Jef Rosiers (1951-2002)

Jef Rosiers (1951-2002)

Als het mij meezit, dan ben ik geneigd handenwrijvend te zeggen: “Op het internet vind je werkelijk àlles!” Maar uiteraard is dit niet helemaal waar. Ik zou zelfs méér zeggen: dat is helemaal niét waar! Zo herdenken we vandaag het vijftienjarige overlijden van de populaire Gentse journalist Jef Rosiers. Ik heb daarnaar op het internet gezocht. Geen woord was daarover te vinden! Als iemand me kan helpen op dit vlak, graag! (Om te beginnen zou b.v. een foto al een mooi gebaar zijn.)
Lees verder “Jef Rosiers (1951-2002)”

Martin Carrette (1951-2016)

500257_Martin-Carrette

In Deinze heeft Gedichtendag dit jaar een treurig kantje gekregen. Precies op die dag is daar immers de gewezen stadsdichter Martin Carrette overleden. Carrette overleed thuis na een lange ziekte. Hij was de eerste Deinse stadsdichter van 2010 tot 2014. Carrette had nog plannen om zijn jongste bundel ‘Dubbel spel’ volgende maand voor te stellen in het Museum voor Deinze en de Leiestreek. De gewezen stadsdichter zou in februari 65 worden.
Lees verder “Martin Carrette (1951-2016)”

45 jaar geleden: mijn eerste ontmoeting met L.P.Boon

IMG_2619
Vandaag is het 45 jaar geleden dat ik Louis Paul Boon voor het eerst mocht ontmoeten. Dat gebeurde in een café, samen met een tiental andere germanisten. Het café was het legendarische Gentse Keetje, dat Boon wel goed zal gekend hebben omdat het vlak naast de drukkerij van de socia­listische krant Vooruit lag, waarvoor hij talrijke jaren heeft gewerkt.
Lees verder “45 jaar geleden: mijn eerste ontmoeting met L.P.Boon”

Herwig De Weerdt wordt zestig…

Herwig De Weerdt wordt zestig…

Herwig De Weerdt ken ik reeds sedert mijn studententijd en dan vooral in de tijd dat ik mijn burgerdienst deed bij prof.Bolckmans. Toen had Herwig zich zowat opgeworpen als de studentenleider van de Germaanse. Herwig zelf deed zijn burgerdienst bij Vuile Mong (foto), maar had daarvóór reeds een eigen theater gesticht, Stekelbees, waarbij ik ook Daan Hugaert en Laurette Muylaert (later vervangen door Katrien Devos) terugvond, net als een aantal muzikanten, waaronder ook Jef Lefève, die als “Zwozze” nog met mij op kot had gezeten in de Brugsepoortstraat.
Ik heb Herwig dan ook herhaalde keren “geïnterviewd”, maar dat was meestal informeel. De meest “officiële” keer (en daardoor de ruggengraat van onderstaande tekst) was in een periode toen zijn toenmalige eega Helga Demeyere in een stuk in Arca iets met slangen deed en opdat die beesten aan haar zouden kunnen wennen, had ze die bij haar in huis genomen. Aangezien ik een vreselijke slangenfobie heb, deed ik hem dan ook zweren op het hoofd van al zijn echte en onechte kinderen dat de slangen in geen geval in mijn buurt zouden komen. Hij heeft woord gehouden. Brave jongen. (*)
Lees verder “Herwig De Weerdt wordt zestig…”

Mark Lambrecht wordt vijftig…

Mark Lambrecht is een germanist uit de lichting 1984, die nadien evenwel zijn weg zocht als cellist in de oude muziek. Als leerling van Hidemi Suzuki en Anner Bijlsma stichtte hij zijn eigen ensemble The Great Charm, verder nog bestaande uit twee blokfluiten en clavecinist Frank Agsteribbe. Op 27/11/1999 bracht hij op de bijeenkomst van de Bond der Gentse Germanisten enkele fragmenten uit de cellosuites van Bach. Barokspecialisten als Paul Dombrecht, Florian Heyerick en Erik Van Nevel doen geregeld op hem een beroep. Mark Lambrecht heeft een bijzondere voorliefde voor de relatie tekst-muziek, waardoor hij zich vooral als continuospeler profileerde. Maar ook de uitvoering van hedendaagse muziek geniet zijn speciale aandacht. Zo verleende hij enkel jaren geleden zijn medewerking aan de creatie met CD-opname van “Dix poèmes pour deux violoncelles” van Johan Van Weerst (productie Limelight, Kortrijk), en van het ballet “d’Amour piqué d’une mouche à miel” van Frank Agsteribbe (productie Vooruit, Gent). Het romantische en moderne repertorium vertolkt hij op een Engelse cello van ca. 1830. Barok en klassiek worden op een basse-de-violon van Gaspar Borbon (Brussel, ca. 1680) uitgevoerd.