65 jaar geleden: de saaiste dag van de eeuw

65 jaar geleden: de saaiste dag van de eeuw

11 april 1954 was de saaiste dag van de eeuw volgens het True Knowledge-computersysteem in Cambridge, al waren er die dag verkiezingen in België en trouwde actrice Marilyn Monroe met baseballspeler Joe DiMaggio. Negen maanden later zouden ze al uit elkaar gaan. De aanleiding was uiteraard de fameuze scène uit “The seven year itch”, waarover ik het nog niet zo lang geleden nog heb gehad.

Willeke van Ammelrooy wordt 75…

Willeke van Ammelrooy wordt 75…

De Nederlandse actrice Willeke van Ammelrooy viert morgen haar 75ste verjaardag. Zij was (en is) voor mijn generatie het eerste voorbeeld van wat ik zou willen noemen “het tastbare naakt”. Uiteraard was Willeke even ongenaakbaar als de Franse, Engelse of Amerikaanse meisjes die we naakt op het witte doek konden aanschouwen, maar aangezien het om Vlaamse films ging, voelde het aan alsof ze meer bereikbaar was dan Brigitte Bardot of Jane Fonda, om maar die te noemen. De scène waarover ik het heb, is uiteraard die uit “Mira” (1971) van Fons Rademakers, waarin Jan Decleir haar leert zwemmen. Toch heb ik als foto voor haar volgende Vlaamse film gekozen, namelijk “Louisa of een woord van liefde” van Paul Collet en Pierre Drouot uit 1972. Uiteraard omdat het hier een emblematisch beeld betreft, geënt op het beroemde schilderij “Le déjeuner sur l’herbe” van Edouard Manet.
Lees verder “Willeke van Ammelrooy wordt 75…”

Juliette Binoche wordt 55…

Juliette Binoche wordt 55…

In december 1994 sprak president Mitterand haar nog aan in een restaurant met de vraag of ze hem eens niet wou opbellen, “want,” zoals hij aan zijn (blijkbaar loslippige) tafelgenoot toevertrouwde, “sedert ik haar in die film die zich afspeelt in Praag naakt heb gezien, droom ik steeds van haar.” Nooit geweten dat ik nog iets gemeen had met een Franse president: dromen van Juliette Binoche…
Lees verder “Juliette Binoche wordt 55…”

Jane Horrocks wordt 55…

Jane Horrocks wordt 55…

Morgen viert de Engelse actrice (en zangeres) Jane Horrocks (foto YouTube) haar 55ste verjaardag.

De maker van “Brassed off”, Mark Herman, draaide daarna “Little voice” naar het toneelstuk dat Jim Cartwright op het lijf(je) van actrice Jane Horrocks had geschreven. In een tijd dat iedere jongere in Engeland uit de bol ging voor de Sex Pistols, was zij inderdaad een fan van Julie Andrews, Liza Minnelli, Shirley Bassey en tutti quanti en leerde deze stemmen perfect nabootsen.
Toen ze dan Barbra Streisand in “A star is born” zag, vond ze dat dit best wel te combineren was met acteren en zo kwam ze zelfs bij The Royal Shakespeare Company terecht. Later zou ze Shakespeare ook bij meer “progressieve” theaters spelen (als Lady Macbeth heeft ze zo nog op het podium staan plassen: het moest haar toenemende waanzin illustreren).
In haar privé-leven papte ze eerst aan met regisseur Sam Mendes, die “Little voice” op het theater regisseerde, maar toen de verhouding spaak liep (zij ontmoette Nick Vivian, die voor haar het stuk “Dancing queen” over een stripper had geschreven; het stuk vond ze niet goed – Helena Bonham Carter zou het uiteindelijk spelen – maar de schrijver wel: ze kreeg bij hem twee kinderen), dreigde de productiefirma Miramax ermee “Little voice” in Amerika te laten verfilmen met Gwyneth Paltrow en Brad Pitt in de hoofdrollen, alleen het feit dat iemand Ewan McGregor kon overhalen de mannelijk hoofdrol in de Engelse versie te laten spelen, bracht studiobaas Harvey Weinstein op andere ideeën, ook al is juist Ewan McGregor de enige miscast in de rolverdeling.
Dat we Horrocks overigens zo weinig te zien krijgen (ze zong wel een duetje met Robbie Williams), heeft te maken met het feit dat ze een fulltime inkomen heeft met de reclamespots die ze samen met Prunella Scales draait voor de winkelketen Tesco, zodat ze enkel maar de films draait, die ze écht wil draaien.