Portretten van Gentse Germanisten

Portretten van Gentse Germanisten

Naar aanleiding van de viering “90 jaar alumniwerking Germaanse talen” wordt door de Bond van Gentse Germanisten een boekwerk voorbereid met biografieën van zowel merkwaardige als vergeten academici die aan de Universiteit Gent betrokken zijn geweest bij de opleiding in de Germaanse talen en hun literaturen.

Lees verder “Portretten van Gentse Germanisten”

Martin Carrette (1951-2016)

Martin Carrette (1951-2016)

In Deinze had Gedichtendag vijf jaar geleden een treurig kantje. Precies op die dag is daar immers de gewezen stadsdichter Martin Carrette overleden. Carrette overleed thuis na een lange ziekte. Hij was de eerste Deinse stadsdichter van 2010 tot 2014. Carrette had nog plannen om zijn jongste bundel ‘Dubbel spel’ de volgende maand voor te stellen in het Museum voor Deinze en de Leiestreek. De gewezen stadsdichter zou in februari 65 worden.

Lees verder “Martin Carrette (1951-2016)”

Vijftig jaar geleden: mijn eerste ontmoeting met L.P.Boon

Vijftig jaar geleden: mijn eerste ontmoeting met L.P.Boon


Morgen zal het al vijftig jaar geleden zijn dat ik Louis Paul Boon voor het eerst mocht ontmoeten. Dat gebeurde in een café, samen met een tiental andere germanisten. Het café was het legendarische Gentse Keetje, dat Boon wel goed zal gekend hebben omdat het vlak naast de drukkerij van de socia­listische krant Vooruit lag, waarvoor hij talrijke jaren heeft gewerkt.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: mijn eerste ontmoeting met L.P.Boon”

“Maar niemand spaart kartonnen dozen…”

“Maar niemand spaart kartonnen dozen…”

Vandaag is het vijftig jaar geleden dat Tom Lanoye zijn plechtige communie deed. Daarvan getuigt onderstaande foto van een zekere A. Tom moest toen nog twaalf worden, want hij is pas op 27 augustus 1958 geboren (zie bovenstaande foto). Bij het verschijnen van “Kartonnen dozen” in 1991 schreef Johan de Belie onderstaand stuk in Het Vrije Waasland.
Lees verder ““Maar niemand spaart kartonnen dozen…””

Gedicht van Staf De Wilde

Gedicht van Staf De Wilde

In deze corona-tijden zit mijn digitale brievenbus voller dan gewoonlijk. Dat lijkt me een normale reactie. Soms worden ook vreemde kettingbrieven opgezet, zoals gedichten naar elkaar sturen. Daar was ik wel voor te vinden, maar het was toch een grote verrassing toen ik van Staf De Wilde een gedicht kreeg toegestuurd dat zowaar mezelf tot onderwerp had. Dat is de eerste maal dat mij die eer te beurt valt! Ik ben dan ook fier dat ik ook nog eens de toestemming kreeg om het op mijn blog af te drukken.

Lees verder “Gedicht van Staf De Wilde”

Herwig De Weerdt wordt 65…

Herwig De Weerdt wordt 65…

Herwig De Weerdt ken ik reeds sedert zijn studententijd en dan vooral in de tijd dat ik mijn burgerdienst deed bij prof.Bolckmans. Toen had Herwig zich zowat opgeworpen als de studentenleider van de Germaanse. Herwig zelf deed zijn burgerdienst bij Vuile Mong (foto), maar had daarvóór reeds een eigen theater gesticht, Stekelbees, waarbij ik ook Daan Hugaert en Laurette Muylaert (later vervangen door Katrien Devos) terugvond, net als een aantal muzikanten, waaronder ook Jef Lefève, die als “Zwozze” nog met mij op kot had gezeten in de Brugsepoortstraat.
Ik heb Herwig dan ook herhaalde keren “geïnterviewd”, maar dat was meestal informeel. De meest “officiële” keer (en daardoor de ruggengraat van onderstaande tekst) was in een periode toen zijn toenmalige eega Helga Demeyere in een stuk in Arca iets met slangen deed en opdat die beesten aan haar zouden kunnen wennen, had ze die bij haar in huis genomen. Aangezien ik een vreselijke slangenfobie heb, deed ik hem dan ook zweren op het hoofd van al zijn echte en onechte kinderen dat de slangen in geen geval in mijn buurt zouden komen. Hij heeft woord gehouden. Brave jongen. (*)
Lees verder “Herwig De Weerdt wordt 65…”

Nieuwe bundel van Staf de Wilde…

Nieuwe bundel van Staf de Wilde…

Staf de Wilde heeft een nieuwe dichtbundel uit, en wat voor één! Een dichtbundel is normaal gezien een nietig ding dat je met gemak in je binnenzak kan steken, maar “Liefdes kreten” is een kanjer van meer dan 300 bladzijden en kan dus gerust dienen om iemand ook letterlijk mee onder tafel te slaan. De ondertitel luidt “Gedichten over tederheid en erotiek” en ze staan in chronologische volgorde. Het begint dan ook met een meisje dat “in de klas zit te dromen” en eindigt met de belofte van Staf om niet meer te “jagen op het vrouwelijk wild”! We zijn dus blijkbaar wel écht oud geworden ondertussen…
Lees verder “Nieuwe bundel van Staf de Wilde…”