Jaak Van De Velde wordt zeventig…

Jaak Van De Velde wordt zeventig…

De Gentse regisseur en lichttovenaar Jaak Van De Velde is geboren op 20 mei 1947 in Schellebelle als zoon van een rijkswachter, die gedichten voordroeg in de kazerne. Zes jaar later werd hij dan ook naar de kazerne van de Gentse Groendreef overgeheveld. Zo liep Jaak lagere school in Sint-Lievens in de Keizer Karelstraat. In het Sint-Lievenscollege kwam hij in de klas van Luc Vandenbossche en… Piet Piryns terecht. Hij begon midden de jaren zestig dan ook bij kabaretgroep Rommelpot van Piet Piryns (en met ook nog Joël Hanssens en Dirk Buyse), die in 1968 het Humorfestival van Heist won. Geen wonder dus dat hij nadien overstapte naar Arca, waar men toen onder invloed van Jo Decaluwe nogal veel kabaret bracht. “Dat soort kabaret inspireerde Arena,” zegt Decaluwe. “Jaak Van De Velde en Jacky Berwouts die in Arca werkten, namen dat idee over.” Maar daarover elders meer.
Lees verder “Jaak Van De Velde wordt zeventig…”

35 jaar geleden: “De Driestuiversopera” in Arena

35 jaar geleden: “De Driestuiversopera” in Arena

Het is vandaag ook 35 jaar geleden dat in het Gentse Arenatheater “De Driestuiversopera” van Bertolt Brecht in première ging in een regie van Jaak van de Velde, een decor van Jacques Berwouts, een vertaling van Ton Lutz en liedjesteksten van Walter Ertvelt. Tot mijn stomme verbazing heb ik geen recensie van mijn hand teruggevonden (ook niet van iemand anders trouwens), daarom moet u het maar doen met wat algemeenheden over het stuk zelf. En “uiteraard” heb ik ook weer geen foto van de voorstelling teruggevonden, daarom heb ik een beroep gedaan op een foto van Theater Het Hof uit Arnhem. Bedankt, mensen!
Lees verder “35 jaar geleden: “De Driestuiversopera” in Arena”

Dirk Tanghe wordt zestig…

Dirk Tanghe wordt zestig…

De Vlaamse theatermaker Dirk Tanghe viert vandaag zijn zestigste verjaardag. Ik moet nog vaak aan hem terugdenken. Zoals deze week nog toen ik las dat Benny Claessens (de dikke broer van Bart De Pauw uit “Het geslacht De Pauw”) in zijn jongste stuk in het NTG zijn acteurs op het podium laat plassen (en het gelukkig daarna ook zelf weer opkuisen). Niet dat Dirk Tanghe zoiets ook zou doen. Nee juist integendeel! In een periode dat dergelijk “theater” opgang begon te maken en ik mij meer en meer met tegenzin naar de schouwburg sleepte, was hij voor mij juist een rots in de branding. En niet alleen voor mij blijkbaar: zijn stukken waren meestal een groot succes. Dat kón dus wel niet goed zijn! Dirk moest in die tijd dan ook vaak spitsroeden lopen bij zijn spitsbroeders en ik twijfel er niet aan dat dit ook heeft bijgedragen tot wat later is gevolgd…
Lees verder “Dirk Tanghe wordt zestig…”

Alois Alzheimer (1864-1915)

alzheimer

Het is vandaag honderd jaar geleden dat de Duitse neuropatholoog en psychiater Alois Alzheimer is overleden. Ik mag hem hier zeker niet vergeten te vermelden (daar is de eerste grap al!) want zijn naam gaat hier nogal vaak over de tong. De laatste keer zelfs tegenover mijn huisarts. Maar die vond dat er niks aan de hand was: “Iedereen vergeet wel al eens iets.” Daarom hou ik deze bijdrage in de luchtige sfeer, ook al betreft het hier een ernstige ziekte natuurlijk. Maar zelfs al zou mijn dokter ongelijk hebben, dan nog kunnen we er maar beter om lachen, zoals Beaumarchais placht te zeggen: “Je ris de peur d’être obligé d’en pleurer”. En daarom herdenk ik de dood van de eerbiedwaardige dokter met een recensie van het stuk “Tante Euthanasie gaat achteruit” van Kamagurka, waarin de dokter ook een rol mag vertolken…
Lees verder “Alois Alzheimer (1864-1915)”

Dorothy Stratten (1960-1980)

22 dorothy strattenVandaag is het al 35 jaar geleden dat de Canadese actrice en playmate van het jaar van 1980 Dorothy Stratten (geboren als Dorothy Hoogstraten) werd vermoord door haar man Paul Snider, die daarna zelfmoord pleegde. De moord was het onderwerp van twee films. In de televisiefilm Death of a Centerfold: The Dorothy Stratten Story werd Dorothy Stratten gespeeld door Jamie Lee Curtis. En in Star 80 (1983), de laatste film van Bob Fosse, werd Stratten gespeeld door Mariel Hemingway. De moordscène in de film werd opgenomen in het appartement waar de echte moord en zelfmoord plaatsvonden. De regisseur Peter Bogdanovich, met wie Stratten een relatie had, schreef een boek over haar, The Killing of the Unicorn (1984). Bogdanovich had Stratten een rol in zijn film They All Laughed (1981) gegeven. Na haar dood wilde geen enkele filmstudio de film uitbrengen. Bogdanovich financierde de filmdistributie zelf, maar de film bleek een flop, en Bogdanovich verloor miljoenen dollars. Hij trouwde later met Strattens zuster, de actrice Louise Stratten. De Canadese zanger Bryan Adams schreef twee nummers over Stratten, Cover Girl (een hit voor de Canadese band Prism in 1980) en The Best Was Yet to Come dat op Adams’ album Cuts Like a Knife (1983) verscheen. En tenslotte bracht ook het Gentse theater Arena de musical Playmate, die duidelijk ook op haar leven was geïnspireerd. Luc Carnier recenseerde de voorstelling voor De Rode Vaan.
Lees verder “Dorothy Stratten (1960-1980)”

Peter Sculthorpe (1929-2014)

00Het is al een jaar geleden dat de Australische componist Peter Sculthorpe is overleden. Ik ken hem vooral als de componist van het strijkkwartet (met dien verstande, dat de strijkers ook als slaginstrumenten dienst doen) dat voor de muzikale score zorgt bij de balletvoorstelling “Passions spent” van het Ballet van Vlaanderen in 1993, in een choreografie van Danny Rosseel.
Lees verder “Peter Sculthorpe (1929-2014)”

Sam Shepard wordt zeventig…

01 sam shepardSam Shepard is bij het grote publiek vooral bekend als filmacteur, b.v. in (The Right Stuff en in Frances (*) en scenarioschrijver, o.m. van Wim Wenders’ succesfilm Paris, Texas. Daarnaast schrijft hij al meer dan twintig jaar toneelstukken, die pas heel onlangs hun weg vonden naar de Europese schouwburgen : Fool for Love dat eind 1985 op de affiche prijkte van het Brussels Kamertoneel BKT is, geloof ik, het eerste werk van hem dat in het Nederlands in België wordt opgevoerd. (**)
Lees verder “Sam Shepard wordt zeventig…”

« Enfantillages » van Raymond Cousse

« Enfantillages » van Raymond Cousse

De voorverkoop van « Enfantillages » van Raymond Cousse liep als een trein, maar dat was dan vooral op basis van de (terechte) naambekendheid van het trio dat ervan aan de wieg stond : Jakob Beks (acteur), André Vermaerke (regisseur) en het Speeltheater (productie). Na de eigenlijke première was het enthousiasme echter reeds grotendeels geluwd… behalve bij ons alweer. Zodanig zelfs dat we ons beginnen afvragen wat er scheelt.
Lees verder “« Enfantillages » van Raymond Cousse”

“Mario ga eens opendoen er werd gebeld”

Morgen zal het alweer twintig jaar geleden zijn dat ik “Mario ga eens opendoen er werd gebeld” heb gezien, een stuk dat Kamagurka speciaal voor het N.T.G. heeft geschreven. Het werd Kamagurka zoals te verwachten en te voorzien was. Zelfs de muziek van Johan De Smet was min of meer te voorzien, maar daarom niet minder geslaagd. De mini-opera, ingestudeerd door Françoise Van Hecke, met de poolreiziger was m.i. dan ook het beste onderdeel. Maar ook de machinisten hadden hun werk, want dit toneelstuk was zoniet grensverleggend, dan toch publiekverleggend! Plotseling zagen we de dingen soms in een heel ander licht (van Jaak van de Velde).
Lees verder ““Mario ga eens opendoen er werd gebeld””