Jan D’Haese (1922-2005)

Jan D’Haese (1922-2005)

Morgen zal het al tien jaar geleden zijn dat kunstcriticus Jan D’Haese is overleden. Jan D’Haese schreef vooral voor ’t Pallieterke en toch werd ik met hem goed bevriend toen ik nog in onverdachte tijden goed en wel voor De Rode Vaan werkte. De aanleiding was een incident met het Gentse Theater Controverse waarover ik hieronder schrijf, maar dat zou ten hoogste goed zijn voor een “bedankje” en het zou niet kunnen uitgroeien tussen een vriendschap tussen vertegenwoordigers van twee extremen, ware het niet dat in de vorming van Jan D’Haese hiervoor reeds een voedingsbodem terug te vinden was.
Lees verder “Jan D’Haese (1922-2005)”

De fetisjist

Jakob BeksHet toneelseizoen is alweer reeds enkele weken uit de startblokken geschoten. Na het wereldkampioenschap wielrennen weten we hoe gevaarlijk het is pronostieken te maken, maar alvast valt op dat het teksttheater enorm aan belang heeft gewonnen. Daar zal mijnheer Poma wel niet geheel vreemd aan zijn. De meest courante vorm van teksttheater is immers de monoloog, vanzelfsprekend ook de « zuinigste » theatervorm. Maar ook indien er meerdere personages op de scène staan, zijn door de nadruk op de tekst luxueuze decors vaak « overbodig » geworden. Wat meegenomen is. Zelfs in het muziektheater is men aan bezuinigen toe. Zij het om andere redenen. In Arena doet men het wat kalmer aan in afwachting van de blockbusters « Jesus Christ Superstar » en « Grease », in de Opera voor Vlaanderen situeert regisseur Vaclav Kaslik de opvoering van Verdi’s « Nabucco » in een concentratiekamp. Heel pregnant, dat wel, maar ook hier is men niet ongelukkig omwille van deze eenvoudige aankleding, zoals directeur Van Impe langs zijn neus weg opmerkte…
Lees verder “De fetisjist”

Twee klassiekers

Wie denkt dat de periode van de grote klassiekers pas in maart een aanvang neemt met Milaan-San Remo, die heeft het toch fameus verkeerd voor. In het Gentse theater Controverse zijn immers reeds twee stukken in première gegaan die gerust tot de klassiekers van onze literatuurgeschiedenis mogen worden gerekend : het middelnederlandse abele spel « Lanseloet van Denermerken » en het aller treurspelen treurspel van Vondel « Adam in ballingschap ».
Lees verder “Twee klassiekers”

Het theater in Gent en omgeving

Het theater in Gent en omgeving

Rob Ehrenstein laat zijn “theatergeschiedenis der Nederlanden” starten in Gent, in de elfde eeuw. Het betreft namelijk het kerstspel “Ordo stellae” dat wordt toegeschreven aan ene Theodoricus uit de Sint-Pietersabdij (later zou hij abt worden in Sint-Truiden). Het is echter pas in de 15de eeuw dat met het ontstaan van de rederijkerskamers er ook eerste gespecialiseerde schouwburgen komen. Zo ook in Gent, waar de Loofblomme, Iverige Jonckheit, Jhesus met der Balsemblomme, Mariën Theeren, De Fonteine en Broedermin en Taelyver (later bekend onder de meer populaire naam De Melomanen) actief zijn. In het Schepenhuis hadden de achtbare heren schepenen toen immers een ontspanningszaal ingericht die ze de naam “Comediante Caemere” meegaven. Na verloop van tijd mochten ook andere burgers (maar dan toch “burgers”) van het spektakel komen genieten.
Lees verder “Het theater in Gent en omgeving”