De Nederlandse auteur Tim Krabbé is vooral bekend omwille van zijn roman “De renner”. Ook in de verhalenbundel “De matador” (1991) komt een wielerverhaal voor: “De scherprechter van Korfoe”.
Lees verder “35 jaar geleden: “De matador” van Tim Krabbé”
Gisteren zag ik de verfilming door Michiel van Erp in 2024 van “Een schitterend gebrek” van Arthur Japin. Toch wil ik het hier hebben over het boek en niet over de film. Niet dat ik de film niet goed zou vinden, maar het lijkt me gewoon een trouwe verfilming van het boek en dus wil ik hierop de nadruk leggen. Aangezien ikzelf het boek niet heb gelezen, doe ik dit aan de hand van de recensie van Johan de Belie. Alleen heb ik de namen van de acteurs toegevoegd. (RDS)
Lees verder ““Een schitterend gebrek” van Arthur Japin”
Het is vandaag al 55 jaar geleden dat de gerenommeerde Nederlandse schrijver Simon Vestdijk is overleden. Zelf ben ik helaas nog niet erg gelukkig geweest met mijn keuze uit zijn werk…
Lees verder “Simon Vestdijk (1898-1971)”
Malva Marina was de enige dochter van de bekende Chileense dichter Pablo Neruda, uit zijn eerste huwelijk met een Nederlandse vrouw. Ze werd in 1934 in Madrid geboren, maar met een waterhoofd. Neruda zou weinig naar haar en haar moeder omkijken. Bij het uitbreken van de Spaanse burgeroorlog (juli 1936) liet hij hen reizen naar Barcelona en vandaar naar Nederland. De gehandicapte Malva werd daar opgevangen in een pleeggezin in Gouda en overleed er in 1943. Neruda heeft nooit meer naar haar (en haar moeder) omgekeken en vermeldt zijn dochter niet in zijn autobiografie. De dichteres Hagar Peeters heeft dit kind een eigen stem willen geven, ze doet dat in dit boek (“Malva”) waarin Malva zogenaamd in het hiernamaals vertoeft en haar zeg kan doen over deze geschiedenis. Peeters’ persoonlijk verhaal speelt hierin ook een rol, ook zij werd in haar eerste levensjaren niet echt erkend door haar vader…
Lees verder “Tien jaar geleden: “Malva” van Hagar Peeters”
Op 1 maart 1951 draagt Lucebert in het Stedelijk Museum van Amsterdam het gedicht “Herfst” voor: hij giet het glas water dat voor de spreker is bestemd over z’n hoofd uit. Als hij ook nog de schunnigste lemma’s uit Van Dale begint voor te lezen, verlaat het publiek morrend de zaal. De “performance” is geboren. Helaas zijn er hiervan geen foto’s meer weer te vinden op het internet, daarom moet u het doen met één van zijn bekendste dichtregels (“Alles van waarde is weerloos”) dat als een neonreclame boven café Trefpunt in Gent hangt.
Ronny De Schepper
Het is al 55 jaar geleden dat Arnon Grunberg werd geboren in Amsterdam. Hij woont en werkt nu in New York.
Lees verder “Arnon Grunberg wordt 55…”
De Nederlandse schrijver Cees Nooteboom (links op bovenstaande foto naast Harry Mulisch en Hugo Claus) is gisteren overleden op zijn geliefde eiland Menorca.
Lees verder “Cees Nooteboom (1933-2026)”
We vernamen het overlijden van Werner Waterschoot, professor historische Nederlandse Letterkunde tot 2007. Werner deed voornamelijk onderzoek naar auteurs uit de vroegmoderne periode, zoals Lucas d’Heere, Jan van der Noot en Karel van Mander, maar gaf ook erg inspirerende colleges over bijvoorbeeld de Reynaert. Hij was nog steeds raadslid van de rederijkerskamer De Fonteine (Gent).
Lees verder “Werner Waterschoot (1941-2026)”
Op 28 december 2020 werd Frans Budé 75 jaar (foto Riet Budé-Dolders via Wikipedia). Bij deze gelegenheid verscheen de dichtbundel Het schikken van de dingen : zestien Soutines. Elk gedicht beschrijft een schilderij van Chaïm Soutine en handelt over elk van ons. Het laatste gedicht, ‘Denkend aan Soutine’, is een mijmering over het leven, ‘Het gevoel van stilte / en afronding, behoefte om het leven te doorgronden, al wat ons / tegemoetkomt en verdwijnt – alleen zichzelf behoort.’
Lees verder “Frans Budé wordt tachtig…”
Hersenschimmen is een roman uit 1984 van J. Bernlef, oorspronkelijk uitgegeven door Querido. In 2010 verscheen de vijftigste druk. Het boek werd in 1988 verfilmd onder dezelfde titel. Rond die tijd kwam het ook aan bod in de boekenclub die gesticht was door o.m. Walter Schelfhout, Hilde Proot, Anton Stevens en ikzelf. Een regel van deze club was echter dat je niet verplicht was om het besproken werk ook te hebben gelezen. Dat was bij mij het geval, vandaar dat ik het dus nu pas ga lezen…
Lees verder ““Hersenschimmen” van Bernlef”
dagelijks iets degelijks 