Hoofse literatuur: de Mittelhochdeutsche Zeit (1100-1500)

Hoofse literatuur: de Mittelhochdeutsche Zeit (1100-1500)

Via de Normandiërs was de vrouw-vriendelijke Arabische cultuur tot ons gekomen (*). Niet alleen veroveren de voorzaten van Jacques Anquetil immers Engeland (14 oktober 1066, slag bij Hastings), ze richten hun schreden ook naar Spanje dat ze heroveren op de Moren (de zogenaamde Spaanse reconquista). Deze hadden hun Arabische schonen achtergelaten en menig Zuidfranse edelman ging toen over tot “culturele uitwisseling”. “De amore libri III” van Andreas Capellanus, dat kan worden gezien als de bijbel der troubadours, verkondigde ideeën die de Arabische dichter Ibn Hazam al in 1022 in zijn “Twaq al-Hamanana” of “De halsring van de duif” (**) had beschreven. (Matthews, p.77)

Lees verder “Hoofse literatuur: de Mittelhochdeutsche Zeit (1100-1500)”

Anton van Wilderode, leraar in de letteren

Anton van Wilderode, leraar in de letteren

Vandaag is het dertig jaar geleden dat bovenstaande foto werd genomen in Watou, waarbij mijn vroegere leraar Anton van Wilderode zich best prettig lijkt te voelen in het gezelschap van Herman De Coninck en Hugo Claus. Op deze foto van P.Van Den Abeele herkent men verder ook nog organisator Gwij Mandelinck (met dank aan Hildegard Coupé). Deze foto is dan vooral van belang omdat ik het in mijn interview met Herman De Coninck en met Hugo Claus expliciet over Anton van Wilderode heb. Met name Hugo Claus was in hoge mate verrast toen ik hem vertelde dat het via de lessen van Cyriel was dat ik met zijn werk heb kennis gemaakt. Dat verdient alsnog een applausje, lijkt Hugo op deze foto te zeggen.

Lees verder “Anton van Wilderode, leraar in de letteren”

25 jaar geleden: “De dove muzikant” door Anneke Lucas

25 jaar geleden: “De dove muzikant” door Anneke Lucas

25 jaar geleden heb ik een tijdlang zonder computer gezeten. En wat doet een mens dan? Boeken lezen natuurlijk. Zo heb ik letterlijk in één ruk “De dove muzikant” van Anneke Lucas uitgelezen (foto YouTube). Alhoewel haar naam reeds aangeeft dat ze in Vlaanderen is geboren, verscheen dit boek oorspronkelijk (in 1996) in het Engels onder de titel “The deaf musician”. Lucas woont ondertussen immers in L.A. en haar Nederlands is blijkbaar onvoldoende, zelfs om zelf in te staan voor de vertaling (daarvoor heeft ene Jantje Smit dan maar gezorgd, al zou het mij sterk verbazen als dit hét Jantje Smit zou zijn).

Lees verder “25 jaar geleden: “De dove muzikant” door Anneke Lucas”

Spiegelsymboliek

Spiegelsymboliek


Hierboven herkent u het schilderij The Lady of Shalott van John William Waterhouse uit 1888 naar het gelijknamige gedicht van Alfred Tennyson uit 1833. In de legende van Elaine van Astolat zoals verhaald in een dertiende-eeuwse Italiaanse novelle met de titel Donna di Scalotta (No. lxxxi in de bundel Cento Novelle Antiche) zit de betoverde edelvrouw met haar rug naar het raam in een door water omringde toren aan haar weefgetouw. Zij weet dat zij de werkelijkheid, waaronder het nabijgelegen Camelot, alleen in de spiegel mag aanschouwen. Zo zij uit het raam zou kijken zou de betovering worden verbroken en haar noodlot, in het gedicht onbenoemd, maar het betreft een vroege dood, vervuld worden. Wanneer zij in de spiegel de onweerstaanbaar knappe Lancelot voorbij ziet rijden kan zij zich niet langer beheersen. De spiegel breekt op het ogenblik dat zij naar buiten kijkt. De dame laat zich in het gedicht van Tennyson op een boot naar Camelot drijven. Onderweg sterft zij.

Lees verder “Spiegelsymboliek”

György Lukács (1885-1971)

György Lukács (1885-1971)

Literaire sociologie was een vak dat erg populair was aan de universiteiten in de naweeën van mei ’68. Men kan het immers ook als een soort van “marxistische” literatuurgeschiedenis beschouwen. Eén van de grondleggers was de Hongaar György Lukács, die vandaag precies vijftig jaar geleden is overleden. Ik voelde me uiteraard verplicht om deze studierichting als keuzevak te kiezen, maar aan de foto van Lukacs kan je al zien dat dit veel te serieus en veel te moeilijk was voor iemand als mij, ook al werd het in Gent dan gegeven door prof.Bolckmans, bij wie ik enkele jaren later mijn burgerdienst zou doen. Veel meer dan een vriendschap met dichteres Miriam Van Hee heb ik dan ook niet aan deze cursus overgehouden.

Lees verder “György Lukács (1885-1971)”

25 jaar geleden: leenrecht, treurspel of happy end?

25 jaar geleden: leenrecht, treurspel of happy end?

In de Commissie Cultuur van 22 april 1996 drukte Kathy Lindekens haar tevredenheid uit over de invoering van het leenrecht in de bibliotheken. Ze vroeg de minister evenwel dat het geld om de auteursrechten uit te keren, niet zou worden gehaald bij de gebruiker van de bibliotheek. Deze filosofie vinden we ook terug in een opiniestuk van Frans Heymans (foto), de Directeur‑Bibliothecaris van de Centrale Openbare Bibliotheek Gent, in “De Morgen”.

Lees verder “25 jaar geleden: leenrecht, treurspel of happy end?”

Hebjetgezien? (155): Brommer op zee

Hebjetgezien? (155): Brommer op zee

Het is al heel wat jaren geleden dat we ons mochten verheugen op een heus boekenprogramma op de nationale televisie. Enfin verheugen… het was maar een saaie bedoening. Er waren nog wat goede bedoelingen die min of meer met literatuur te maken hadden, zoals de reeks ‘Ten huize van..’ van Joos Florquin die daar soms een literator bezocht. Of het onvolprezen ‘Winteruur’ van Wim Helsen, de dagsluiting die filosoferend over een tekstfragment vaak ook de rand van de literatuur raakte. Maar echte info, nee. Nu daagt aan de horizon een vreemde titel: ‘Brommer op zee’, ontleend aan één der korte zeeverhalen van Maarten Biesheuvel waar de knaap Isaäc een man op een bromfiets over de golven ziet rijden – een wondermooie, fragiele tekst. Dat belooft alvast!

Lees verder “Hebjetgezien? (155): Brommer op zee”