“Op zoek naar het geluk” van Theo Kars

“Op zoek naar het geluk” van Theo Kars

Ik kende Theo Kars reeds van een andere omnibus, namelijk “Eros gesluierd” (Amsterdam, Loeb, 1982, 361 blz.), die evenwel geen verhalen van zijn eigen hand bundelde, maar de kaft van “Op zoek naar het geluk” (zie hierboven) wijst in dezelfde erotische richting. Ik heb het reeds eerder geschreven: al die erotische boeken uit mijn bibliotheek dateren uit een periode toen ik nog jong en “onrustig” was, nu zijn ze eigenlijk niet meer aan mij besteed. Toch wil ik dit boek, dat drie romans bevat, een kans geven, ook al omdat het een vrij kleine druk is en als ik dat nù niet meer kan lezen, zal ik het later zéker niet meer kunnen lezen…

Lees verder ““Op zoek naar het geluk” van Theo Kars”

Tim Krabbé wordt tachtig…

Tim Krabbé wordt tachtig…

Mag je een racistische jongen met fascistische voorkeuren zo maar neerschieten? Jazeker, lijkt Tim Krabbé ons te vertellen in “Een goede dag voor de ezel” uit 2005. (Het slachtoffer zal achteraf ook echte misdaden blijken te hebben begaan, maar dat is slechts een zalfje voor de ziel, want dat wist de moordenaar op dat moment niet.) Rare jongens, die politiek correcten. Of zou Tim Krabbé dan toch niet tot die categorie behoren?

Lees verder “Tim Krabbé wordt tachtig…”

Veertig jaar geleden: Hollandse kinderauteurs, daar kun je beter soep van koken!

Veertig jaar geleden: Hollandse kinderauteurs, daar kun je beter soep van koken!

Heel wat ouders“, zo begint het boekje “Zullen we deze dan maar houden”, “zijn nogal vervelend, dat is niets bijzonders. Maar de vader en moeder van Liesje en Lodewijk van Pech tot Puffelen waren wel buitengewoon vervelend“. Nou, reken maar! Zo verplichten ze hun kinderen hun neus te snuiten, hun oren schoon te maken en hun haren te wassen. Zeg nou zelf!

Lees verder “Veertig jaar geleden: Hollandse kinderauteurs, daar kun je beter soep van koken!”