Vijftien jaar geleden: première van “Harry Potter and the Goblet of Fire”

Vijftien jaar geleden: première van “Harry Potter and the Goblet of Fire”

Harry Potter and the Goblet of Fire is de vierde Harry-Potterfilm, gebaseerd op het gelijknamige boek van de Britse schrijfster J.K. Rowling. De personages waren opmerkelijk verouderd in de film. Daar waar ze in de voorgaande films nog vooral als kinderen werden neergezet, waren ze in deze film duidelijk tieners. De film ging in première op 18 november 2005 in London. Goes on to become most successful film of the year, earning almost US$ 900 million. Mike Newell regisseerde de film en Steve Kloves schreef het script. De themamuziek van John Williams werd opnieuw gebruikt en aangevuld met muziek van Patrick Doyle. De film was genomineerd voor een Academy Award, namelijk die voor de beste Art Direction, maar won deze uiteindelijk niet. (Wikipedia)

Lees verder “Vijftien jaar geleden: première van “Harry Potter and the Goblet of Fire””

Harry Potter wordt veertig…

Harry Potter wordt veertig…

Ik wist niet dat Harry Potter een geboortedag had… Akkoord, al is het dan een imaginair personage, zelfs die worden verondersteld ooit wel eens geboren te zijn. Maar ik wist niet dat dit effectief in één van de Potter-boeken werd vermeld. Maar volgens On this day dus wél. En dan zou onze heldhaftige Potter al de gezegende leeftijd van veertig jaar bereiken vandaag. Tijd voor een midlife crisis, zou ik zo zeggen!

Lees verder “Harry Potter wordt veertig…”

“De Rode Ridder” (als strip) wordt zestig…

“De Rode Ridder” (als strip) wordt zestig…

De Rode Ridder verscheen als strip voor het eerst op 5 november 1959, zes jaar nadat hij door Leopold Vermeiren (1914-2005) was gecreëerd. De strip was een creatie van Studio Vandersteen, maar Vermeiren zou hiermee nooit samenwerken, aangezien Leopold Vermeiren een inspecteur van het basisonderwijs was, die strips als verderfelijk beschouwde. Toch zou de ridder op de kaften van de boeken na verloop van tijd de gedaante aannemen van de stripfiguur. Let hiervoor op onderstaande illustratie, waarbij de oudere versie van de Rode Ridder (rechts) zwartharig was en nadien blond (links).
Lees verder ““De Rode Ridder” (als strip) wordt zestig…”

Susanna Clarke wordt zestig…

Susanna Clarke wordt zestig…

Het is mij nog niet vaak overkomen: een boek kopen omwille van het “uiterlijk”. Dit was een tijdje geleden wel het geval met “Jonathan Strange & Mr.Norrell” van Susanna Clarke uit 2004 omdat de kaft mij zozeer herinnerde aan “The Quincunx” van Charles Palliser, waaraan ik zoveel plezier heb beleefd. Bovendien was dit boek nog bijna dubbel zo dik! Thuis gekomen was ik niet verbaasd dat de kaft binnenin was voorzien van wervende boodschappen, want dat is ondertussen schering en inslag, maar het was natuurlijk wél opmerkelijk dat bovenaan een aanbeveling prijkte van Palliser (“I could not stop reading until I had finished it”). Tegelijk vernam ik echter van ene Neil Gaiman (mij voor de rest totaal onbekend) dat het ook “the finest English novel of the fantastic was “written in the last seventy years”. Ook niet mis als compliment natuurlijk (want “in the last seventy years” wil wellicht zeggen: “sinds The Lord of the Rings”), maar daar was ik allerminst naar op zoek. Vandaar dat ik op het internet op zoek ging naar meer informatie. En uiteraard kwam ik weer bij Wikipedia terecht…
Lees verder “Susanna Clarke wordt zestig…”