Hoe zou het nog zijn met… ? 12.Marc Michael Desmet

Hoe zou het nog zijn met… ? 12.Marc Michael Desmet

Cellist Marc Michael Desmet is afkomstig van Gavere. Hij studeerde in Gent, Brussel, Den Haag en Maastricht. Hij is tevens de stichter van het Brecht-Eislerkoor, de Nieuwe Muziekgroep en het koor De Tweede Adem.

Lees verder “Hoe zou het nog zijn met… ? 12.Marc Michael Desmet”

35 jaar geleden: Georges Grün scoort, Pol Dehert niet

35 jaar geleden: Georges Grün scoort, Pol Dehert niet

Op 20 november 1985 kopte Georges Grün de Rode Duivels in een kouwelijke Rotterdamse Kuip naar het WK in Mexico. De Belgische kwalificatie hing op dat moment aan een zijden draadje. Oranje leidde in de terugmatch van het barrageduel immers met 2-0 na goals van Peter Houtman en Rob de Wit. De Duivels hadden de heenmatch met 1-0 gewonnen en moesten dus scoren om Mexico te halen. Vijf minuten voor affluiten bezorgde de mee opgerukte Georges Grün de Belgische fans een delirium. Het ontlokte de legendarische tv-commentator Rik De Saedeleer de woorden “Daar is ‘m! Daar is ‘m! Ik weet zelfs niet wie het is, maar we zijn alweer op weg naar Mexico! Het is Georges Grün!” Ikzelf zat die avond in het Gentse Arcatheater, waar regisseur Pol Dehert helemaal niet kon scoren met zijn versie van “Het huis van Bernarda Alba”…

Lees verder “35 jaar geleden: Georges Grün scoort, Pol Dehert niet”

Karel Poma (1920-2014)

Karel Poma (1920-2014)

Vijf jaar geleden zijn op korte tijd twee politici gestorven die mijn jaren op De Rode Vaan hebben gekleurd. Op tweede kerstdag verdween Leo Tindemans, “de premier die soms naar huis gaat” (“Vlaanderen boven”, Raymond Van het Groenewoud), maar veel heb ik over hem niet te vertellen, ook al was Albert “Berreke” De Coninck zijn buur in Edegem en wist die dus soms wel een grappige anekdote op te delven. Daarna was het echter de beurt aan de liberaal Karel Poma (foto Cobra.be) en die was in mijn RV-tijd minister van cultuur en dus ook vaak kop van jut als het erop aan kwam het cultuurbeleid uit die jaren onder de loep te nemen. Zo druk ik hieronder het stuk “Poma versmacht het Vlaamse theater” af uit 1985, maar in 1988 speelde hij ook een belangrijke rol in de teloorgang van de toenmalige Opera voor Vlaanderen, waarover ik ook uitvoerig heb bericht

Lees verder “Karel Poma (1920-2014)”

35 jaar geleden: tijdens de lunch bloeien de anjers in het theater

35 jaar geleden: tijdens de lunch bloeien de anjers in het theater

Middagpauze. Tijd om pinten te pakken met « de collega’s », schuine moppen te vertellen, opmerkingen te maken over meisjes in het café en natuurlijk ook tijd om over politiek te discussiëren, dat spreekt voor zich. Maar naar theater gaan ? Ik denk er niet aan. Een paar keer heb ik me laten vangen aan « middagen van de poëzie », want, nou ja, een middagdutje is óók nooit weg, maar theater ?

Lees verder “35 jaar geleden: tijdens de lunch bloeien de anjers in het theater”

570 jaar geleden: oprichting van “De Fonteine”, de oudste rederijkerskamer van Gent

570 jaar geleden: oprichting van “De Fonteine”, de oudste rederijkerskamer van Gent

Rob Ehrenstein laat zijn “theatergeschiedenis der Nederlanden” starten in Gent, in de elfde eeuw. Het betreft namelijk het kerstspel “Ordo stellae” dat wordt toegeschreven aan ene Theodoricus uit de Sint-Pietersabdij (later zou hij abt worden in Sint-Truiden). Het is echter pas in de 15de eeuw dat met het ontstaan van de rederijkerskamers er ook eerste gespecialiseerde schouwburgen komen. Zo ook in Gent, waar de Loofblomme, Iverige Jonckheit, Jhesus met der Balsemblomme, Mariën Theeren, De Fonteine en Broedermin en Taelyver (later bekend onder de meer populaire naam De Melomanen) actief zijn. In het Schepenhuis hadden de achtbare heren schepenen toen immers een ontspanningszaal ingericht die ze de naam “Comediante Caemere” meegaven. Na verloop van tijd mochten ook andere burgers (maar dan toch “burgers”) van het spektakel komen genieten.

Lees verder “570 jaar geleden: oprichting van “De Fonteine”, de oudste rederijkerskamer van Gent”

Pas op voor de god van de wijn

Pas op voor de god van de wijn

De strijd tussen de halfgod Dionysos en Pentheus, de jonge koning van Thebe, beschouwden we graag als het (eeuwige) gevecht tussen rede en gevoel, tussen orde en roes, tussen plicht en genot. Regisseur Ivo Van Hove vindt dat echter al een te ver doorgedreven banalisering. Dat wil hij nu ook vrij radicaal demonstreren in zijn enscenering van « Bacchanten », het oeroude krachtstuk van de « moderne Griek » Euripides.

Lees verder “Pas op voor de god van de wijn”