Veertig jaar geleden: “De familie Gebuer”

Veertig jaar geleden: “De familie Gebuer”

In De Rode Vaan nr.10 van 1983 startte er een nieuwe rubriek op de laatste pagina. Ik breng nog eens in herinnering dat dit traditioneel een “humoristische” pagina was, eerst met de minibrokjes en een cartoon van Goal (Fonske Goossens), later gingen bepaalde terugkerende onderdelen uit de minibrokjes, zoals “aan den toog” een eigen leven leiden, zodat de minibrokjes zelf krompen van drie naar twee kolommen. Maar ook “aan den toog” was niet het eeuwige leven beschoren en in de lente van 1983 werd het dus vervangen door een column van Johan de Belie over de familie Gebuer, een “doorsnee” familie (zoals de eerste aflevering luidde) die zich een beetje zoetzuur doorheen de economische crisis loodste (cartoon Jonathan De decker).

Lees verder “Veertig jaar geleden: “De familie Gebuer”” →

Jean Rouaud wordt zeventig…

Jean Rouaud wordt zeventig…

De Franse auteur Jean Rouaud (foto YouTube) werd geboren te Campbon op 13 december 1952. Na het lyceum, een episode die sterk aan bod komt in zijn werk, studeerde hij wetenschappen en letterkunde aan de universiteit van Nantes. Om dan aan een grillige beroepsloopbaan te beginnen: pompbediende, verkoper van encyclopedieën, bediende in een boekhandel, om tenslotte gedurende zeven jaren een krantenkiosk uit te baten te Parijs, rue de Flandre 101, 19de arrondissement. Maar ondertussen schreef hij… Met het voornemen een familiekroniek in een trilogie te gieten. Het zullen uiteindelijk vijf boeken worden. En al met de eerste roman was het raak…

Lees verder “Jean Rouaud wordt zeventig…” →

35 jaar geleden: leve de Stille!

35 jaar geleden: leve de Stille!

Aangezien ik een stille genieter ben, grijp ik met genoegen naar de vertaling die Jef Ector verzorgde van de biografie die Gaius Suetonius Tranquillus, ja Suetonius « de stille » dus, schreef over Caligula, keizer van het Romeinse Imperium van 37 tot 41. Aangevuld met enige beschouwingen en een mooie paralleltekst van de Griekse auteur Dio Cassius.

Lees verder “35 jaar geleden: leve de Stille!” →

45 jaar geleden: brief naar Peter Koelewijn over “De Kat”

45 jaar geleden: brief naar Peter Koelewijn over “De Kat”

Indien alles goed zou zijn gegaan, had in het najaar van 1978 de rock-opera “De Kat” in première moeten gaan in Sint-Niklaas. “In het voorjaar reeds waren zo’n twintig Waaslanders druk in de weer met een project, dat volgens hen een grote weerklank zou moeten hebben. Dàt is alleszins wat de initiatiefnemers, Ronny De Schepper, Johan de Belie en Walter Vercruyssen, beogen,” zo schreef ikzelf in “De Voorpost” en aangezien ik daarin schreef onder het pseudoniem Jan Segers kon ik op die manier over mijzelf in de derde persoon schrijven. Helaas is het er nooit van gekomen. Toch zijn er een aantal interessante verwikkelingen aan voorafgegaan…

Lees verder “45 jaar geleden: brief naar Peter Koelewijn over “De Kat”” →

Veertig jaar geleden: de Tom Tom Club

Veertig jaar geleden: de Tom Tom Club

Gent bij valavond, de « Brug », de Blandijnberg, je bent in goed gezelschap, de eind-jaren-zestig herinneringen duiken op. Je stapt auditorium C binnen : uit de boxen soulmusic. Om maar te vertellen dat daar de punkdichter Tom Lanoye de première van zijn solo-verzenshow « Jamboree » zal geven.

Lees verder “Veertig jaar geleden: de Tom Tom Club” →

35 jaar geleden: Han le Blanc

35 jaar geleden: Han le Blanc

Han le Blanc — zo zouden we de 15de druk van de Nederlandse zedenschets, met de kneuterige anti-held « Han De Wit gaat in ontwikkelingshulp » van Heere Heeresma, kunnen omschrijven. Een boek dat de spot drijft met alle waarden en gelukkig evenzeer met alle onwaarden en zelfs antiwaarden uit de samenleving der Lage Landen. Amusant, en heel relevant, in een soms knotsgekke stijl, met absurditeiten die als hele waarheden boven het vlakke polderlandschap uitstijgen. Je hoeft niet eens lange tenen te bezitten, Heeresma weet toch wel op je likdoorns te trappen. Met een grimlach doorsta je dat dan. Omdat je nu eenmaal voor jezelf maar beter stoer kan doen — en bekennen dat we allemaal een beetje Han De Wit zijn. Naast Pa Pinkelman de meest amusante figuur uit de Nederlandse literatuur.

Referenties
Johan de Belie, Han le Blanc, De Rode Vaan nr.46 van 1987
Heere Heeresma, Han De Wit gaat in ontwikkelingshulp, De Prom, Baarn, 1987, 118 blz.