Michel de Ghelderode (1898-1962)

Michel de Ghelderode (1898-1962)

Het is zal morgen al zestig jaar geleden zijn dat de Franstalige auteur van Vlaamse origine, Michel de Ghelderode, is overleden. De Ghelderode was eigenlijk één van de pseudoniemen van Adémar Adolphe Louis Martens, andere, minder bekende, waren Philostene Costenoble, Jac Nolan en Babylas. Hij schreef meer dan zestig toneelstukken, honderd verhalen, artikels over kunst en folklore en 20.000 brieven. Zijn stijl typeert zich door een verontrustende fantasie, vaak macaber, wreed en grotesk. Zelf heb ik niet zoveel ervaring met het werk van de Ghelderode. Ik heb enkel een korte recensie over een TV-spel gevonden en enkele bedenkingen bij de monoloog van Jo Decaluwe.

Lees verder “Michel de Ghelderode (1898-1962)”

Veertig jaar geleden: “Zal ik es wat vragen, dokter?”

Veertig jaar geleden: “Zal ik es wat vragen, dokter?”

« Zal ik es wat vragen, dokter? » handelde veertig jaar geleden over contraceptie (16-3-82). De dokters van dienst gaven daarover eerst een zakelijke uitleg d.w.z. zij beschreven de onderscheiden middelen die daarvoor kunnen gebruikt worden gaande van de pil alover het spiraaltje tot het condoom. Ook de sterilisatie bij vrouw en man kwamen ter sprake. Aan de hand van vragen uit het publiek werd vooral uitleg gegeven over de psychologische aspecten die bij een en ander komen kijken. Zulke soort uitzendingen (ook de aflevering van « Een vinger in de pap » van 18.3 was aan voorlichting gewijd, meer bepaald i.v.m. de « puber-tijd ») hebben op de toeschouwers natuurlijk een onderscheiden impact, in verhouding met hun voorafgaande kennis en ervaring. Toch menen wij dat ze nuttig blijven daar er in Vlaanderen nog altijd heel wat taboes blijven bestaan omtrent de seksualiteit. Het is eerst wanneer het algemeen peil van de kijkers fel opgetrokken zal zijn (maar hoe dit te meten ?) dat men naar een vlottere aanpak van het programma als dusdanig kan streven. Nu valt er eerst nog veel gewoon pionierswerk te doen.

Referentie
Lode De Pooter, Nog altijd nuttig, De Rode Vaan, 25 maart 1982

Veertig jaar geleden: de kogel is door het scherm

Veertig jaar geleden: de kogel is door het scherm

De beslissing is dus gevallen. De Raad van Beheer van de BRT heeft veertig jaar geleden een beslissing getroffen inzake de besparingen op radio en tv voor 1982. Op een persconferentie, daags nadien, heeft de voorzitter van deze raad in aanwezigheid van eerder gelaten omroepdirecteurs, de details van deze budgetvermindering toegelicht. In het totaal dient er 230 miljoen frank bezuinigd te worden d.w.z. dat de werkingskredieten in vergelijking met vorig jaar verminderen met 22 % voor de televisie en 15 % voor de radio.

Lees verder “Veertig jaar geleden: de kogel is door het scherm”

Hugo Morrens (1940-2022)

Hugo Morrens (1940-2022)

Dirk Musschoot brengt mij ervan op de hoogte dat Hugo Morrens, de vroegere woordvoerder van de BRT, op 14 januari is overleden. Een doodsoorzaak heb ik niet kunnen terugvinden. Ik kwam goed overeen met “de Morrens” zoals hij door Lode De Pooter werd genoemd (zie verder), en zo heb ik destijds een artikel geschreven dat nogal in humor is gedrenkt (o.a. over zijn trompetspelende verleden). Dat lijkt in de huidige omstandigheden misschien ongepast, maar wanneer het leed van het heengaan stilaan is gaan slijten, zal deze tekst nog altijd overeind blijven en zo wil ik me Hugo ook blijven herinneren…

Lees verder “Hugo Morrens (1940-2022)”

Veertig jaar geleden: de Vlaamse Progressieve Omroep

Veertig jaar geleden: de Vlaamse Progressieve Omroep

In de tijd van de “zendtijd voor politieke partijen” had ook de KP recht op enkele uitzendingen per jaar (vier, meen ik mij te herinneren) en die werden dan verzorgd door de VPO, de Vlaamse Progressieve Omroep. Lode De Pooter (links op de foto) besprak deze steevast in zijn televisierubriek, maar voorlopig heb ik enkel nog maar een heel klein recensietje uit het begin van 1982.

Lees verder “Veertig jaar geleden: de Vlaamse Progressieve Omroep”

Veertig jaar geleden: een Sportshow zonder gast

Veertig jaar geleden: een Sportshow zonder gast

In de jongste aflevering van de « Sportshow » (1-2-82) zat er echter geen gast in de studio. Het heet dat wielrenner Roger De Vlaeminck daarvoor gevraagd was maar de voorkeur gaf aan een optreden in « Zuid-Noord ». Daar schijnt men immers 20.000 frank per optreden te betalen en de dienst van Wim De Gruyter dokt enkel 2.500 frank af. Dit ter inleiding en met de bemerking dat zulks de « Sportshow » niet tot oneer strekt.

Lees verder “Veertig jaar geleden: een Sportshow zonder gast”