35 jaar geleden: “King Lear” in het NTG

35 jaar geleden: “King Lear” in het NTG

Wanneer Lear, koning van Brittannië, op hoge leeftijd besluit zijn machtige rijk te verdelen onder zijn drie dochters, betekent dat het begin van een donkere en angstaanjagende tijd. Belust op macht vleien Goneril en Regan, de twee oudste dochters, hun vader met listige tongen. Maar Cordelia, tot dan toe de lieveling van haar vader, weigert hieraan mee te doen en tracht haar gevoelens oprecht uit te drukken. Dit bevalt Lear echter niet. Hij wordt kwaad, onterft Cordelia, verdeelt zijn rijk en beslist afwisselend bij zijn beide dochters te verblijven. Pas wanneer Cordelia, samen met de koning van Frankrijk het Kanaal is overgestoken, worden hem de ogen geopend. Nu zij de macht in handen hebben laten Regan en Goneril hun vader immers categoriek vallen. Razend en met nog slechts de nar als gezel, vlucht Lear naar de heide. Daar doet een onweer de waanzin die in hem sluimert losbarsten. Lear zint op wraak…

Lees verder “35 jaar geleden: “King Lear” in het NTG”

25 jaar geleden: “De geruchten” van Hugo Claus

25 jaar geleden: “De geruchten” van Hugo Claus

In 1994 werden de verzamelde gedichten 1948‑1993 van Hugo Claus uitgegeven (De Bezige Bij, Amsterdam 1994). Daarin o.m.
“Kent gij het oei‑oei‑vogeltje,
Het heeft korte pootjes en het zegt oei‑oei
Omdat het over de vloer sleept met zijn klootjes.”

(Hugo Claus, fragment uit BRIEF)
Dat jaar sterft ook Herman de Coninck, terwijl hij met Claus de straten van Lissabon afschuimt. Claus wordt gelast het trieste nieuws door te bellen naar Kristien Hemmerechts, maar hij is daar echt niet goed in (Jan Decleir in Humo van 30/3/2004: “Hugo gaat nooit naar begrafenissen, maar hij zit in het café ertegenover.”) en na afloop van het telefoongesprek heeft Hemmerechts nog steeds niet door dat haar man dood is…
Begin 1995 kreeg Hugo Claus in Amsterdam officieel de titel “Meester” toegekend als eerste Vlaming. Vóór hem mochten enkel Jacobus van Looy, P.C.Boutens, Simon Vestdijk, Henriëtte Roland-Holst en Ida Gerhardt deze titel dragen, al veronderstel ik wel dat de laatste twee eigenlijk “meesteressen” zijn…
In 1996 verscheen dan de roman “De Geruchten”, die volgens bepaalde geruchten opnieuw het niveau van “Het verdriet van België” zou halen.

Lees verder “25 jaar geleden: “De geruchten” van Hugo Claus”

Dertig jaar geleden: “Avenue Claus” van Guido Lauwaert

Dertig jaar geleden: “Avenue Claus” van Guido Lauwaert

In 1986-87 organiseerde Guido Lauwaert (foto Jo Clauwaert) onder de titel “Suite Flamande”, een literaire tournée van Claus. Enkele jaren later (in 1990 om precies te zijn) zouden de twee nochtans serieus overhoop liggen n.a.v. “Avenue Claus”, een satire waarbij een busreis wordt georganiseerd langs de huizen in Gent waar Claus heeft gewoond. Daarbij worden bijtende en vooral indiscrete commentaren gegeven, die bij Claus in een verkeerd keelgat zijn geschoten.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Avenue Claus” van Guido Lauwaert”

35 jaar geleden: mijn tweede interview met Hugo Claus

35 jaar geleden: mijn tweede interview met Hugo Claus

Mijn tweede interview met Claus begon al even moeizaam als het eerste en is (in tegenstelling tot het eerste) nooit echt op toeren geraakt. Zoals ik in de inleiding reeds heb verteld, had Claus het me toegezegd, nadat ik in de problemen was geraakt door een interview met Walter van den Broeck over “Het Beleg van Laken” van de hand te wijzen (*). Daarom moest ik ter voorbereiding bij hem thuis een drukproef van de verhalenbundel “De mensen hiernaast” gaan afhalen. Deze drukproef was in de marge volgekrabbeld met allerlei aantekeningen van Oscar Timmers, sinds de jaren zestig vaste Claus-redacteur bij De Bezige Bij. Ik vroeg Claus of ik met deze aantekeningen rekening moest houden? “Hoegenaamd niet,” was het antwoord, “mijn uitgever denkt gewoon dat ik niet kan schrijven.” (**)

Lees verder “35 jaar geleden: mijn tweede interview met Hugo Claus”

65 jaar geleden: première van “Bruid in de morgen”

65 jaar geleden: première van “Bruid in de morgen”

Na de wereldpremière van “Een bruid in de morgen” op 1 oktober 1955 bij Het Rotterdams Toneel sprak een vooraanstaand Nederlands criticus zonder meer over een historische gebeurtenis: hij was getuige geweest van de geboorte van een Nederlandstalige toneelschrijver van internationaal formaat: Hugo Claus.

Lees verder “65 jaar geleden: première van “Bruid in de morgen””