Twintig jaar geleden: interview met Daan Van den Durpel

Twintig jaar geleden: interview met Daan Van den Durpel

Vandaag precies twintig jaar geleden interviewde ik Daan van den Durpel in Arca, omdat hij daar het stuk “U bent mijn moeder” van Joop Admiraal bracht. Het is een stuk, waarin een zoon afscheid neemt van zijn tachtigjarige, stervende, dementerende moeder. Beide rollen werden hierin gespeeld door Daan. Alhoewel het een zeer aandoenlijke vertoning was, werd het interview voorafgegaan door een slapstickachtig gebeuren.

Lees verder “Twintig jaar geleden: interview met Daan Van den Durpel”

25 jaar geleden: “Anne Frank” komt terug naar Gent

25 jaar geleden: “Anne Frank” komt terug naar Gent

Een musical gebaseerd op het dagboek van Anne Frank ? Voor sommigen een lugubere gedachte, de meerderheid dacht er echter anders over en zo kwam « Je Anne », van de musicalafdeling van het Ballet van Vlaanderen, nogmaals naar de Gentse opera, namelijk op vrijdag 27 en zaterdag 28 oktober 1995.

Lees verder “25 jaar geleden: “Anne Frank” komt terug naar Gent”

Jan Schepens wordt vijftig!

Jan Schepens wordt vijftig!

Jan Schepens wordt vandaag vijftig jaar. Zo’n twintig jaar geleden moest ik hem interviewen voor Het Laatste Nieuws. Toen was Jan al een beetje een B.V., maar ik hield mij daar in die tijd helemaal niet mee bezig, dus ik wist hoegenaamd niet wie ik voor me had. Jan moet dat zeker gemerkt hebben. Vele B.V.’s met een ego van hier tot ginder zouden erop afknappen, maar Jan niet. Hij bleef beleefd en het werd zelfs nog een aangenaam gesprek…

Lees verder “Jan Schepens wordt vijftig!”

Hugo Morrens

Hugo Morrens

Zoals men op deze blog al herhaaldelijk heeft kunnen vaststellen, was (ben) ik nogal bevriend met een aantal mensen op de persdienst van de toenmalige BRT (Fons Mariën, Peter Cnop, Willy Van Poucke, Ronny Pieters, il y en a d’autres). Dat was uiteraard geen toeval. Enerzijds kwam dit voor uit beroepsomstandigheden (ik was in die tijd als linkerhand van Lode De Pooter ook geregeld actief op televisiegebied), anderzijds moet men weten dat we het hier hebben over de tijd dat de BRT nog een echte monopolitische staatsomroep was. Dat was m.a.w. de tijd dat, als we in de buurt waren (voor een persconferentie in The Swan b.v.) en “dus” reeds flink aangeschoten, Lode placht te zeggen: “Komaan, mannen, laten we er nog één gaan drinken bij de Morrens!”
En “de Morrens” dat was dus Hugo Morrens, hoofd van bovengenoemde persdienst. En hij ontving ons nog met de glimlach ook! Ook al hebben communisten de neiging wat uit de hoogte te doen tegenover socialisten – zo van: ’t zijn toch geen échte – en was de conversatie dan ook af en toe ronduit genant.

Lees verder “Hugo Morrens”