25 jaar geleden: “De dove muzikant” door Anneke Lucas

25 jaar geleden: “De dove muzikant” door Anneke Lucas

25 jaar geleden heb ik een tijdlang zonder computer gezeten. En wat doet een mens dan? Boeken lezen natuurlijk. Zo heb ik letterlijk in één ruk “De dove muzikant” van Anneke Lucas uitgelezen (foto YouTube). Alhoewel haar naam reeds aangeeft dat ze in Vlaanderen is geboren, verscheen dit boek oorspronkelijk (in 1996) in het Engels onder de titel “The deaf musician”. Lucas woont ondertussen immers in L.A. en haar Nederlands is blijkbaar onvoldoende, zelfs om zelf in te staan voor de vertaling (daarvoor heeft ene Jantje Smit dan maar gezorgd, al zou het mij sterk verbazen als dit hét Jantje Smit zou zijn).

Lees verder “25 jaar geleden: “De dove muzikant” door Anneke Lucas”

Spiegelsymboliek

Spiegelsymboliek


Hierboven herkent u het schilderij The Lady of Shalott van John William Waterhouse uit 1888 naar het gelijknamige gedicht van Alfred Tennyson uit 1833. In de legende van Elaine van Astolat zoals verhaald in een dertiende-eeuwse Italiaanse novelle met de titel Donna di Scalotta (No. lxxxi in de bundel Cento Novelle Antiche) zit de betoverde edelvrouw met haar rug naar het raam in een door water omringde toren aan haar weefgetouw. Zij weet dat zij de werkelijkheid, waaronder het nabijgelegen Camelot, alleen in de spiegel mag aanschouwen. Zo zij uit het raam zou kijken zou de betovering worden verbroken en haar noodlot, in het gedicht onbenoemd, maar het betreft een vroege dood, vervuld worden. Wanneer zij in de spiegel de onweerstaanbaar knappe Lancelot voorbij ziet rijden kan zij zich niet langer beheersen. De spiegel breekt op het ogenblik dat zij naar buiten kijkt. De dame laat zich in het gedicht van Tennyson op een boot naar Camelot drijven. Onderweg sterft zij.

Lees verder “Spiegelsymboliek”

György Lukács (1885-1971)

György Lukács (1885-1971)

Literaire sociologie was een vak dat erg populair was aan de universiteiten in de naweeën van mei ’68. Men kan het immers ook als een soort van “marxistische” literatuurgeschiedenis beschouwen. Eén van de grondleggers was de Hongaar György Lukács, die vandaag precies vijftig jaar geleden is overleden. Ik voelde me uiteraard verplicht om deze studierichting als keuzevak te kiezen, maar aan de foto van Lukacs kan je al zien dat dit veel te serieus en veel te moeilijk was voor iemand als mij, ook al werd het in Gent dan gegeven door prof.Bolckmans, bij wie ik enkele jaren later mijn burgerdienst zou doen. Veel meer dan een vriendschap met dichteres Miriam Van Hee heb ik dan ook niet aan deze cursus overgehouden.

Lees verder “György Lukács (1885-1971)”

25 jaar geleden: leenrecht, treurspel of happy end?

25 jaar geleden: leenrecht, treurspel of happy end?

In de Commissie Cultuur van 22 april 1996 drukte Kathy Lindekens haar tevredenheid uit over de invoering van het leenrecht in de bibliotheken. Ze vroeg de minister evenwel dat het geld om de auteursrechten uit te keren, niet zou worden gehaald bij de gebruiker van de bibliotheek. Deze filosofie vinden we ook terug in een opiniestuk van Frans Heymans (foto), de Directeur‑Bibliothecaris van de Centrale Openbare Bibliotheek Gent, in “De Morgen”.

Lees verder “25 jaar geleden: leenrecht, treurspel of happy end?”

Hebjetgezien? (155): Brommer op zee

Hebjetgezien? (155): Brommer op zee

Het is al heel wat jaren geleden dat we ons mochten verheugen op een heus boekenprogramma op de nationale televisie. Enfin verheugen… het was maar een saaie bedoening. Er waren nog wat goede bedoelingen die min of meer met literatuur te maken hadden, zoals de reeks ‘Ten huize van..’ van Joos Florquin die daar soms een literator bezocht. Of het onvolprezen ‘Winteruur’ van Wim Helsen, de dagsluiting die filosoferend over een tekstfragment vaak ook de rand van de literatuur raakte. Maar echte info, nee. Nu daagt aan de horizon een vreemde titel: ‘Brommer op zee’, ontleend aan één der korte zeeverhalen van Maarten Biesheuvel waar de knaap Isaäc een man op een bromfiets over de golven ziet rijden – een wondermooie, fragiele tekst. Dat belooft alvast!

Lees verder “Hebjetgezien? (155): Brommer op zee”

“Kruispunt” op de lappen

“Kruispunt” op de lappen

Meer nog dan faam en fortuin zijn literaire tijdschriften onderhevig aan de tand des tijds. Deze waarheid als een koe gaat evenwel niet op voor « Kruispunt », het tijdschrift dat in 1959 werd opgericht door Mark Braet en Georges van Acker en waarvan in de loop van dit jaar onder de voortvarende leiding van John Heuzel de honderdste aflevering van de persen rolt. In afwachting dat hij op dit jubileumnummer het glas mag heffen, kan de weetgierige lezer zich alvast verdiepen in het nummer 98, dat geheel aan de literatuur van de Lappen is gewijd.

Lees verder ““Kruispunt” op de lappen”

“Het dal van Hinnom” van Ward Ruyslinck

“Het dal van Hinnom” van Ward Ruyslinck

Casimir Roozeboom is werkloos. Z’n dochtertje Guusje, koosnaam Libelle, heeft de blauwziekte en zal overlijden daar hij geen geld heeft voor een operatie. Hij woont boven de Floersen, begrafenisondernemers en typische middenstanders. De vrouw van Floers, Judith, is een echte tang en zij is dan ook de eigenlijke huisbewaarster. Vertegenwoordigers van de hogere burgerij zijn de Corsicaanse matrassenfabrikant Da Spicca en de jutefabrikant Jaspers.

Lees verder ““Het dal van Hinnom” van Ward Ruyslinck”

Dertig jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie

Dertig jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie

Op 27 december 1990 werd de NCR-prijs voor literatuur voor het eerst rechtstreeks op televisie toegekend. Het stramien was duidelijk geënt op de traditie die er in Nederland reeds in zekere zin is gegroeid bij de toekenning van de AKO-prijs. De vraag was dus in hoeverre de BRT erin zou slagen iets op poten te zetten dat op zijn beurt tot een traditie zou kunnen uitgroeien. (Not dus.)

Lees verder “Dertig jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie”