Nolle Versyp (1936-2006)

Nolle Versyp (1936-2006)

In de nacht van 5 op 6 oktober 2006 is de Gentse acteur Nolle Versyp overleden. Bij zijn overlijden werd vooral gerefereerd aan de soapserie “Thuis”, waarin hij de nogal rigide Dr.Dré speelde. Nolle zou zeker een grapje maken over het gebruik van het woord “rigide”, want omwille van zijn gezondheidsproblemen, meer bepaald wegens reuma had hij inderdaad al enkele jaren het acteren op scène moeten laten varen. Sedert een jaar was hij ook uit “Thuis” verdwenen (hij speelde nu zogezegd enkel nog pétanque in de Provence) omdat de ziekte steeds meer bezit nam van zijn lichaam, tot hij er uiteindelijk aan bezweken is.

Lees verder “Nolle Versyp (1936-2006)”

Michael Pas wordt 55…

Michael Pas wordt 55…

De Antwerpse acteur Michael Pas heb ik in januari 1991 geïnterviewd toen hij Mowgli speelde in een bewerking van “Jungleboek” van Rudyard Kipling in een regie van Dirk Tanghe en een decor van Steven Demedts. Met verder Brenda Bertin (prinses Messoea), Chris Boni (Tabaqui, de jakhals), Mark Willems (Shere Khan, de tijger), Karin Tanghe (Raksha, de wolvin), Roger Bolders (Akela, de wolf), Karen De Visscher (Kaa, de slang), Cyriel Van Gent (Kwatta, de apenkoning), Nolle Versyp (Baloo, de beer), Eddy Spruyt (Bagheera, de panter), Bas Heerkens (Buldeo, de jonge jager). De bewerking was van Jan De Vuyst, de muziek van Lieven Coppieters.

Lees verder “Michael Pas wordt 55…”

De knipoogjes van William Shakespeare

De knipoogjes van William Shakespeare

Toen ik in 1971 in het zuiden van Engeland, meer bepaald in Hastings, net zoals Willem de Veroveraar 905 jaar eerder, voet aan wal had gezet, werd ik voor de « nachtelijke » (tot elf uur) strooptochten langs de plaatselijke bars onder de arm genomen door een bende autochtonen, die zich — gezien de tijdsomstandigheden — misschien nog het best als « hippies » laten omschrijven. En alhoewel ik in tegenstelling tot de meeste « ouwe zakken van ’68 » de beste herinneringen bewaar aan deze tijd van « love and peace », zou ik daarover toch een zedig stilzwijgen bewaren, ware het niet dat deze vrolijke snaken, waarvan er ten hoogste één verder was geraakt dan wat wij « lager middelbaar » zouden noemen, als ze genoeg « barleys » en « lager » op hadden, zich overgaven aan, ja aan « overgeven » zelf natuurlijk ook, maar — wat merkwaardiger is — aan het uitvoerig citeren van… William Shakespeare.

Lees verder “De knipoogjes van William Shakespeare”

Dirk Tanghe wordt 65…

Dirk Tanghe wordt 65…

De Vlaamse theatermaker Dirk Tanghe viert vandaag zijn 65ste verjaardag. Ik moet nog vaak aan hem terugdenken. Zoals vijf jaar geleden toen ik las dat Benny Claessens (de dikke broer van Bart De Pauw uit “Het geslacht De Pauw”) in zijn jongste stuk in het NTG zijn acteurs op het podium laat plassen (en het gelukkig daarna ook zelf weer opkuisen). Niet dat Dirk Tanghe zoiets ook zou doen. Nee juist integendeel! In een periode dat dergelijk “theater” opgang begon te maken en ik mij meer en meer met tegenzin naar de schouwburg sleepte, was hij voor mij juist een rots in de branding. En niet alleen voor mij blijkbaar: zijn stukken waren meestal een groot succes. Dat kón dus wel niet goed zijn! Dirk moest in die tijd dan ook vaak spitsroeden lopen bij zijn spitsbroeders en ik twijfel er niet aan dat dit ook heeft bijgedragen tot wat later is gevolgd…

Lees verder “Dirk Tanghe wordt 65…”

Dertig jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis

Dertig jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis

Het is jammer dat het Gentse Tolhuis geen doek heeft, want anders zou bij het opgaan ervan zeker een spontaan applaus hebben weerklonken voor het prachtige scènebeeld (gerealiseerd door Steven Demedts). In de onafzienbare ruimte van het sportcomplex was een waar korenveld opgetrokken, met daarin een reusachtige tafel die het erf van boer Van Paemel moet voorstellen.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis”

425 jaar geleden: de eerste voorstelling van Shakespeare’s “Romeo and Juliet”

425 jaar geleden: de eerste voorstelling van Shakespeare’s “Romeo and Juliet”

Welke lieftallige jongedame deze aandoenlijke tekening voor mij heeft gemaakt, zal omwille van de privacy – ondanks het feit dat dit nu al meer dan veertig jaar achter ons ligt – helaas een goed bewaard geheim moeten blijven, maar ik ben wel blij dat ik de tekening even naar boven kan halen, aangezien het volgens mijn vriend Alcide vandaag precies 425 jaar geleden is dat de eerste voorstelling van Shakespeare’s “Romeo and Juliet” plaatsvond…

Lees verder “425 jaar geleden: de eerste voorstelling van Shakespeare’s “Romeo and Juliet””

Dertig jaar geleden: “Christus wordt weer gekruisigd” in het Tolhuis

Dertig jaar geleden: “Christus wordt weer gekruisigd” in het Tolhuis

Ik heb het nog maar onlangs geschreven: soms verdwijnen artikels van mijn blog zonder dat ik weet wat ermee gebeurd is. Zo ook mijn recensie van “Christus wordt weer gekruisigd” van Nikos Kazantzakis door het NTG in het Tolhuis. Gelukkig heb ik nog een interview teruggevonden met regisseur Dirk Tanghe, waarin het stuk toch ook ter sprake komt.
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Christus wordt weer gekruisigd” in het Tolhuis”

Ann Tuts wordt 55…

Ann Tuts wordt 55…

De Vlaamse actrice Ann Tuts, vooral bekend als Doortje uit “F.C.De Kampioenen”, viert vandaag haar 55ste verjaardag (foto YouTube).

Normaal gezien tracht ik op mijn leeftijd iedereen te vriend te houden. Ik ben dus normaal gezien helemaal geen zeurpiet. Men vereenzelvigt zeurderigheid meestal met ouder worden – grumpy old man – maar bij mij is het precies omgekeerd: in mijn jeugd was ik wél zeurderig, want politiek correct, maar nu probeer ik dus integendeel in alles het beste te zien. Maar hier kan ik er niet onderuit: ik moet het toegeven dat Anneke Tuts voor mij één van de grootste ontgoochelingen is wat acteren betreft.

Ik heb haar namelijk leren kennen toen ze pas afgestudeerd was aan de Studio Herman Teirlinck en meteen de rol van Julia kreeg aangeboden in de legendarische KVS-productie van Romeo en Julia in een regie van Dirk Tanghe (1988). In deze productie zat nog heel wat aanstormend talent: Donald Madder (Romeo), Walter Michiels (Mercutio) en Michael Pas (Tybalt). Michiels was op dat moment trouwens haar partner.

Niet lang daarna kregen beiden een rol aangeboden in de nieuwe BRT-sitcom “F.C.De Kampioenen”. Walter werd Pico en Anneke werd Doortje. Voor Walter Michiels werd het het begin van de totale neergang, maar in feite kan men van Anneke hetzelfde beweren, al is hààr verhaal op het eerste gezicht een succes-story.

Let op: ik huil niet mee met de wolven in het bos die neerkijken op de serie. Akkoord, het is niet geworden wat de oorspronkelijke bedenkers Willy Van Poucke en Peter Cnop oorspronkelijk hadden bedoeld, maar als ontspanningsprogramma kan het er toch best mee door (*). Af en toe kijk ik zelfs nog eens naar één van de herhalingen (niet naar de originele uitzendingen, moet ik toegeven).  

Kortom dat Doortje voor Anneke ongeveer de enige rol is die ik na die gedenkwaardige “Romeo & Julia” kan bedenken, is toch teleurstellend. Akkoord, in 2015 was ze te zien in de tragikomische serie Bevergem op Canvas en voor die rol won ze de Vlaamse Televisie Ster voor beste actrice in 2016, maar ikzelf heb bij deze serie reeds na één aflevering afgehaakt. (Was ze te zien in die eerste aflevering? Ik kan het me alleszins niet herinneren.) Ze vertolkte ook een hoofdrol in de tragikomische fictiereeks Amateurs, die in 2014 op VTM werd uitgezonden en die ik wél kon appreciëren, maar hààr aandeel hierin kan ik me vijf jaar later niet meer herinneren (**). Vanaf najaar 2017 maakt Tuts ook deel uit van de hoofdcast van de musical ’40-’45, maar trouwe lezers weten wat ik over musicals denk, vooral dan nog over wat men “spektakelmusicals” pleegt te noemen.

Na haar breuk met Walter Michiels, trouwde Ann met de Brit Mark Smith, die ze in Zanzibar had leren kennen en met wie ze twee dochters kreeg. Het koppel scheidde in 2018. Sinds de zomer van 2017 is ze immers samen met ex-Sultan Sushi ceo en media-expert Johan Tuyaerts (hiervoor heb ik Wikipedia nodig, want ik begrijp niet eens wat ik hier neerschrijf).

(*) Nog een guilty pleasure: ik draai tamelijk vaak de elpee van The Championettes moet ik zeggen. En dat is heel wat anders dan de muziek rond haar zeventiende, toen ze een tijdje achtergrondzangeres voor de postpunkband Red Zebra is geweest.

(**) Ook niet dat ze daarin blijkbaar naakt ging, want de betreffende scène wordt op de website “De beste Vlaamse naaktscènes van 2014” zelfs als beste van het jaar uitgeroepen!

Dertig jaar geleden: dag van “De Verbeelding” in Vooruit

Dertig jaar geleden: dag van “De Verbeelding” in Vooruit

Dertig jaar geleden vond de dag van “De Verbeelding” plaats in Vooruit. Een half jaar eerder reeds had ik er een gesprek over met Gwen Jooris van de gelijknamige vereniging (foto Gregory Ball). Het spreekt vanzelf dat het interview eigenlijk op zichzelf stond, maar tijdens het gesprek bleek dat er zo’n “Dag van de Verbeelding” in het verschiet lag. Sindsdien koppel ik dit interview eerder dààraan dan aan de exacte verschijningsdatum.
Lees verder “Dertig jaar geleden: dag van “De Verbeelding” in Vooruit”