La Séquence du spectateur was een Frans cinematografisch televisieprogramma gemaakt door Claude Mionnet en elke zondagmiddag uitgezonden op RTF Télévision, de eerste zender van de ORTF, de huidige TF1 van 20 oktober 1953 tot 11 februari 1989.
Lees verder “Zeventig jaar geleden: eerste aflevering van “La séquence du spectateur””
“De bijbel en poëzie, daar is het gewone volk gevoelig voor.” Aldus priester-dichter Anton van Wilderode toen ik hem bij leven en welzijn ging interviewen. Maar met alle respect voor mijn en bijvoorbeeld ook Tom Lanoye’s leermeester, dat vond ik eigenlijk toch echte “kalotenpraat”. Ik sluit mij eerder aan bij Hugo Claus als die beweert: “Iedereen schrijft gedichten als hij zestien is, alleen de naïevelingen gaan gewoon door.” Vandaar dat hierboven het enige gedicht staat dat ik uit die periode heb bewaard, en dan nog enkel omdat Johan de Belie het wel “wijs” vond.
Ronny De Schepper
Vandaag viert Tom Lanoye (op bovenstaande foto te zien tijdens zijn lezing voor het L.P.Boongenootschap) zijn 65ste verjaardag.
Lees verder “Tom Lanoye wordt 65…”
Het is vandaag al 25 jaar geleden dat Anton van Wilderode is overleden. Ik heb het geluk gehad twee jaar Nederlandse les te krijgen van hem (poësis en retorica) en ook na mijn middelbare schooltijd ben ik hem nog een aantal keren gaan bezoeken, vaak om louter persoonlijke redenen, een enkele keer ook om hem “officieel” te gaan interviewen voor het gewestelijk weekblad “De Voorpost”. Dat was in mei 1978, precies tien jaar na mei ’68…
Lees verder “Anton van Wilderode (1918-1998)”
65 jaar geleden ging “Bonjour Tristesse” van Otto Preminger in première.
Lees verder “65 jaar geleden: “Bonjour Tristesse” van Otto Preminger”
Het is vandaag al negentig jaar geleden dat de Engelse schrijver John Galsworthy is overleden. Wij kennen hem vooral van The Forsyte Saga.
Lees verder “John Galsworthy (1867-1933)”
Vandaag is het al 35 jaar geleden dat Claus Fuchs is overleden. “Wie is Claus Fuchs?” zult u zich afvragen. Wel, dat is een Duitser uit Stetting, die studeerde te Berlijn. Hij was lid van de communistische partij (*) en streed tegen het nazisme. Als het hem in Duitsland te warm wordt (1933), wijkt hij – met behulp van professor Altman – uit naar Engeland. Daar promoveert hij tot doctor in de theoretische fysica. Zijn studies worden betaald door de Engelse regering, maar klandistien ook door de communistische internationale. Daarna gaat Fuchs met een Engelse missie naar Amerika. Hij werkt er mee aan de productie van de atoombom. Hij woont de eerste kernontploffing bij. Onder de indruk van dit gebeuren geeft hij atoomgeheimen door aan Russische agenten, niet voor het geld, maar om het evenwicht tussen de grootmachten te herstellen zodat ze dit verschrikkelijk wapen niet kunnen gebruiken. Dit is het uitgangspunt van het stuk “Voorlopig Vonnis” van Jozef Van Hoeck, dat ik op 9 januari 1971 zag in de Broederschool van Temse zoals het werd opgevoerd door Theater Antigone.
Lees verder “Claus Fuchs (1911-1988)”
“De bijbel en poëzie, daar is het gewone volk gevoelig voor.” Aldus priester-dichter Anton van Wilderode toen ik hem bij leven en welzijn ging interviewen. Maar met alle respect voor mijn en bijvoorbeeld ook Tom Lanoye’s leermeester, dat vond ik eigenlijk toch echte “kalotenpraat”. Ik sluit mij eerder aan bij Hugo Claus als die beweert: “Iedereen schrijft gedichten als hij zestien is, alleen de naïevelingen gaan gewoon door.”
Lees verder “Ter gelegenheid van Gedichtendag: Miguel Declercq”
Geestelijke epiek is de verzamelnaam van verhalende teksten in de middeleeuwen die als doel hadden om de mensen aan te sporen om een christelijk leven te gaan leiden.
Lees verder “Hoe zou het nog zijn met…? 55.Beatrijs”
Het dierenepos “Van den vos Reinaerde” werd in de 12de eeuw geschreven door “Willem die Madocke maecte”. Wat is dit eigenlijk, die “Madocke”? Wel het gaat over een visioen, dat Willem zou hebben gehad terwijl hij vaak nachtenlang waakte. Eigenlijk is het een lachwekkende droom, een parodie op ridderromans. Hubert Lampo heeft het hele verhaal wel ernstig genomen en volgens hem gaat het over Prins Madoc van Welche (Wales), die zowaar zelfs Amerika zou hebben ontdekt. In dezelfde zin moeten we dan ook nog “De Reis van Sint-Brandaen” vermelden, want deze heilige (486-574) voer volgens dit verhaal van Ierland naar Amerika. In de 9de eeuw na Christus was er trouwens reeds een Latijns werk, “Navigatio Sancti Brandani Abbatis”, dat zelfs door Columbus in 1492 werd gebruikt.
Lees verder “Hoe zou het nog zijn met…? 54.Van den vos Reinaerde”
dagelijks iets degelijks 