Het Evangelie volgens de Lukas (13): Zwabberend gezwets

Het Evangelie volgens de Lukas (13): Zwabberend gezwets

Aansluitend bij “Een schouderklopje voor het Belgisch-Nederlands ?”, de door vele lezers gesmaakte bijdrage van Luc Pay van 6 februari, reageert nu ook Lukas De Vos op “De Standaard Folie”…

http://mededelingen.over-blog.com/article-een-schouderklopje-voor-het-belgisch-nederlands-125495677.html

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (13): Zwabberend gezwets”

Het Evangelie volgens de Lukas (12): Moord zoekt soort

Het Evangelie volgens de Lukas (12): Moord zoekt soort

Ik had gehoopt, na het gebrei aan de Leuvense stoof van Tica Morgan, meer soelaas te vinden in de mij totnogtoe onbekende reeks Bonnard & Brunello van Johan D’Haveloose. Dat viel nogal tegen. Misschien heb ik mij vergist door met Deel 8 te beginnen (Yanaïka’s Trofee), misschien heb ik de waarschuwing in de wind geslagen dat de auteur een “veelzijdig en productieve schrijver” van kinderboeken en romans is, misschien was ik misleid door de aanprijzing dat “zijn ervaring als docent Engels met taal en studenten” zijn “spelen met woorden” aanport (hij geeft les aan de Hogeschool Gent), misschien had ik de noodsignalen van de uitgeverij niet herkend. Maar zeker is dat ook hier van spanning weinig in huis komt (halverwege het boek bestaat er geen twijfel meer over de dader, waarom dan nog zo lang voortspinnen?), als ik dat verklap hoef je de rest niet te lezen. Het volstaat na de inrekening van de kindermoordenaar inspecteur Brunello’s bedenkelijke uitspraak te horen (taalfouten inbegrepen in de politiepsychologie): “Ja, ze was zeer mooi , maar hoe veel bloed jij ook drinkt, zo mooi als haar word je nooit. Je bent en blijft een lelijke kindermoordenaar!” Geef mij maar de Hongaarse gravin en vampier Báthory Erzsébet, dàt waren nog eens tijden. En ook zij hoorde thuis in een instelling.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (12): Moord zoekt soort”

Het Evangelie volgens de Lukas (10): een officiële journalistenkaart is geen vodje papier

Het Evangelie volgens de Lukas (10): een officiële journalistenkaart is geen vodje papier

Al zijn er steeds meer “demokratisch” geleide landen die daar lak aan hebben. De cijfers spreken voor zich. In 2020 zijn “maar” 50 joernalisten gedood bij het uitoefenen van hun taak (twee ervan door een ongeval). Maar 84 % van de slachtoffers werden bewust en gericht omgebracht, een stijging met 21 % tegen 2019, toen er 53 joernalisten omkwamen. En, zo zocht Reporters zonder Grenzen uit, liefst 34 van die 50 vonden de dood in landen die officieel in vredestijden leven. Het gaat dan om Marokko, India, en vooral Mexico. De redenen lopen vaak gelijk: het zijn onderzoeksjournalisten die corruptie blootleggen, milieuschandalen aankaarten, of de sporen natrekken van de georganiseerde misdaad.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (10): een officiële journalistenkaart is geen vodje papier”

Het Evangelie volgens de Lukas (9): Trumps trompet (Rhonda Fleming, 1923-2020)

Het Evangelie volgens de Lukas (9): Trumps trompet (Rhonda Fleming, 1923-2020)

“Als twee ogen sluiten komt er een heleboel kijken”, schreef de dichter Armando ooit. Dat lugubere voel kreeg ik toen ik het doopceel lichtte van Rhonda Fleming, netjes gestorven op 14 oktober in Santa Monica. Want als de waarheid uit een kindermond komt, dan komt de ontnuchtering als een eeuweling (of toch bijna – ze was ruim 97 jaar) het Walhalla betreedt. Wist ik veel dat ze liefst vier films met Ronald Reagan had gedraaid, zes echtgenoten erdoor gedraaid had, de knapste puriteinse was ooit geschapen, en nog ros was ook, en zelfs nog voor Trump gestemd heeft vooraleer terug te keren naar de grote Manitoe. Als die ene stem doorslaggevend was geworden, dan had ik een briefje naar het hiernamaals gestuurd om haar te voederen aan de Fenriswolf.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (9): Trumps trompet (Rhonda Fleming, 1923-2020)”

Het Evangelie volgens de Lukas (4): Het leven is een lekke waterpijp

Het Evangelie volgens de Lukas (4): Het leven is een lekke waterpijp

Hola ! En hoe zou het nog met Broeder Leider van de Revolutie zijn ? Met de tijger van Tobroek, de fennek of spitsorige zandvos uit Fezzan, de dolle hond van Noord-Afrika zoals Reagan het ooit fijnzinnig formuleerde, het genie van de Akakus, het rommelend Woestijnorakel, Allahs eigen stuntman ? Moeammar dus, Kadhafi, de ijzeren kolonel, science-fiction schrijver, diepe denker, en bevrijder der onderdrukte dompelaars. Goed, met uw welnemen, maar niet zonder zorgen.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (4): Het leven is een lekke waterpijp”

Het Evangelie volgens de Lukas (3): Mijn halve oorlog

Het Evangelie volgens de Lukas (3): Mijn halve oorlog

Ik weet niet wat voor mij de grootste schok is geweest, enkele maanden na het uitbreken van de oorlog tussen Servië en Kroatië. De aanblik van het kompleet verwoeste Nustar. De ontdekking van een tank met zes verkoolde lijken. De gruwelverhalen van de vluchtelingen uit Vukovar. De moord op een Japans journalist, de keel overgesneden in een huis waar ik de volgende dag zelf stond. Verlaten. De mijnenvelden van Murvica. Zwartrokken die alleen oog hadden voor hun gevelde kerktoren, maar niet voor de vrouwen die in de brisantbommen bleven. Of de dwaze kinderen die in Kroatië twee, in Servië drie vingers opsteken, futiele symbolen van een ingebeelde overwinning die hen recht naar de hel voert.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (3): Mijn halve oorlog”

Het Evangelie volgens de Lukas (2): de Lul van de Karpaten

Het Evangelie volgens de Lukas (2): de Lul van de Karpaten

Eén keer heb ik de slaap der rechtvaardigen geslapen. In het bed van Nicu Ceaucescu, het steengruis dat eindeloos draaide rond zijn vader, het vermeende Hemellichaam. Liefst in een snelle Duitse Mercedes. Geen kwaad woord van het bed. Ik heb er prinsheerlijk in geslapen, kort na het afknallen van Ceaucescu senior en de ijsheks Elena.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (2): de Lul van de Karpaten”

Het Evangelie volgens de Lukas (1): Mijn kleine oorlam

Het Evangelie volgens de Lukas (1): Mijn kleine oorlam

Vijf jaar geleden begroette ik Lukas De Vos als nieuwe gastcolumnist. Lukas is bij het grote publiek vooral gekend van de VRT-nieuwsdienst, ikzelf heb hem in het begin van de jaren zeventig leren kennen in de Germaanse. Lukas is niet de eerste gastschrijver op mijn blog, hij is wel de eerste die dit doet met een aantal persoonlijke columns. Het spreekt vanzelf dat ik het niet altijd honderd procent eens ben met wat hij (of iemand anders in die hoedanigheid) schrijft, zulke eenstemmigheid kan men immers nauwelijks verwachten…

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (1): Mijn kleine oorlam”