Eunice Arias

01 Eunice AriasVandaag is het twintig jaar geleden dat in Royaumont “Il viaggio à Reims” van Gioacchino Rossini in première ging, onder de leiding van Rossini-specialist Alberto Zedda. Eén van de rollen was weggelegd voor Eunice Arias, een Belgische mezzo die er niet in slaagde de halve finale te bereiken in de Elisabethwedstrijd 1996. Née à Mexico et issue d’une famille de musiciens, elle a d’abord étudié le violoncelle avec son père, puis le chant avec Mady Urbain. Inscrite au Conservatoire Royal de Bruxelles, dans les classes d’Edmond Baert pour le violoncelle et de Jules Bastin pour le chant, elle y obtient les Premiers Prix de solfège, de violoncelle et d’art lyrique, ainsi que les Diplômes supérieurs de Chant-concert et de Chant-opéra. Elle se perfectionne ensuite à Maastricht, chez Mya Besselinck.

Pierre-Alain Volondat wordt 55…

Pierre-Alain Volondat wordt 55…

In de veronderstelling dat het niet “van vóór uwen tijd” is, zou de naam Pierre-Alain Volondat u toch nog iets moeten zeggen. Precies, het was dat nare mannetje dat in 1983 de Elisabethwedstrijd voor piano heeft gewonnen. Volondat gedroeg zich ook al excentriek tijdens de wedstrijd zelf en meed alle contact met de andere deelnemers. Vooral Serge Edelmann stak daarom graag de draak met hem. Op een dag dat Volondat er genoeg van had, ging hij er naartoe en verklaarde: “Moi, je gagnerai cette compétition tandis que vous ne serez que sixième.” En zo geschiedde. (Bron: Sonia Cantré op Klara, 14/5/2010)
Lees verder “Pierre-Alain Volondat wordt 55…”

Op bezoek bij Jos Van Immerseel

Op bezoek bij Jos Van Immerseel

Het is vandaag al twintig jaar geleden dat ik de Antwerpse musicus Jos Van Immerseel ben gaan opzoeken in zijn huis in Antwerpen. Het was het hoogtepunt (en ik geloof ook het eindpunt, al ben ik daar niet helemaal zeker van) van de ontelbare malen dat ik Jos heb ontmoet, geïnterviewd, er cursus bij gevolgd en, natuurlijk, concerten bijgewoond. En elk moment is me bijgebleven. Omdat de man intens bewogen is en zijn passie ook kan overdragen. En zo kan het gebeuren dat hij ondertussen met zijn orkest een ongelooflijk parcours heeft afgelegd (van Bach tot Gershwin) en dat toch, als ik hem nu bezig hoor op de radio, hij mij nog steeds vertrouwd in de oren klinkt. Alsof onze laatste ontmoeting pas gisteren was…
Lees verder “Op bezoek bij Jos Van Immerseel”