Jan Christiaens (1929-2009)

Jan Christiaens (1929-2009)

Vandaag is het al tien jaar geleden dat ik via Frans Redant vernam dat de Antwerpse toneelauteur Jan Christiaens was overleden. Nu moet ik daar niet hypocriet over doen: ik heb bij mijn weten de man nooit ontmoet, dus alhoewel ik altijd aangedaan ben als iemand sterft (ik betrap mezelf erop dat ik een fanatiek lezer van de doodsberichten ben geworden – de leeftijd zeker?), is het niet zo dat ik persoonlijk erg geschokt ben door dit bericht. Wat me echter wél met verstomming slaat, is dat blijkbaar geen enkel persmedium het de moeite vond om dit aan zijn lezers, luisteraars of kijkers te melden! Meer zelfs, ook op het internet vond ik geen spoor terug van het trieste nieuws! Daarom wil ik graag een kleine tegenprestatie leveren in een hopeloze poging om dit onrecht toch enigszins te herstellen.
Lees verder “Jan Christiaens (1929-2009)”

De opkomst der kamertheaters

65 Luce Premer en Dré Poppe (Geiteneiland)Vandaag is het 65 jaar geleden dat door Dré Poppe (op de foto samen met Luce Premer in “Het geiteneiland”) en enkele anderen van de Gentse Koninklijke Toneelschool Toneelstudio ’50 werd gesticht. Walter Eysselinck schreef een manifest (“ons hoofddoel is EXPERIMENTEREN”) en men speelde zowat overal: turnzalen, tentoonstellingsruimten, garages… En Toneelstudio kreeg navolging: in Antwerpen was het in 1951 dat Tone Brulin startte met “Theater op zolder” (later het Nederlands Kamertoneel) en in Brussel stichtte Jan Walravens samen met Bert Parloor en Staf Knop in 1953 “Het Kamertoneel”. In Brugge is het de vereniging “Raaklijn” die voor de doorbraak van de moderne ideeën heeft gezorgd. De leden van Raaklijn waren niet de eerste de besten, en allen hebben zij sindsdien naam en faam verworven. Paul de Wispelaere was zo’n beetje de leider van de bende.
Lees verder “De opkomst der kamertheaters”

Zestig jaar geleden: creatie van “De geliefden”

Zestig jaar geleden: creatie van “De geliefden”

Op 24 september 1955 wordt de eenakter “De geliefden” (met als ondertitel: “of enkele begrippen over een zekere critiek in de lage landen of hoe men criticus wordt, is en blijft of melk en bloed in de vlaamse pers”), gecreëerd in het Gentse Arcatheater in een regie van Dré Poppe. Op de foto ziet men v.l.n.r. Jef van Loo, Luce Premer, Walter Eysselinck en Herman Bollaert.

La cage aux folles

Men zal zich bij theater Arena de volgende weken alvast kunnen verheugen in een grote publieke belangstelling, want als men toneelstukken programmeert over homo’s en travestieten is hoe dan ook succes gegarandeerd. Dat bleek al bij de premièrevoorstelling van “La cage aux folles” van Jean Poirret uit de enorme toeloop en uit de schaterlach van het veelkoppige publiek.
Het door Werner Kopers vertaalde stuk verhaalt de perikelen van een homofiel echtpaar – tevens uitbater en hoofdvedette van een cabaret in St.Tropez – dat gezien bepaalde omstandigheden gedwongen wordt een bepaalde periode “normaal” te doen. Je kan je best voorstellen dat er een reeks benarde situaties ontstaan en de lach niet uit de lucht is…
Maar goed, het stuk is dan ook maar een “boulevardkomedie” en er mag zonder complexen gelachen worden. Of mensen die zelf in dat marginale milieu verkeren er evenveel lol aan hebben is een andere zaak…
Dat neemt niet weg dat wij een plezante avond beleefd hebben. Daarvoor staat niet alleen de regie van Dré Poppe garant, maar ook het acteertalent van Werner Kopers en Roger Bolders, die torenhoog boven hun medespelers uitstaken.
Wie een avond ontspanning wil en daarbij de vele problemen vergeet waarmee homofielen in onze maatschapppij dagelijks geconfronteerd worden, raden we “La cage aux folles” zeker aan.

Piet Lampaert

Het theater in Gent en omgeving

Het theater in Gent en omgeving

Rob Ehrenstein laat zijn “theatergeschiedenis der Nederlanden” starten in Gent, in de elfde eeuw. Het betreft namelijk het kerstspel “Ordo stellae” dat wordt toegeschreven aan ene Theodoricus uit de Sint-Pietersabdij (later zou hij abt worden in Sint-Truiden). Het is echter pas in de 15de eeuw dat met het ontstaan van de rederijkerskamers er ook eerste gespecialiseerde schouwburgen komen. Zo ook in Gent, waar de Loofblomme, Iverige Jonckheit, Jhesus met der Balsemblomme, Mariën Theeren, De Fonteine en Broedermin en Taelyver (later bekend onder de meer populaire naam De Melomanen) actief zijn. In het Schepenhuis hadden de achtbare heren schepenen toen immers een ontspanningszaal ingericht die ze de naam “Comediante Caemere” meegaven. Na verloop van tijd mochten ook andere burgers (maar dan toch “burgers”) van het spektakel komen genieten.

Lees verder “Het theater in Gent en omgeving”