Veertig jaar geleden: brokkelige “Blokken”

Veertig jaar geleden: brokkelige “Blokken”

Ondanks de rode kaart voor theater Poëzien (die met het puur visuele « De feen van Niks » nochtans heeft geprobeerd de kritiek « onvoldoende dramatisering van de gebrachte teksten » in extremis nog te ondervangen) en de ongunstige beoordeling van de KJT-mastodont heeft de Raad van Advies voor Toneelkunst (RAT) zich, zoals enkele weken geleden reeds aangestipt, onverwacht positief uitgelaten over het kinder- en jeugdtheater in Vlaanderen. Dit duidelijk als illustratie van de zegswijze « beter laat dan nooit » want alhoewel het Speeltheater en Stekelbees (beide uit Gent) zeker deze late erkenning verdienen, is het toch de vraag waaraan ze die eer precies nu te danken hebben, nu beide theaters zich juist zijn gaan bezinnen over hun taak en functie, omdat ze zelf inzagen dat ze aan dringend vernieuwing toe waren.

Lees verder “Veertig jaar geleden: brokkelige “Blokken””

45 jaar geleden: een weekendje kindertheater

45 jaar geleden: een weekendje kindertheater

45 jaar geleden vonden in Gent twee premières plaats van nieuwe theaterproducties die zich tot het jeugdige volkje richten : Stekelbees stelde na een reeks try-outs de definitieve versie van “De kleine vandalen” voor en Taptoe pakte voor het eerst uit met « Thomas zit te dromen in de klas ».

Lees verder “45 jaar geleden: een weekendje kindertheater”

Vijftien jaar geleden: Jacqueline Van Quaille als Bianca Castafiore

Vijftien jaar geleden: Jacqueline Van Quaille als Bianca Castafiore

In 1968 draaide Jacqueline Van Quaille een operafilm van Wagners “Tristan en Isolde” waarin ze samen met Claude Heater de hoofdrollen vertolkte (foto YouTube). De locatie van de film is het Gravensteen in Gent. (Werner Lyssens)

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Jacqueline Van Quaille als Bianca Castafiore”

Veertig jaar geleden: “A la vapeur, dat heet progres”

Veertig jaar geleden: “A la vapeur, dat heet progres”

In Het Jaar van de Muziek 1985 gaf het MIAT (Museum voor Industriële Archeologie en Textiel) aan artistiek directeur en huisauteur van Theater Taptoe Freek Neirynck de opdracht om een Bühnespektakel te maken rond de liederenschat uit de periode van de industriële revolutie van het einde van de negentiende eeuw. Het opzoekingswerk hierover werd in 1984 en 1985 verricht door een jong licentiaat in de kunstgeschiedenis Erik Demoen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “A la vapeur, dat heet progres””