45 jaar geleden ben ik voor het eerst naar de redactie van De Rode Vaan geweest. De Tour passeerde immers door Brussel en dus kon ik die twee zaken combineren.
Lees verder “45 jaar geleden: Patrick Sercu wint in Charleroi”
Ja, ik geef het toe. De titel “75 jaar geleden: Lode De Pooter vervangt Louis Paul Boon op De Rode Vaan” is te kort door de bocht. Zoals Lode (rechts op de foto) zelf uitlegt in het interview dat Jan Mestdagh en ik van hem afnamen ter gelegenheid van zijn pensionering, begon hij als “depannage-element” omdat op de redactie een viertal mensen moesten verdwijnen, waaronder Louis Paul Boon. Maar Lode, die op dat moment vooral een sportjournalist was, stapte niet echt in de voetsporen van Louis. Dat deed eerder zijn collega Maarten Thijs, links op de foto.
Lees verder “75 jaar geleden: Lode De Pooter vervangt Louis Paul Boon op De Rode Vaan”
Vandaag is het 35 jaar geleden dat Jean-Jacques Annaud is begonnen met het draaien van “L’ours”. Lode De Pooter berichtte erover in De Rode Vaan…
Lees verder “35 jaar geleden: Jean-Jacques Annaud begint met het draaien van “L’ours””
In de laatste aflevering van “Chansons!” (10 oktober 2021) was ik erg aangedaan door het fragment over Renaud (foto Emmanuel Gauguet via Wikipedia) en vooral dan de rol die goeie ouwe Dave daarbij speelde.
Lees verder “Renaud wordt zeventig…”
Morgen wordt de Amerikaanse zangeres en actrice Barbra Streisand tachtig jaar. Ik ben nooit een fan geweest en heb dus ook nooit iets over haar geschreven, noch over haar platen, noch over haar films. Bij De Rode Vaan heeft Lode De Pooter destijds wel aandacht aan haar besteed n.a.v. de eerste film die ze zelf heeft geregisseerd, “Yentl”…
Lees verder “Barbra Streisand wordt tachtig…”
Morgen is het al 45 jaar geleden dat Bernard Hinault Gent-Wevelgem heeft gewonnen. Hij was toen nog totaal onbekend.
Lees verder “45 jaar geleden: de onbekende Bernard Hinault wint Gent-Wevelgem”
Het is vandaag precies honderd jaar geleden dat de Franse schrijver Antoine Blondin werd geboren. Blondin is vooral om twee redenen bekend: hij was wielerjournalist en hij kon iedereen onder tafel drinken. Dit laatste deed hij dus ook in de Ronde van Frankrijk. In de tijd dat De Rode Vaan nog de Tour volgde, moet hij ooit zelfs Lode De Pooter klein hebben gekregen en dat wil wat zeggen! (*) Dat was nog in de tijd dat journalisten de dag nadien hun roes konden uitslapen in de wagen en dat een confrater van een ander blad (wat eigenlijk een tautologie is: confraters zijn twee journalisten die over hetzelfde schrijven maar in diverse bladen, collega’s daarentegen werken voor hetzelfde blad, maar kunnen over heel andere onderwerpen schrijven) desnoods insprong om kopij te leveren. Goed, ik heb die tijden zelf niet meer meegemaakt, maar ik ben toch blij dat ik er nog heb horen over vertellen. Op dit moment lijkt het me echter helemaal niet leuk meer om journalist te zijn. En dan blijft het al eender of het over wielrennen of over politiek gaat…
Lees verder “Antoine Blondin (1922-1991)”
Vandaag is het al dertig jaar geleden dat de Amerikaans-Russische schrijver-wetenschapper Isaac Asimov is gestorven.
Lees verder “Isaac Asimov (1920-1992)”
Het is zal morgen al zestig jaar geleden zijn dat de Franstalige auteur van Vlaamse origine, Michel de Ghelderode, is overleden. De Ghelderode was eigenlijk één van de pseudoniemen van Adémar Adolphe Louis Martens, andere, minder bekende, waren Philostene Costenoble, Jac Nolan en Babylas. Hij schreef meer dan zestig toneelstukken, honderd verhalen, artikels over kunst en folklore en 20.000 brieven. Zijn stijl typeert zich door een verontrustende fantasie, vaak macaber, wreed en grotesk. Zelf heb ik niet zoveel ervaring met het werk van de Ghelderode. Ik heb enkel een korte recensie over een TV-spel gevonden en enkele bedenkingen bij de monoloog van Jo Decaluwe.
Lees verder “Michel de Ghelderode (1898-1962)”
« Zal ik es wat vragen, dokter? » handelde veertig jaar geleden over contraceptie (16-3-82). De dokters van dienst gaven daarover eerst een zakelijke uitleg d.w.z. zij beschreven de onderscheiden middelen die daarvoor kunnen gebruikt worden gaande van de pil alover het spiraaltje tot het condoom. Ook de sterilisatie bij vrouw en man kwamen ter sprake. Aan de hand van vragen uit het publiek werd vooral uitleg gegeven over de psychologische aspecten die bij een en ander komen kijken. Zulke soort uitzendingen (ook de aflevering van « Een vinger in de pap » van 18.3 was aan voorlichting gewijd, meer bepaald i.v.m. de « puber-tijd ») hebben op de toeschouwers natuurlijk een onderscheiden impact, in verhouding met hun voorafgaande kennis en ervaring. Toch menen wij dat ze nuttig blijven daar er in Vlaanderen nog altijd heel wat taboes blijven bestaan omtrent de seksualiteit. Het is eerst wanneer het algemeen peil van de kijkers fel opgetrokken zal zijn (maar hoe dit te meten ?) dat men naar een vlottere aanpak van het programma als dusdanig kan streven. Nu valt er eerst nog veel gewoon pionierswerk te doen.
Referentie
Lode De Pooter, Nog altijd nuttig, De Rode Vaan, 25 maart 1982
dagelijks iets degelijks 