfvoudige Tour-winnaar Jacques Anquetil om te trouwen op de dag dat de Tour in Quincampoix (naast Rouen), het dorp van zijn vader passeerde. Tourbaas Christian Prudhomme legde later op die avond een bloemenkrans neer op het graf van de ondertussen al bijna 35 jaar geleden overleden Tour-winnaar.

Lees verder “Tien jaar geleden: huwelijk van de zoon van Jacques Anquetil”

Engelse taal dankt ‘Fuck’ aan Middeleeuwer Roger Fuckebythenavele

Engelse taal dankt ‘Fuck’ aan Middeleeuwer Roger Fuckebythenavele

De Britse historicus Paul Booth van de universiteit van Keele heeft het allereerste gebruik van de Engelse krachtterm “fuck” opgesnord en is tot de bevinding gekomen dat het woord afstamt van een zekere Roger Fuckebythenavele. Booth stootte bij toeval op de naam van de man tijdens onderzoek naar het koningschap van Edward II (1284-1327), de man die voorbestemd was om met de dochter van Gwijde van Dampierre, graaf van Vlaanderen, in het huwelijk te treden, maar het uiteindelijk moest stellen met de Française Isabella. Booth kwam driemaal de F-naam tegen, wat hem deed besluiten dat de eigennaam geen grapje van een middeleeuwse klerk was. Volgens de professor verwijst de naam “ofwel naar een man met bitter weinig ervaring op het vlak van copulatie” (die seks probeert te hebben met gebruik van de navel), “ofwel naar een wel erg dom iemand die wat hoog mikte en effectief het buikkuiltje een seksuele functie toedichtte”. Ik persoonlijk vind het een bericht dat je best op 1 april kan brengen…

Lees verder “Engelse taal dankt ‘Fuck’ aan Middeleeuwer Roger Fuckebythenavele”

Veertig jaar geleden: interview met Alfons Cools (Oudervereniging voor Moraal)

Veertig jaar geleden: interview met Alfons Cools (Oudervereniging voor Moraal)

« Het weze de politici gezegd dat men ofwel aanvaardt dat onze maatschappij pluralistisch is en dan moet het openbaar onderwijs pluralistisch zijn, ofwel dat men aanneemt dat de maatschappij verzuild is en dan is er geen vierde net nodig om de school voor iedereen te gaan vormen, vermits deze reeds als Rijksonderwijs bestaat. In deze laatste concepten trouwens kan men alleen spreken van confessioneel, niet-confessioneel-vrijzinnig en pluralistisch onderwijs, terwijl in het eerste geval het R.O. en sommige andere officiële scholen de rol van een pluralistische school vervullen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: interview met Alfons Cools (Oudervereniging voor Moraal)”

Dertig jaar geleden: interview met professor Freddy Decreus

Dertig jaar geleden: interview met professor Freddy Decreus

Freddy Decreus (°1949) is alvast geen professor van de oude stempel. Voor hem geen ivoren toren. Integendeel, haast overal kom je hem tegen, maar vooral in theaters. Anderzijds is dat nu ook weer geen toeval: in het theater is er een levendige belangstelling voor de klassieke schrijvers, zijn vakgebied. Daarover op het eind meer. Maar eerst sprak ik met hem over de lerarenopleiding, want aan de Gentse Rijksuniversiteit leidt hij dat departement.

Lees verder “Dertig jaar geleden: interview met professor Freddy Decreus”