Toen ik nog les gaf, lazen wij in de klas het artikel “Pop als romantisch fenomeen” van Jan Stroop om daaruit dan de kenmerken van de romantiek af te leiden. Dit waren de resultaten:
Lees verder “Vijftig jaar geleden: pop als romantisch fenomeen”Categorie: literatuur
Dertig jaar geleden: leenrecht, treurspel of happy end?
In de Commissie Cultuur van 22 april 1996 drukte Kathy Lindekens haar tevredenheid uit over de invoering van het leenrecht in de bibliotheken. Ze vroeg de minister evenwel dat het geld om de auteursrechten uit te keren, niet zou worden gehaald bij de gebruiker van de bibliotheek. Deze filosofie vinden we ook terug in een opiniestuk van Frans Heymans (foto), de Directeur‑Bibliothecaris van de Centrale Openbare Bibliotheek Gent, in “De Morgen”.
Lees verder “Dertig jaar geleden: leenrecht, treurspel of happy end?”Vijf jaar geleden: “Brommer op zee”
Het is al heel wat jaren geleden dat we ons mochten verheugen op een heus boekenprogramma op de nationale televisie. Enfin verheugen… het was maar een saaie bedoening. Er waren nog wat goede bedoelingen die min of meer met literatuur te maken hadden, zoals de reeks ‘Ten huize van..’ van Joos Florquin die daar soms een literator bezocht. Of het onvolprezen ‘Winteruur’ van Wim Helsen, de dagsluiting die filosoferend over een tekstfragment vaak ook de rand van de literatuur raakte. Maar echte info, nee. Nu daagt aan de horizon een vreemde titel: ‘Brommer op zee’, ontleend aan één der korte zeeverhalen van Maarten Biesheuvel waar de knaap Isaäc een man op een bromfiets over de golven ziet rijden – een wondermooie, fragiele tekst. Dat belooft alvast!
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Brommer op zee””405 jaar geleden: Hugo Grotius ontsnapt in boekenkist
Vandaag 405 jaar geleden ontsnapte de Nederlandse rechtsgeleerde Hugo De Groot (1583-1645) uit het slot Loevenstein, waar hij gevangen werd gehouden, door zich te verbergen in een boekenkist.
Lees verder “405 jaar geleden: Hugo Grotius ontsnapt in boekenkist”Veertig jaar geleden: “Kruispunt” op de lappen
Meer nog dan faam en fortuin zijn literaire tijdschriften onderhevig aan de tand des tijds. Deze waarheid als een koe gaat evenwel niet op voor « Kruispunt », het tijdschrift dat in 1959 werd opgericht door Mark Braet en Georges van Acker en waarvan in de loop van dit jaar onder de voortvarende leiding van John Heuzel de honderdste aflevering van de persen rolt. In afwachting dat hij op dit jubileumnummer het glas mag heffen, kan de weetgierige lezer zich alvast verdiepen in het nummer 98, dat geheel aan de literatuur van de Lappen is gewijd.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Kruispunt” op de lappen”65 jaar geleden: “Het dal van Hinnom” van Ward Ruyslinck
Casimir Roozeboom is werkloos. Z’n dochtertje Guusje, koosnaam Libelle, heeft de blauwziekte en zal overlijden daar hij geen geld heeft voor een operatie. Hij woont boven de Floersen, begrafenisondernemers en typische middenstanders. De vrouw van Floers, Judith, is een echte tang en zij is dan ook de eigenlijke huisbewaarster. Vertegenwoordigers van de hogere burgerij zijn de Corsicaanse matrassenfabrikant Da Spicca en de jutefabrikant Jaspers.
Lees verder “65 jaar geleden: “Het dal van Hinnom” van Ward Ruyslinck”Julian Barnes wordt 85…
De gevierde Engelse schrijver Julian Barnes wordt vandaag 85 jaar.
35 jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie
Op 27 december 1990 werd de NCR-prijs voor literatuur voor het eerst rechtstreeks op televisie toegekend. Het stramien was duidelijk geënt op de traditie die er in Nederland reeds in zekere zin is gegroeid bij de toekenning van de AKO-prijs. De vraag was dus in hoeverre de BRT erin zou slagen iets op poten te zetten dat op zijn beurt tot een traditie zou kunnen uitgroeien. (Not dus.)
Lees verder “35 jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie”Lulu Wang wordt 65…
De Nederlands-Chinese schrijfster Lulu Wang viert morgen haar 65ste verjaardag.
Lees verder “Lulu Wang wordt 65…”25 jaar geleden: Pitte en de onschuld en huiver uit de kindertijd
Op 23 november 2000 opende schrijver Pol Hoste in de kapel van de begraafplaats Campo Santo aan de Antwerpsesteenweg te Sint‑Amandsberg een kleine, maar prachtige tentoonstelling van zijn vriend eric vande Pitte. Een reeks figuratieve, ietwat geheimzinnige schilderijen vormen samen een project dat speciaal voor deze ruimte werd bedacht. Het was een must voor iedereen die eens wilde verpozen en in gedachten opnieuw in zijn of haar jeugd wilde verwijlen.
Lees verder “25 jaar geleden: Pitte en de onschuld en huiver uit de kindertijd”








