Dertig jaar geleden: Theo Maassen en Hans Teeuwen bij het Speeltheater

Dertig jaar geleden: Theo Maassen en Hans Teeuwen bij het Speeltheater

In 1990 stond de voltallige spelersgroep van het Speeltheater op de scène om ter plekke te improviseren naar aanleiding van tevoren min of meer bepaalde spelstructuren. De reacties daarop waren verschrikkelijk positief. Vooral het jonge publiek apprecieerde het enorm dat het kon ingrijpen in wat er zich op het toneel afspeelde en er een totaal andere wending aan geven. Soms heerste er dan ook een hectische sfeer die uitmondde in het scanderen van “we want more” en dergelijke. Het Speeltheater wilde daar in 1991 dan ook graag mee doorgaan, ook omdat improvisatie hét kenmerk blijft van dit theater. Er was echter wel een verschil met vorig jaar. Er werd nu een groep van zes acteurs uitgekozen, die gedurende een vrij lange tijd intensief werd getraind.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Theo Maassen en Hans Teeuwen bij het Speeltheater”

Veertig jaar geleden: een weekendje kindertheater

Veertig jaar geleden: een weekendje kindertheater

Veertig jaar geleden vonden in Gent twee premières plaats van nieuwe theaterproducties die zich tot het jeugdige volkje richten : Stekelbees stelde na een reeks try-outs de definitieve versie van “De kleine vandalen” voor en Taptoe pakte voor het eerst uit met « Thomas zit te dromen in de klas ».

Lees verder “Veertig jaar geleden: een weekendje kindertheater”

Vincent Bal viert zijn vijftigste verjaardag

Vincent Bal viert zijn vijftigste verjaardag

Voorlopig gaat Vincent Bal nog door het leven als de zoon van theaterdiva Eva Bal, maar binnenkort zal Eva ongetwijfeld de moeder van Vincent worden genoemd, want deze jongen gaat het maken,” zo schreef ik in 1996, toen zijn kortfilm “The Bloody Olive” het Filmgebeuren mocht openen. Maar helaas moet ik 25 jaar later vaststellen dat mijn profetie nog altijd niet uitgekomen is…

Lees verder “Vincent Bal viert zijn vijftigste verjaardag”

Sue Townsend (1946-2014)

Sue Townsend (1946-2014)

Vijf jaar geleden hoorde ik op de radio dat Sue Townsend, de geestelijke moeder van Adrian Mole, was overleden (foto YouTube). In de jaren tachtig, toen de Adrian Mole-hype hoge toppen scheerde, ontmoette ik haar in de Gentse FNAC, waar ze naartoe gelokt was door Eva Bal van het Speeltheater, dat in die tijd een toneelversie van het populaire boek bracht.
Lees verder “Sue Townsend (1946-2014)”

570 jaar geleden: oprichting van “De Fonteine”, de oudste rederijkerskamer van Gent

570 jaar geleden: oprichting van “De Fonteine”, de oudste rederijkerskamer van Gent

Rob Ehrenstein laat zijn “theatergeschiedenis der Nederlanden” starten in Gent, in de elfde eeuw. Het betreft namelijk het kerstspel “Ordo stellae” dat wordt toegeschreven aan ene Theodoricus uit de Sint-Pietersabdij (later zou hij abt worden in Sint-Truiden). Het is echter pas in de 15de eeuw dat met het ontstaan van de rederijkerskamers er ook eerste gespecialiseerde schouwburgen komen. Zo ook in Gent, waar de Loofblomme, Iverige Jonckheit, Jhesus met der Balsemblomme, Mariën Theeren, De Fonteine en Broedermin en Taelyver (later bekend onder de meer populaire naam De Melomanen) actief zijn. In het Schepenhuis hadden de achtbare heren schepenen toen immers een ontspanningszaal ingericht die ze de naam “Comediante Caemere” meegaven. Na verloop van tijd mochten ook andere burgers (maar dan toch “burgers”) van het spektakel komen genieten.

Lees verder “570 jaar geleden: oprichting van “De Fonteine”, de oudste rederijkerskamer van Gent”

Eva Bal wordt tachtig…

Eva Bal wordt tachtig…

Vandaag viert Eva Gerritsen haar tachtigste verjaardag. Ze is beter bekend als Eva Bal. Bovenstaande foto werd genomen op het eind van de jaren zeventig toen ik haar voor het eerst ben gaan interviewen. Dat was, als ik me goed herinner, naar aanleiding van de musical “Spring” door de kinderen van haar Speeltheater, waarbij verscheidene latere B.V.’s, zoals Eva’s eigen kinderen uiteraard, maar ook Nic Balthazar bijvoorbeeld. Ik ben lange tijd een grote fan van het Speeltheater geweest tot Eva mij eens in een lezersbrief aan De Rode Vaan zeer onheus heeft behandeld (*). Sindsdien kwam het tussen haar en mij nooit meer goed, zoals men dan zegt, maar de werkelijkheid is altijd grappiger dan de fictie, zoals die keer dat ik vanuit de bittere koude het warme Nieuwpoorttheater binnenstapte en mijn bril besloeg. Zoals gewoonlijk kuste ik de vrouwelijke medewerkers van het Speeltheater en, wegens die beslagen bril, ook een totaal verbouwereerde Eva Bal, wat tot de nodige hilariteit bij de omstaanders leidde. Eva was ook de enige bekende die ik tegenkwam op de dag dat ik voor een tweede maal getrouwd was (wij hadden dat stil gehouden voor iedereen behalve de naaste familieleden), zodat zij op haar beurt wel niet anders kon dan mij feliciteren. Eigenlijk best grappig allemaal, net zoals die keer dat Eva’s vriend Walter Marijn mij werk aanbood, toen ik weer eens zonder zat. Het was bandwerk dus Walter spotte zelf al: “Dat zie je niet zitten, zeker?”
Lees verder “Eva Bal wordt tachtig…”