Dertig jaar geleden: dag van “De Verbeelding” in Vooruit

Dertig jaar geleden: dag van “De Verbeelding” in Vooruit

Dertig jaar geleden vond de dag van “De Verbeelding” plaats in Vooruit. Een half jaar eerder reeds had ik er een gesprek over met Gwen Jooris van de gelijknamige vereniging (foto Gregory Ball). Het spreekt vanzelf dat het interview eigenlijk op zichzelf stond, maar tijdens het gesprek bleek dat er zo’n “Dag van de Verbeelding” in het verschiet lag. Sindsdien koppel ik dit interview eerder dààraan dan aan de exacte verschijningsdatum.
Lees verder “Dertig jaar geleden: dag van “De Verbeelding” in Vooruit”

Dertig jaar geleden: het boek dat mijn oortjes deed gloeien

Dertig jaar geleden: het boek dat mijn oortjes deed gloeien

Wat een toeval! Net op het moment dat Opa Adhemar ons op de schoot neemt om ons te vertellen welke boeken als kind zijn “oortjes deed gloeien”, is het ook de dertigste verjaardag van een artikel onder die titel dat ik in De Rode Vaan liet verschijnen n.a.v. de kinderboekenweek.
Lees verder “Dertig jaar geleden: het boek dat mijn oortjes deed gloeien”

Theaterjaaroverzicht 1988

33 dirk tangheVoor het voetlicht was 1988 ongetwijfeld het jaar van de Blauwe Maandag Compagnie en van Dirk Tanghe (foto).

Het Antwerpse gezelschap maakt van theater opnieuw een belevenis. Vooral « Nachtwake » in een regie van Guy Joosten (begin dit jaar) en « De Meeuw » herkneed onder leiding van Luk Perceval zijn parels. Zowel het hedendaagse stuk van Lars Norén als de eigentijdse mise-en-scène van de « klassieker » van Anton Tsjechov ontlokten bij ons de uitroep: « Perfect ». Typisch voor het Belgische cultuurbeleid is de subsidiekruimel waarmee het gezelschap zich tevreden moet stellen.

Intussen blijven heel wat flink betoelaagde huizen maar wat aanmodderen. Toch hebben twee van die gevestigde schouwburgen het aangedurfd iemand te engageren die al lang in de alternatieve ruimten het theaterpubliek wist te enthousiasmeren. In het NTG kreeg regisseur Dirk Tanghe zelfs een contract voor drie jaar aangeboden. Binnenkort zien we daar nieuw werk van hem, met onder andere « Dood van een handelsreiziger » naar het werk van Arthur Miller.

In de Brusselse KVS ensceneerde Tanghe in februari een gedurfde versie van Shakespeares « Romeo en Julia ». Een kleine groep professionele acteurs werd er voor de gelegenheid aangevuld met 32 jongeren, van wie de meesten nog nooit op de planken gestaan hadden. Tanghe slaagt erin tegelijk tijdloos en bijzonder eigentijds te werken. « Romeo en Julia » werd alvast een overrompelend publiek succes.

Dat is wel nieuw aan de jonge durvers van het Vlaamse theater: er mag opnieuw gespeeld worden. Sommige confraters bekijken dat allemaal met een scheef oog. Moet theater dan niet iets « verhevens » zijn ? Anderen blijven pleiten voor de gecompliceerde warrigheid. Daarvoor halen zij zelfs al eens nijdig uit naar mensen die erin slagen de complexe realiteit of de al even ingewikkelde menselijke psyche te verzoenen met toegankelijk, wervelend, gevoelig, beklijvend theater. Wat moet theater anders zijn ?

Referentie

Piet Loose in De Rode Vaan nr.52 van 1988