25 jaar geleden: Alison Pearce zingt voor beter sperma

25 jaar geleden: Alison Pearce zingt voor beter sperma

Net zoals de voorgaande jaren was de Engelse sopraan Alison Pearce 25 jaar geleden te gast in de Vesaliusschool in Gent voor een benefietconcert ten voordele van het Vesalius Instituut. Meer bepaald had zij zich achter een project van het Andrologisch Centrum van het Universitair Ziekenhuis geschaard, dat wilde inspelen op de in die tijd in het nieuws gekomen afname van de mannelijke vruchtbaarheid! Andrologie is immers misschien nog niet zo bekend als gynecologie, maar dat wil daarom niet zeggen dat er geen specifieke medische mannenproblemen zouden bestaan! Over prostaatkanker b.v. had Frank Zappa u enkele jaren geleden nog kunnen vertellen. En de laatste tijd gaat er ook veel belangstelling naar het “mannelijk climacterium”, wat zowat te vergelijken is met de menopauze. Aangezien een van de symptomen verminderde potentie is, is dit onderwerp nogal taboe in mannenmiddens, terwijl er nochtans een efficiënte behandeling voor bestaat. Dit recital van Alison Pearce zal dus bijdragen tot een betere spermakwaliteit, zoniet rechtstreeks, dan toch dankzij de fondsen die hiermee worden verzameld voor wetenschappelijk onderzoek. Ook Lynn Wesenbeek doet immers haar duit in het… zakje! Zij zal het recital presenteren!

Lees verder “25 jaar geleden: Alison Pearce zingt voor beter sperma”

Bloeddruk

Sinds enkele jaren moet ik voor mijn huisdokter tweemaal twee keer per week mijn bloeddruk en polsslag noteren. Na elke consultatie veeg ik alle gegevens weg en begin ik opnieuw (anders wordt dit een ellenlange lijst). Dat ik deze waarden voortaan online zet, heeft geen enkele reden behalve dan het feit dat ik de laatste tijd nog bijna uitsluitend online werk.

Lees verder “Bloeddruk”

Tien jaar geleden: “Schoon ogen die vermeucht te nemen en te geven”

Tien jaar geleden: “Schoon ogen die vermeucht te nemen en te geven”

Ik haal dit fameuze sonnet van P.C.Hooft nog eens boven omdat het morgen al tien jaar geleden zal zijn dat Bart De Wever zijn eerste grote verkiezingsoverwinning heeft behaald. Toch wil dit niet zeggen dat ik met die “schoon ogen” die van Bart bedoel, maar wel het feit dat bij mijzelf die zelfde avond het licht in mijn rechteroog is uitgegaan. Dat bleek uiteindelijk door een “netvliesloslating” te komen, die helaas nooit goed is hersteld, zodat mijn rechteroog ook op de dag van vandaag nog altijd “onbruikbaar” is.

Lees verder “Tien jaar geleden: “Schoon ogen die vermeucht te nemen en te geven””

Philippe Casado (1964-1995)

Philippe Casado (1964-1995)
25 philippe casado

Het is vandaag al twintig jaar geleden dat de Franse profwielrenner Philippe Casado (bovenstaande foto Eric Houdas via Wikimedia) het leven liet terwijl hij een rugbywedstrijd bijwoonde. Zijn belangrijkste overwinningen waren: in 1987 de 2e etappe van de Ster van Bessèges; in 1988 de 1e etappe van de Milk Race en in 1991 de 1e etappe Ronde van Italië.

Lees verder “Philippe Casado (1964-1995)”

Veertig jaar geleden: de waarheid over naturistenkampen

Veertig jaar geleden: de waarheid over naturistenkampen

Het zal morgen ook veertig jaar geleden zijn dat ik samen met mijn eerste vrouw lid werd van de naturistenvereniging Athena. U zal zich wellicht afvragen waarom ik mijn toenmalige echtgenote daarbij vermeld, maar geloof het of niet, in die tijd was je verplicht op die manier lid te worden van die vereniging. Ik kan me niet voorstellen dat dit nu nog altijd het geval zou zijn, zelfs in die tijd vond ik het al een behoorlijk achterhaald concept. Ik ben dan ook niet lang lid geweest, want niet zo heel lang daarna ben ik gescheiden en ik ben dan nog eens samen met mijn kinderen één keer op vakantie geweest naar Ossendrecht, waar de vereniging haar thuisbasis had, en daarvoor moest ik speciaal een soort van dispensatie krijgen! Maar ook zonder die benepen mentaliteit had ik het wel voor bekeken gehouden, want ik beschikte niet over een eigen wagen en naar dat kamp in Ossendrecht geraken met het openbaar vervoer leek wel een onderneming zoals naar de brousse trekken! En dat allemaal dus om pottenkijkers te vermijden. Enfin, heel die historie was een uitloper van onderstaand interview dat ik destijds had voor De Rode Vaan en dat naar aanleiding van een paar lezersbrieven…

Waren we nogal verbaasd over de brief van de heer De Mol uit Jette (*), dan steeg die verwondering ten top wanneer ook andere lezers in die zin begonnen te reageren in zelfs nog veel heftiger bewoordingen. Enigszins confuus van al die verwijten (“Rode Naaktlopers”, J.H. uit Antwerpen, r.v. nr. 34), gingen wij te rade bij de heer Lambrechts van de naturistenvereniging Athena uit Antwerpen.
— Zoals uit een enquête van Der Spiegel blijkt (zie minibrokjes r.v. nr. 35), is België op gebied van naturisme een achterlijk land…
De h. L.
: Helemaal niet ! België zelfs één van de meest vooruitstrevende. Onze federatie is namelijk erkend door BLOSO — wegens de laatste O, die van « openluchtleven » — en dat is nergens op de wereld het geval, tenzij in de BRD. De reden waarom er evenwel geen vrijstranden zijn in België ligt in het feit dat onze kust niet te vergelijken is met de andere stranden van Europa. Bij ons is de kust een dorp. Normaal moet men om een vrijstrand te bereiken vijftien à twintig minuten te voet gaan door een gebied waar geen huizen staan. Zoiets is misschien wel mogelijk in Nederland en Frankrijk, maar niet in België.
— In Griekenland zijn onlangs mensen die op een gewoon strand naakt liepen veroordeeld tot boetes en zelfs tot gevangenisstraffen. Gezien uw redenering, vindt u dus dat deze mensen ongelijk hadden ?
De h. L.
: Alleszins. Kijk, wettelijke regelingen zijn noodzakelijk. Indien iemand vindt dat men beter door een rood licht kan rijden en stoppen voor een groen, dan zou het verkeer ook een mooie warboel worden. De huidige toestand is zo dat de vrije burger voor zichzelf of voor zijn kinderen geen bloot wil zien. Vandaar trouwens dat vrijstranden officieel worden aangeduid.
— U bent dus tevreden met de huidige regeling in België ?
De h. L.
: Nog niet helemaal natuurlijk, wij zouden ook graag een evolutie zien in de zin dat wij wat meer rechten zouden krijgen, maar je mag die zaak niet forceren. Met onderhandelen kan men veel meer bereiken. Zo krijgen wij nu toch al subsidies. Niet veel, akkoord, maar dan toch net zoveel als een wandelclub b.v. Het is gewoon omdat we geen Olympisch Comité of zo zijn, dat er niet veel overschiet voor ons, maar het principe is er.
— Veel van die negatieve reacties zijn te verklaren uit het feit dat sommige mensen nog steeds denken dat naturisten een soort seksueel-geperverteerden zijn…
De h. L.
: Dat is natuurlijk een totaal foutieve voorstelling, maar ik geloof echt niet dat er nog veel mensen zijn, die zo denken, want dat zijn dan werkelijk achterlijken. Juist wegens die bekrompen voorstelling zijn wij voorstander van het Franse systeem boven het Nederlandse…
— Dat moet u dan wel even uitleggen.
De h. L.
: Kijk, in Frankrijk worden vrijstranden gereserveerd voor naturisten. Wie gekleed is, krijgt wel doorgang, maar mag er niet blijven hangen (tenzij men zich ook uitkleedt). In Nederland is dit niet zo, daar betekent een vrijstrand gewoon dat men er zich mag uitkleden. Dat houdt dus in dat we daar twee categorieën van mensen krijgen : naturisten en voyeurs…
— En dat schept problemen…
De h. L.
: Natuurlijk, mijnheer, als u getrouwd bent, zult u toch ook wel weten dat het niet plezant is dat, als uw vrouw een zonnebad wil nemen, er daar een nozem in hemd en spijkerbroek komt naar zitten kijken op een halve meter afstand. En dat je daar dan niets mag tegen doen, want het is zijn goed recht !
— Is het niet zo dat als reactie tegen de ‘ roddel ‘ er juist een “anti-seksuele” atmosfeer gaat heersen in een naturistenkamp ?
De h. L. :
Helemaal niet. Wij benadrukken alleen de seksualiteit niet. Als je naar een tennis- of volleybalclub gaat, ga je toch ook niet om de seks ? Bloot heeft niet rechtstreeks iets te maken met seks, hoor.
— Dus wat in de volksmond beweerd wordt over kamfer in de koffie, zal wel uit de lucht gegrepen zijn, maar toch is het zo dat een onweerstaanbaar opkomende erectie communicatieproblemen kan geven, of niet ?
De h. L.
: In de praktijk hebben wij daar geen last van. Wanneer men in een natuurlijk milieu zit, waar bloot normaal aanvaard wordt, dan zie je zelden of nooit iemand met een erectie.
— Goed, maar het is toch juist dat het naturisme vooral in gezinsverband wordt beoefend en wanneer jongeren uit verschillende gezinnen met elkaar kennismaken, kunnen daar dan geen moeilijkheden uit voortkomen ?
De h. L.
: Mijnheer, wij hebben daarmee veel minder problemen dan in het gewone leven.
Indien dat zo is, waarom dan nog langer wachten ? Ziehier alvast het adres van Athena : Thomasstraat 24. 2000 Antwerpen, telefoon : 031/39.12.87.

Lees verder “Veertig jaar geleden: de waarheid over naturistenkampen”

35 jaar geleden: “Gehandicaptenzorg: ’t zal Rika een zorg wezen!”

35 jaar geleden: “Gehandicaptenzorg: ’t zal Rika een zorg wezen!”

35 jaar geleden kreeg ik van De Rode Vaan de opdracht om mij over de gehandicaptenzorg te buigen. Dat was toen het domein van Rika Steyaert. Deze CVP-politica is ondertussen ook al lang overleden (1925-1995) en, eerlijk gezegd, na al die jaren dacht ik dat de titel op haar ideologische collega Rika De Backer (1923-2002) sloeg. Ik weet wel dat zij minister van cultuur is geweest, maar gehandicaptenzorg had ook hààr domein kunnen zijn…
Lees verder “35 jaar geleden: “Gehandicaptenzorg: ’t zal Rika een zorg wezen!””