Alaa Al Aswany wordt 65…

Alaa Al Aswany wordt 65…

Het derde boek dat ik gelezen heb in Tenerife in mei 2010 (of beter: ben beginnen te lezen in Tenerife) is “The Yacoubian Building” van Alaa Al Aswany. Dat het zo lang heeft geduurd vooraleer ik erover kon schrijven (of anders geformuleerd: vooraleer ik het uit had) wijst er reeds op dat ik – in tegenstelling tot de wereldwijde (maar vooral toch in de islamitische landen) populariteit – niet echt een fan was van het boek. Het cultuurverschil heeft daar zeker mee te maken (zelfs op het einde van het boek kon ik de namen van de verschillende protagonisten niet of nauwelijks uit elkaar houden, maar daarvoor I have myself to blame natuurlijk), maar het heeft toch ook te maken met de structuur van het werk en dààr draagt de schrijver natuurlijk wél verantwoordelijkheid voor…

Lees verder “Alaa Al Aswany wordt 65…”

Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832)

Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832)

Het is vandaag precies 190 jaar geleden dat de dichter, schrijver en wetenschapper Johann Wolfgang (sinds 1782 ‘von’) Goethe is overleden. Zijn meest bekende werk is het tweedelige, schier onspeelbare, rijmende en sterk filosofische toneelstuk “Faust”, over een ambitieuze wetenschapper die zijn ziel aan de duivel verkoopt.

Lees verder “Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832)”

Spiegelsymboliek

Spiegelsymboliek


Negentig jaar geleden was er de première van het ballet “The lady of Shalott” op muziek van Jean Sibelius, uiteraard refererend aan het schilderij The Lady of Shalott van John William Waterhouse uit 1888 naar het gelijknamige gedicht van Alfred Tennyson uit 1833. In de legende van Elaine van Astolat zoals verhaald in een dertiende-eeuwse Italiaanse novelle met de titel Donna di Scalotta (No. lxxxi in de bundel Cento Novelle Antiche) zit de betoverde edelvrouw met haar rug naar het raam in een door water omringde toren aan haar weefgetouw. Zij weet dat zij de werkelijkheid, waaronder het nabijgelegen Camelot, alleen in de spiegel mag aanschouwen. Zo zij uit het raam zou kijken zou de betovering worden verbroken en haar noodlot, in het gedicht onbenoemd, maar het betreft een vroege dood, vervuld worden. Wanneer zij in de spiegel de onweerstaanbaar knappe Lancelot voorbij ziet rijden kan zij zich niet langer beheersen. De spiegel breekt op het ogenblik dat zij naar buiten kijkt. De dame laat zich in het gedicht van Tennyson op een boot naar Camelot drijven. Onderweg sterft zij.

Lees verder “Spiegelsymboliek”

Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!

Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!

Ik heb het al eerder gezegd: ik heb een hekel aan al die geforceerde Halloween-toestanden. Gewoon al omdat het zo weer een puur Amerikaans gebruik is dat aan ons wordt opgedrongen. Zeven jaar geleden verscheen er in Het Laatste Nieuws een enquête waaruit bleek dat niet minder dan vier op vijf Vlamingen mij gelijk gaven. Ik hoop dat dit nu nog altijd het geval is, want de laatste tijd ben ik ook nog om een andere reden tegen. Nog niet zo heel lang geleden, zei iemand op de radio n.a.v. alweer een geval van wat men dan noemt “zinloos geweld”: “We hebben wat minder Halloween en wat meer Allerheiligen vandoen.” De man voegde er ter verontschuldiging nog aan toe: “Sorry voor het katholieke jargon.” Maar zelfs bij een rabiate atheïst zoals mij hoefde hij zich niet te verontschuldigen voor zijn taalgebruik. We hebben immers inderdààd wat meer nood aan “Allerheiligen” dan aan “Halloween”! Enfin, voor wie toch niet zonder kan, die kan zich beter in de geschiedenis van het gebruik verdiepen en zo kom je zowaar zelfs bij onze… Heer Halewijn uit!

Lees verder “Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!”

Hoofse literatuur: de Mittelhochdeutsche Zeit (1100-1500)

Hoofse literatuur: de Mittelhochdeutsche Zeit (1100-1500)

Via de Normandiërs was de vrouw-vriendelijke Arabische cultuur tot ons gekomen (*). Niet alleen veroveren de voorzaten van Jacques Anquetil immers Engeland (14 oktober 1066, slag bij Hastings), ze richten hun schreden ook naar Spanje dat ze heroveren op de Moren (de zogenaamde Spaanse reconquista). Deze hadden hun Arabische schonen achtergelaten en menig Zuidfranse edelman ging toen over tot “culturele uitwisseling”. “De amore libri III” van Andreas Capellanus, dat kan worden gezien als de bijbel der troubadours, verkondigde ideeën die de Arabische dichter Ibn Hazam al in 1022 in zijn “Twaq al-Hamanana” of “De halsring van de duif” (**) had beschreven. (Matthews, p.77)

Lees verder “Hoofse literatuur: de Mittelhochdeutsche Zeit (1100-1500)”