Griet Leyers wordt vijftig…

Griet Leyers wordt vijftig…

Bijna 25 jaar geleden schreef ik in Het Laatste Nieuws: “Hopelijk heeft Jean-Pierre Van Rossem de weg naar de Rode Pomp nog niet gevonden. Op 3 maart 1995 zong de sopraan Griet Leyers (foto YouTube) daar volgens organisator André Posman immers ‘aria’s die onze haren ten berge doen rijzen’. En als Van Rossem dan voor je zit, dan zie je niets meer! Wellicht bedoelde Posman dat Griet ons kippenvel zal bezorgen, maar deze nicht van Jan Leyers nam ook deel aan de Elisabethwedstrijd 1996 en deed daar de haren van de juryleden blijkbaar inderdààd ten berge rijzen, want ze geraakte niet eens door de schiftingen achter gesloten deuren.”

Eliane Rodrigues wordt zestig…

Eliane Rodrigues wordt zestig…

De Braziliaanse pianiste Eliane Rodrigues (foto YouTube) werd geboren op 7 oktober 1959 in Rio de Janeiro. Ze is begonnen als wonderkind: op zesjarige leeftijd gaf ze haar eerste televisie-optreden en werden er reeds 72 composities van haar gepubliceerd en haar pianomethode “Eliane in het Paradijs der Toonsoorten”. Van haar 9de tot 18de jaar studeerde ze bij Arnaldo Estrella, zodat ze zich specialiseerde in het werk van diens vriend Villa-Lobos. Daarna vestigde ze zich in Antwerpen om er te studeren bij prof.de Tiège, zodat ze laureaat werd van de Tenutowedstrijd 1979, de Durletwedstrijd 1981 en de Prijs Alex de Vries. In de Verenigde Staten haalt ze de “special prize” van de jury op het Van Cliburn-concours. Maar vooral werd ze vijfde in de Elisabethwedstrijd 1983. Daar maakte ze een onuitwisbare indruk met het Vierde Pianoconcerto van Beethoven. Eliane Rodrigues werd inmiddels uitgenodigd in meer dan twintig landen en nam 14 cd’s op. De laatste jaren legt ze zich opnieuw op componeren toe. Kenmerkend voor Eliane Rodrigues zijn haar eenvoud, spontaniteit, gevoel, techniek, perfectie zonder gekunsteldheid. Vorig jaar nog was zij de coach van Thomas Van der Veken toen die op Canvas de uitdaging aanging om het eerste pianoconcerto van Grieg te vertolken.

Johan Schmidt wordt 55…

Johan Schmidt wordt 55…

Johan Schmidt, de Belgische pianist die 4de eindigde in de Elisabethwedstrijd 1987, won the Maria Callas Competition in Athens, and was prized at the Tchaikovsky (1990, 3rd prize) and Van Cliburn (1993, 4th prize) competitions. In addition, he was awarded the Leonardo da Vinci Prize from the Rotary International. Schmidt has performed internationally, both as a concert pianist and a chamber musician. Ik zag en hoorde hem aan het werk tijdens de 2de nacht van Radio 3 in De Singel (in 1991) met o.a. “Verhalen van de oude grootmoeder” van Prokofiev. He has taught at the Royal Conservatory in Mons and currently teaches at the Royal Conservatory in Brussels. (Wikipedia)

Chiharu Sakai wordt veertig…

Chiharu Sakai wordt veertig…

Chiharu Sakai werd geboren in Yokohama, Japan, maar op het moment van de Elisabethwedstrijd 1991 woonde ze al in de VS, waar ze nu blijkbaar nog steeds woont. Ze is begonnen op 4 jaar. Ze studeerde eerst piano in Tokio en nadien in Brussel bij Nicole Henriot, omdat ze de Franse muziek beter wilde leren kennen. Zij is dan ook niet van het Oosterse type dat eigenlijk niet begrijpt waarover het gaat. Haar ouders zijn niet muzikaal en om in hun ogen gratie te vinden is ze wel “verplicht” om goed te scoren in wedstrijden. Vandaar misschien haar deelname, want vier jaar geleden kwam ze zelfs niet door de eerste ronde. Ze bespeelde het publiek (ook mij, waarom niet?) niet enkel door haar manier van interpreteren, maar ook door de keuze van haar concerto (het tweede van Saint-Saëns). “Het leek wel voor haar geschreven“, aldus Jos Van Immerseel, alleen “waarom zouden we zo’n stuk niet uitvoeren met een goede tweede pianist, dan zou de zaak van Saint-Saëns beter gediend zijn, want Saint-Saëns moet het hebben van precisie en intonatie en daarin werd zij toch echt niet door het orkest geholpen.” (Waarmee het fameuze incident over het Nationaal Orkest een aanvang nam.) Hij was ook over haar Mozart heel tevreden, wat voor hem natuurlijk heel uitzonderlijk is in deze omstandigheden. Zij behaalde uiteindelijk de zevende plaats.

P.S. Ik ben niet helemaal zeker van de foto noch van de geboortedatum. Er is immers sprake van dat die tot iemand met die naam behoren die zich met rock bezig houdt, maar die Japanse karakters kan ik natuurlijk niet ontcijferen. Alhoewel… als ik even logisch nadenk: in 1991 zou ze dan nog maar twaalf jaar zijn geweest. Het moet dus wel om iemand anders gaan!

Yong Hwan Park wordt 45…

Yong Hwan Park wordt 45…
91 bibliotheken

De Zuid-Koreaan Yong Hwan Park was in de Elisabethwedstrijd 1995 absoluut de enige die graag in de Kapel (foto Wikipedia) verbleef. Hij speelde in de halve finale de sonate voor Hammerklavier van Beethoven. Ha! dacht hij: “Hammer!” en hij hamerde erop los. Niet moeilijk: om zich te vervolmaken ging hij immers naar de VS! Hij studeerde daar bij Louis Nipple en Russel Sherman via diens vrouw, die op de finale ook aanwezig was. Park, die reeds ervaring had als concertpianist (met het Boston Symphony Orchestra), opteerde voor het tweede concerto van Prokofiev. Volgens hem paste dit het beste bij zijn persoonlijkheid en dat is ook wel zo, vandaar dat sommigen in hem een mogelijke laureaat zagen. Al maakte Jan Michiels (niet toevallig de enige die het “gehamer” had gehoord) toch enig voorbehoud, terwijl Robert Groslot juist door die “interpretatie” hem het beste vond. Daar sloot ook Jos Van Immerseel zich bij aan (die het gehamer evenmin had gehoord!): samen met Markus Groh was het voor hem trouwens de enige kandidaat, die hem heeft aangesproken. Dezelfde voorkeur ook voor Frank Braley, die met Giovanni Bellucci zijn tiercé rondmaakt. Kortom, het was niet te verwonderen dat hij de Sternefeld-prijs kreeg, die de BRT-panels toekennen aan degene die volgens hen het beste keuzeconcerto speelt. Voor de jury was hij echter pas de vijfde plaats waard.

Viktor Liberman (1931-1999)

Viktor Liberman (1931-1999)

Morgen zal het ook al vijftien jaar geleden zijn dat de Russische violist Viktor Liberman is overleden (foto YouTube).

Viktor Liberman werd geboren in 1931 in Leningrad. In 1958 wint hij de Tsjaikovski-wedstrijd, waarna hij in 1968 concertmeester wordt van de Filharmonie van Leningrad en, later, als hij in 1979 in Nederland komt wonen, eerst van het Rotterdams Filharmonisch Orkest en daarna (1985) van het Concertgebouworkest, waar hij afwisselde met Jaap Van Zweden. Dat was ook het geval tijdens de “Cosi fan tutte”, gedirigeerd door Nikolaus Harnoncourt die ik bijwoonde. Hij was ook jurylid van de Elisabethwedstrijd 1993. Bij zijn afscheidsconcert wegens pensionering in 1996 dirigeerde hij het Concertgebouworkest in onder andere de vijfde symfonie van Dmitri Sjostakovitsj. In datzelfde jaar werd hij vaste gastdirigent bij het Noord-Nederlands Orkest in Groningen, waarvan hij van 1997 tot zijn dood chef-dirigent was. Viktor Liberman overleed op 68-jarige leeftijd aan leverkanker.

Lees verder “Viktor Liberman (1931-1999)”