Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

De literatuur speelt de geschiedenis soms vreemde parten. In alle Robin Hood-verhalen is Richard Leeuwenhart de grote held en King John een lafhartige verrader, terwijl in de werkelijkheid de rollen bij wijze van spreken juist omgekeerd waren. Ook bij Shakespeare is King John een muilentrekker, maar nog meer onrecht heeft deze Richard III aangedaan. Na het stuk van Shake staat die zowat bij iedereen bekend als het vleesgeworden kwaad, alhoewel dit ook helemaal niet strookt met de historische werkelijkheid… ★ Het omgekeerde is het geval bij de Romeinse keizer Titus (zie hierboven). Die is eigenlijk een van de grootste jodenvervolgers vooraleer Hitler zijn duivels ontbond, maar in de literatuur komt hij tot ons als de nobele heerser, die zijn liefde voor Berenice, de koningin van Palestina, onzelfzuchtig terzijde schuift voor het staatsbelang. We konden in de Vlaamse opera reeds kennismaken met de visie van Mozart, maar vanavond, morgen en overmorgen brengt theatergezelschap De Tijd de versie van Jean Racine in de Minardschouwburg. De regie is van Johan Van Assche. (HLN, 18/6/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Djamolidine Abdoesjaparov. Ik vind het een naam die met recht en rede thuis hoort in een cultuurrubriek. Toch heeft deze Oezbeek als wielrenner eerder een plaats veroverd op de sportbladzijden. Het was echter wel de enige ingezetene van Oezbekistan die ik met name kon noemen. Vanaf vanavond komt daar nu ook mevrouw Matlubeh bij, want zij zingt volksmuziek uit haar land in de Gele Zaal. ★ Screamin, Jay Hawkins (foto) is dan anderzijds een naam die je hier NIET verwacht, ook al behoort « I put a spell on you » tot de echte klassiekers van de popmuziek. Vanavond treedt in de Logos Tetraeder Paul Dutton op, een man die zich voor zijn act op de zwarte rocker baseerde. Verwacht echter geen rock’n’roll, want dat zou erg slecht zijn voor de gezondheid van Godfried-Willem Raes. Wel gorgelt, snuift en schreeuwt Dutton zoals hij vindt dat Hawkins dit ook doet★ En zo kunnen we meer bezadigde lezers eerder de Rode Pomp aanraden, want het Eric Vermeulen Trio brengt daar een concert met beschaafde jazz. De tijd dat jazz in bordelen thuishoorde, is immers al lang voorbij. (HLN, 17/6/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Even een plechtig moment (kuch): hierbij wij de groepen Polyfoon Labyrint en Kadeleis van harte feliciteren. Waarom? Zij zijn de enigen die vanavond de concurrentie met de voetbalinterland Belgie-Nederland durven aangaan. Niet toevallig wellicht brengen beide groepen hedendaagse muziek en zijn zij dus gewend aan een zaalbezetting, die ongeveer even groot is als die van een voetbalplein (de spelers die er op staan bedoelen wij, niet de mensen er rond). Voor de moedigen: Polyfoon Labyrint is te horen in de Tinnen Pot, Groupe Kadeleis in de Rode Pomp. ★ Het theater daarentegen heeft sowieso gekapituleerd: zowel Vooruit, NTG als Nieuwpoort brengen vanavond de voetbalmatch op groot scherm. Nieuwpoort belooft wel enige animatie errond, terwijl het NTG nadien in Minnemeers een spetterende afscheidsfuif met het orkest van Tom Van Landuyt (foto YouTube) aankondigt. ★ Voor de Pleinconcerten op zondagochtend zou ik eigenlijk geen publiciteit meer mogen maken, daar ze overvol zitten, maar aangezien deze keer Paul Klinck en Filip Martens optreden… (HLN, 13/6/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Zoals reeds eerder aangestipt, zijn de openbare examens van het conservatorium volop bezig. Persinformatie wordt er daarrond helaas niet verstrekt, zodat we u alleen maar kunnen aanraden om af en toe eens in de Hoogstraat binnen te springen en daar te noteren wat er ad valvas uithangt. ★ Gelukkig zijn er ook nog concertorganisatoren zoals Dre Posman van de Rode Pomp, die hun medewerking verlenen aan deze examens en de jonge mensen die bij hen optreden dan toch enige publiciteit bezorgen. ★ Zo kunt u vanavond in de Pomp terecht voor een recital van de sopranen Cornelia Berger en Margaretha Claeys, aan de piano begeleid door Kathleen Eeman. Daarnaast treedt een tenor op die door Dre als mijnheer O. wordt benoemd. We nemen aan dat dit betekent dat hij de echte naam niet kent, maar in het koor van Jaak Gregoor zingt b.v. toch ook een echte mevrouw O. Al lang ben ik van plan daarover een reportage te maken onder de titel « Histoire d’O », maar naar verluidt zou de vergelijking met het boek van de onlangs overleden Pauline Réage eerder ongepast zijn… (HLN, 12/6/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Liefhebbers van hedendaagse pianomuziek worden vanavond in de Rode Pomp verwacht, waar Thomas Dieltjens werk speelt van Schönberg, Berio en Gubaidulina om enkel maar de bekendste componisten te noemen. * Het duurt lang voor we in “Voorjaarsontwaken” (NTG) een streepje muziek te horen krijgen. Maar als het zover is, is het meteen prijs. Niet te verwonderen, aangezien het het aangrijpende strijkkwintet van Franz Schubert is dat onder de slotscène wordt geschoven. Waarmee ik eigenlijk de afloop prijsgeef, want iedere muziekliefhebber weet wel dat Schubert dit strijkkwintet schreef in het aangezicht van de dood en die is op dat moment dan ook tastbaar aanwezig op de scène. Regisseur Guy Van Sande (foto YouTube) lijkt opzettelijk deze kunstgreep zolang mogelijk achter de hand te hebben gehouden, maar voor de rest wordt de afstandelijkheid daardoor nog meer beklemtoond en het is al zo moeilijk voor de late 20ste eeuwer om zich in de seksuele problematiek van de jeugd van vorige eeuw in te leven. Zoals iemand zei: ’t is nu meer een kwestie van te veel i.p.v. te weinig. (HLN, 11/6/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

De echte muziekliefhebber kunnen we vanavond een gemengd programma voorstellen. Eerst een portie ingetogenheid en daarna afreageren met uitgelaten vrolijkheid. Kortom, the best of both worlds * In de kerk van het Begijnhof in de Lange Violettestraat ontvangt het Gentse Madrigaalkoor om 20.30 uur immers het Amerikaanse Bemidji Choir. En zoals het bij een goede uitwisseling past, zingt het Amerikaanse koor Belgisch werk (Josquin Desprez, Orlandus Lassus) en gaat het Madrigaalkoor de Amerikaanse toer op met « Songs of Farewell » van Hubert Parry. Daarnaast brengen de Amerikanen toch ook nog negro spirituals (of moeten we nu « Afro-American Spirituals » zeggen ?), waarop wel het meeste publiek zal afkomen * En daarna allemaal als de bliksem naar de Hotsy Totsy, waar het Gerry Creve duo (gitaar & accordeon) authentieke « Swing musette » brengt in de trant van Django Reinhardt (foto Facebook) ★ De echte theaterliefhebber daarentegen, die treffen we vanavond aan in de Minard, waar het gezelschap De Tijd het klassieke stuk van Jean Racine, « Berenice », brengt. (HLN, 10/6/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

De Britse auteur Howard Barker is plotseling erg « populair ». Niet minder dan drie stukken van hem werden tegelijk opgevoerd in België. Hijzelf noemt het « theatre of catastrophy ». Dat betekent dat het zich vaak afspeelt tijdens oorlogen of revoluties (Barker is historicus), omdat « momenten van chaos nieuwe krachten vrijmaken ». Zo speelt « Judith » (Arca) uiteraard tegen de bijbelse achtergrond van de belegering van Jeruzalem door de Assyriërs. Tevens wordt de toeschouwer moedwillig op het verkeerde been geplaatst wat de sympathie voor een bepaald personage aangaat. Zo worden we verondersteld te gruwen van de ommekeer die in Judith plaatsheeft, nadat ze Holofernes heeft onthoofd. Door de scheiding van het hoofd (de rede) van het lichaam krijgen immers de gevoelens de vrije loop en wordt ze alsnog opgewonden door het lichaam van de eertijds wrede tiran. Regisseur Victor Low haalt er dan Dutroux en het fin de siècle bij, maar dat werkt niet. Integendeel, door een verleidelijke vertolking door Aafke Bruining, gelooft men juist sterk in de passie van deze vrouw. (HLN, 9/6/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Vanavond sluit het Gents Amusement Teater dan toch definitief de deuren. Ze doen dat op de swingende tonen van Rudy Balliu’s Society Serenaders. ★ Tot in het laatste nummer van zijn tijdschrift is Eddy Daese recensies blijven recenseren. Zeker na de discussie met het « publiek » in het NTG (publiek dat vooral uit mensen van het promotieteam bestond) zal het voor vele recensenten een opsteker zijn dat ze toch nog door IEMAND gelezen worden. ★ In datzelfde NTG wordt in het kader van « Voorjaarsontwaken » maandag de film « The Cement Garden » gedraaid. Buitenkans om te zien hoe de zeden bij de jongeren op honderd jaar tijd zijn veranderd. ★ Over jeugd gesproken: vanavond en morgen heeft in Krakeel het examen voordracht plaats van de muziekacademie en maandagavond geven leerlingen van het conservatorium een examenconcert in de Rode Pomp. ★ Gisteren gaf ze nog repliek tijdens de examens aan het Brusselse conservatorium, morgenmiddag zet ze haar beste beentje voor in de Academie voor Taal- en Letterkunde: gambiste Rebeka Ruso. ★ Behalve de film is alles gratis. (HLN, 6/6/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

De stuurgroep « 150 jaar Van Peteghem-orgel » mag vandaag met de prijs voor de grootste aanrader gaan lopen. Het jarige orgel in de Sint-Pieterskerk wordt vanavond immers bespeeld door niemand minder dan Ton Koopman (foto YouTube). Op het programma: Bach, Handel en Buxtehude. ★ In de Rode Pomp weerklinkt vanavond ook muziek van vadertje Bach. Evenwel op piano, wat voor velen nog altijd heiligschennis is. Daarnaast speelt Louis Pas echter ook werk van romantische componisten, wat velen opnieuw zal verzoenen met de majestueuze klank van de Bösendorffer-piano. ★ Muziek ook vanavond en morgen in de Minnemeers waar acteur Brecht Callewaert zijn luisterliedjes brengt, aan de piano begeleid door Tom Van der Schueren. Het is nu al een dikke tien jaar geleden dat Gentenaar Peter Colpaert de elpee « Het luisterlied zal niet meer sterven » uitbracht op een moment dat het genre al enige jaren goed en wel dood en begraven was. Ik heb de indruk dal dit nog altijd zo is, al doet Brecht Callewaert zijn best om het tegendeel te bewijzen. Zijn masturbatielied is een « hit » in het genre. (HLN, 5/6/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Gisteren had ik het over de jeugd; om het evenwicht te herstellen wil ik het vandaag over de derde leeftijd hebben. Of eigenlijk zelfs over de vierde leeftijd, want het stelletje Amerikanen dat tot en met zaterdag het Nieuwpoorttheater aandoet, is gemiddeld tachtig jaar. Dat betekent dat er een paar jonge snaken moeten tussen zitten, want de zangeres die Madonna imiteert (inclusief puntbeha) is zo maar eventjes 96 jaar ! Mijn grootouders krijgen eerder een punthoofd van muziek van Talking Heads, The Doors of Bob Dylan, maar deze oudjes swingen zich erdoor op gevaar van hun eigen leven. Ze zijn eraan begonnen met 25, maar ondertussen zijn er reeds twee gesneuveld op het veld van eer ! ★ Door deze toevalligheid komt ook fotograaf Clem Willems (rechts op bovenstaande YouTube-foto) in een rubriekje over de derde leeftijd opduiken, maar al is Clem niet meer piep, zo erg is het nu ook weer niet. Vanavond wordt zijn tentoonstelling over oosterse rituelen in de stadsbibliotheek waardig geopend met sitarklanken van Jan en Mayke Baccaert-Hundhausen. Er zijn ook een vijftal swingende toespraken. (HLN, 4/6/1998)