In de laatste aflevering van “Chansons!” (10 oktober 2021) was ik erg aangedaan door het fragment over Renaud (foto Emmanuel Gauguet via Wikipedia) en vooral dan de rol die goeie ouwe Dave daarbij speelde.
Lees verder “Renaud wordt zeventig…”
Morgen wordt de Amerikaanse zangeres en actrice Barbra Streisand tachtig jaar. Ik ben nooit een fan geweest en heb dus ook nooit iets over haar geschreven, noch over haar platen, noch over haar films. Bij De Rode Vaan heeft Lode De Pooter destijds wel aandacht aan haar besteed n.a.v. de eerste film die ze zelf heeft geregisseerd, “Yentl”…
Lees verder “Barbra Streisand wordt tachtig…”
Morgen is het al 45 jaar geleden dat Bernard Hinault Gent-Wevelgem heeft gewonnen. Hij was toen nog totaal onbekend.
Lees verder “45 jaar geleden: de onbekende Bernard Hinault wint Gent-Wevelgem”
Vandaag is het al dertig jaar geleden dat de Amerikaans-Russische schrijver-wetenschapper Isaac Asimov is gestorven.
Lees verder “Isaac Asimov (1920-1992)”
Het is zal morgen al zestig jaar geleden zijn dat de Franstalige auteur van Vlaamse origine, Michel de Ghelderode, is overleden. De Ghelderode was eigenlijk één van de pseudoniemen van Adémar Adolphe Louis Martens, andere, minder bekende, waren Philostene Costenoble, Jac Nolan en Babylas. Hij schreef meer dan zestig toneelstukken, honderd verhalen, artikels over kunst en folklore en 20.000 brieven. Zijn stijl typeert zich door een verontrustende fantasie, vaak macaber, wreed en grotesk. Zelf heb ik niet zoveel ervaring met het werk van de Ghelderode. Ik heb enkel een korte recensie over een TV-spel gevonden en enkele bedenkingen bij de monoloog van Jo Decaluwe.
Lees verder “Michel de Ghelderode (1898-1962)”
« Zal ik es wat vragen, dokter? » handelde veertig jaar geleden over contraceptie (16-3-82). De dokters van dienst gaven daarover eerst een zakelijke uitleg d.w.z. zij beschreven de onderscheiden middelen die daarvoor kunnen gebruikt worden gaande van de pil alover het spiraaltje tot het condoom. Ook de sterilisatie bij vrouw en man kwamen ter sprake. Aan de hand van vragen uit het publiek werd vooral uitleg gegeven over de psychologische aspecten die bij een en ander komen kijken. Zulke soort uitzendingen (ook de aflevering van « Een vinger in de pap » van 18.3 was aan voorlichting gewijd, meer bepaald i.v.m. de « puber-tijd ») hebben op de toeschouwers natuurlijk een onderscheiden impact, in verhouding met hun voorafgaande kennis en ervaring. Toch menen wij dat ze nuttig blijven daar er in Vlaanderen nog altijd heel wat taboes blijven bestaan omtrent de seksualiteit. Het is eerst wanneer het algemeen peil van de kijkers fel opgetrokken zal zijn (maar hoe dit te meten ?) dat men naar een vlottere aanpak van het programma als dusdanig kan streven. Nu valt er eerst nog veel gewoon pionierswerk te doen.
Referentie
Lode De Pooter, Nog altijd nuttig, De Rode Vaan, 25 maart 1982
De beslissing is dus gevallen. De Raad van Beheer van de BRT heeft veertig jaar geleden een beslissing getroffen inzake de besparingen op radio en tv voor 1982. Op een persconferentie, daags nadien, heeft de voorzitter van deze raad in aanwezigheid van eerder gelaten omroepdirecteurs, de details van deze budgetvermindering toegelicht. In het totaal dient er 230 miljoen frank bezuinigd te worden d.w.z. dat de werkingskredieten in vergelijking met vorig jaar verminderen met 22 % voor de televisie en 15 % voor de radio.
Lees verder “Veertig jaar geleden: de kogel is door het scherm”
Morgen zal het al 35 jaar geleden zijn dat de Amerikaanse komiek Danny Kaye is gestorven.
Lees verder “Danny Kaye (1913-1987)”
Het rubriekje “Volgende week op de beeldbuis” in De Rode Vaan was eigenlijk van Lode De Pooter, maar af en toe (bij ziekte of vakantie) mocht ik soms eens zijn plaats innemen. Zoals veertig jaar geleden bijvoorbeeld!
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Volgende week op de beeldbuis””
Dirk Musschoot brengt mij ervan op de hoogte dat Hugo Morrens, de vroegere woordvoerder van de BRT, op 14 januari is overleden. Een doodsoorzaak heb ik niet kunnen terugvinden. Ik kwam goed overeen met “de Morrens” zoals hij door Lode De Pooter werd genoemd (zie verder), en zo heb ik destijds een artikel geschreven dat nogal in humor is gedrenkt (o.a. over zijn trompetspelende verleden). Dat lijkt in de huidige omstandigheden misschien ongepast, maar wanneer het leed van het heengaan stilaan is gaan slijten, zal deze tekst nog altijd overeind blijven en zo wil ik me Hugo ook blijven herinneren…
Lees verder “Hugo Morrens (1940-2022)”
dagelijks iets degelijks 