De Spaanse schrijver Carlos Ruiz Zafon (Barcelona, 25 september 1964) brak in 2006 door met “La sombra del viento” (“De schaduw van de wind”), nadat hij eerst een drietal jeugdboeken had geschreven. De mengeling van jongensachtig jeugdboek, spanning, romantiek en filosofische bespiegelingen tegen de achtergrond van een somber Barcelona in de Franco-jaren maakt er een perfecte cocktail van. In Barcelona wordt echter kritiek geleverd op het feit dat Zafón het boek in het Spaans geschreven heeft in plaats van het Catalaans.
Lees verder “Twintig jaar geleden: “La sombra del viento” van Carlos Ruiz Zafon”Categorie: spaanse literatuur
De leestips van Nonkel Fons (367)
Fons Mariën gaf drie sterren aan Al het blauw van de hemel van Mélissa Da Costa (vertaling: Anne van der Straaten en Els Dekker).
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (367)”Antonio Muñoz Molina wordt zeventig…
Negen jaar geleden was het nu al enkele weken (naar mijn gevoelen zelfs enkele maanden) dat ik “La noche de los tiempos” aan het lezen was van Antonio Muñoz Molina (foto H.P.Schaefer via Wikipedia). Uiteraard las ik het werk in het Nederlands: “De nacht der tijden”, uitgegeven bij De Geus in 2011, twee jaar na het verschijnen van de originele versie. Het is een boek van zo maar eventjes 730 bladzijden en ik vorderde er verschrikkelijk langzaam in, want de “homerische” stijl van de heer Munoz Molina (met ellenlange zinnen, periodebouw, zinnen tussen haakjes, waarbij hij – of de vertaalster – dan nog vaak vergeet om de haakjes te sluiten ook) zint me helemaal niet. Het is echt zwoegen en vele mensen hebben me dan ook al aangeraden om het gewoon te laten vallen. Maar ik zit ondertussen al te ver (al zit ik nog niet half weg, dat zou toch al een kanjer van een “gewone” roman opleveren) om dat te doen en bovendien ben ik wel geïntrigeerd door de inhoud. En dat ga ik hier even proberen uitleggen.
Lees verder “Antonio Muñoz Molina wordt zeventig…”Tien jaar geleden: “Aan de oever” van Rafael Chirbes
In de periode vóór Fons Mariën op mijn blog zijn populaire “leestips” publiceerde, schreef hij er ook reeds een tweehonderdtal voor de website “Lezers tippen lezers”. Vijf jaar geleden is deze website opgehouden met bestaan en het zou spijtig zijn om deze kleine pareltjes te laten verloren gaan. Daarom vissen wij er elke dag ééntje weer op…
Lees verder “Tien jaar geleden: “Aan de oever” van Rafael Chirbes”José Marti (1853-1895)
Het is vandaag 130 jaar geleden dat de Cubaanse dichter José Marti is gestorven.
Lees verder “José Marti (1853-1895)”Mario Vargas Llosa (1936-2025)
De Peruaanse schrijver en politicus Mario Vargas Llosa is gisteren in Lima overleden. Hij werd 89 jaar. De auteur zal in intieme kring gecremeerd worden.
Lees verder “Mario Vargas Llosa (1936-2025)”De leestips van Nonkel Fons (338)
Fons Mariën gaf vier sterren aan Berta Isla van Javier Marías…
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (338)”De leestips van Nonkel Fons (336)
Fons Mariën gaf drie sterren aan El último sueño van Pedro Almodóvar (foto YouTube).
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (336)”Tien jaar geleden: “Como la sombra que se va” van Antonio Munoz Molina
In ‘Als de schaduw die verdwijnt’ (‘Como la sombra que se va’; 2014) ontmoeten we naar mijn mening drie hoofdpersonen. De ik-figuur, de auteur dus die het boek schrijft. Dan het ‘personage’ over wie hij het in zijn te schrijven roman heeft. En tenslotte de stad Lissabon.
45 jaar geleden: “Het geheim van de behekste crypte” van Eduardo Mendoza
Ik las Het geheim van de behekste crypte als eerste in de zogenaamde Barcelona-trilogie van Eduardo Mendoza. Het boek is een literaire thriller met een sterk komische invalshoek, met soms knotsgekke toestanden en verhaallijnen. Het niet met name genoemde hoofdpersonage lost op een geheel eigen wijze in opdracht van de politie de verdwijning van twee meisjes uit een katholiek meisjesinternaat op. Voor mij een minder sterke Mendoza, waarvan ik eerder al beter las.
Fons Mariën, 28/08/2014









