Het hoekje van Opa Adhemar (47)

Het hoekje van Opa Adhemar (47)

De liefde voor de film heb ik niet met de moedermelk ingezogen, evenmin binnen gelurkt via de fles noch opgeslurpt met de paplepel. Het zat er nooit echt in. Toen ik de jaren des puberteits bereikte had ik vermoedelijk nog maar twee films genoten die naam waardig – ik laat hier enkele Dikke en de Dunne-capriolen en consoorten buiten beschouwing, hors concours – en die hoogtepunten hadden zich afgespeeld op vrij prille leeftijd. Sneeuwwitje en The Bridge over the River Kwai. Terwijl onze verder weinig cultuurgevoelige provinciestad toch over drie bioscopen beschikte. Het is duidelijk, mijn ouders waren geen filmfanaten, het witte doek lokte hen niet.

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (47)”

Twintig jaar geleden: Marianne Dupon in P-Magazine en Humo

Twintig jaar geleden: Marianne Dupon in P-Magazine en Humo

In Humo van 9/5/2000 werd Marianne Dupon geïnterviewd n.a.v. het spelprogramma “De Mol”, maar omdat zij één van de eerste BV’s was die er geen geheim van maakte dat ze lesbisch was, kwamen o.m. ook zogenaamd lesbische films ter sprake. Films die eigenlijk gemaakt zijn met het oog op een mannenpubliek, omdat mannen graag opgegeild worden door lesbische scènes. “Dat doet me nog minder dan hetero-porno,” antwoordde Marianne. “Dat is echt beneden alle peil. In de meeste pornofilms zijn de lesbische scènes er om de mannen op te winden; die zijn niet te vergelijken met hoe je echt met een vrouw vrijt. Het fake druipt – goeie term – er meestal af.” En meteen lanceerde ze een oproep: “Als er eens een goede lesbische pornofilm uitkomt, mag je het me altijd laten weten.” Twee dagen later stuurde ik haar prompt onderstaand artikel. Een bedankje kon er nog net af, maar een echte reactie kwam er helaas niet. Toch hoop ik dat ze er een en ander heeft uit kunnen opsteken. En ik hoop van u hetzelfde…

Lees verder “Twintig jaar geleden: Marianne Dupon in P-Magazine en Humo”

Films die ik al heb gezien

Films die ik al heb gezien

Lap! Gisteren was ’t weer van dat! Toen was op VT4 “Insomnia” te zien, een film van Christopher Nolan uit 2002 met Al Pacino in de hoofdrol. Het was een remake van een Noorse film uit 1997. Maar had ik deze film nu al gezien of niet? Het zei me wel iets, maar dat kon zijn omdat ik die Noorse film MISSCHIEN al had gezien. Feit was: ik wist het gewoonweg niet! Enfin, ik gokte op wél en keek in plaats daarvan naar een vreselijk flauwe film van en met Pierre Richard. Toen ik daarna toch even op VT4 ging kijken, bleek dat ik “Insomnia” uiteindelijk tóch niet had gezien. En daarom heb ik besloten om voortaan een lijstje aan te leggen van films die ik al heb bekeken. Uiteraard is het onmogelijk om mijn leven te reconstrueren wat dergelijke films betreft, daarom moet ik érgens beginnen. En die érgens dat is dan bij de film die ik vorige vrijdag heb gezien, eveneens op VT4.

Lees verder “Films die ik al heb gezien”

Zestig jaar geleden: “Ben-Hur” grote overwinnaar bij de oscars

Zestig jaar geleden: “Ben-Hur” grote overwinnaar bij de oscars

Het is vandaag precies zestig jaar geleden dat de “historische” blockbuster “Ben-Hur” de grote overwinnaar was bij de oscaruitreiking. Met beste film, beste regisseur (William Wyler), beste mannelijke hoofdrol (Charlton Heston), beste mannelijke bijrol (Hugh Griffith als sheik Ilderim), beste muziek (Miklos Rosza) en nog zes andere oscars werd er zelfs een historisch record gevestigd. Eén van die oscars was terecht weggelegd voor de special effects, want de film zal vooral de geschiedenis ingaan door de wedstrijd wagenrennen waarin de twee antagonisten (en vroegere vrienden) Messala (Stephen Boyd, links) en Ben-Hur (Charlton Heston) tegenover elkaar komen te staan. Totaal ten onrechte wordt de wedstrijd gewonnen door de man die jarenlang het uithangbord is geweest van de Amerikaanse wapenlobby, al moet ik toegeven dat Messala wel een aantal kneepjes uit het vak toepast die hem bij een overwinning mogelijks op een deklassering waren komen te staan…

Lees verder “Zestig jaar geleden: “Ben-Hur” grote overwinnaar bij de oscars”

Honderd films voor 125 jaar film

Honderd films voor 125 jaar film

Op 22 maart 1895 stellen Auguste (1862-1954) en Louis (1862-1948) Lumière in de besloten kring van de “Maatschappij tot Aanmoediging van de Nationale Nijverheid” een filmpje voor: Auguste die een roeiboot afduwt. Drie dagen eerder hadden ze hun eerste filmpje gedraaid: het zijn de arbeiders van hun fabriek in Lyon die op de middag door de poort naar huis terugkeren. “La sortie des usines Lumière” staat hiermee geboekstaafd als de eerste film. In juni 1895 stellen ze hun nieuwe uitvinding voor (de “cinématographe”) op het congres van de fotografische verenigingen in Lyon. Het is een snelle opeenvolging van een reeks foto’s waardoor de indruk ontstaat dat de personen op die foto’s bewégen.
Lees verder “Honderd films voor 125 jaar film”

65 jaar geleden: première van “Blackboard jungle”

65 jaar geleden: première van “Blackboard jungle”

“Blackboard jungle” (Richard Brooks, 1955) zette de jeugdcriminaliteit dik in de verf. Op een typisch Amerikaanse manier wordt ook de verhouding leraar-leerlingen op een school in een “achtergestelde” wijk getekend. Door deze opstandige houding te verbinden aan het nummer “Rock around the clock” van Bill Haley kan men deze film ook als de “echte” start van de rock’n’roll-rage beschouwen…

Lees verder “65 jaar geleden: première van “Blackboard jungle””

25 jaar geleden: het mislukte interview met Antje De Boeck

25 jaar geleden: het mislukte interview met Antje De Boeck

Mensen vragen mij wel eens waar nu juist het verschil zit tussen mijn passie voor het schrijven en de andere jobs die ik in mijn leven heb uitgeoefend (sociaal-cultureel werk, onderwijs, een bureaujobke bij een notaris, handenarbeid als jobstudent…). Ik antwoord dan meestal dat het heel eenvoudig is: bij al die andere jobs heb ik me op een of ander moment wel eens afgevraagd of ik dit nu wel écht wou doen, of ik m.a.w. daarmee gelukkig was. Terwijl deze twijfel bij de journalistiek nooit bij mij is opgekomen (in de tijd van De Rode Vaan, gebeurde het zelfs wel eens dat ik tijdens mijn vakantie langs liep op de redactie om even de handen uit de mouwen te steken: ik voelde me namelijk béter op de redactie dan op een of ander strand).
Welnu, eigenlijk is dit gelogen. Eén keer (maar dan ook slechts één keer) is het voorgevallen dat ik mij als journalist ook deze vraag heb gesteld. En dat was na een interview met Antje De Boeck (foto YouTube). Ik was daar nochtans naartoe getrokken als “fan” (een foto van haar hing – naast tal van andere, akkoord – zelfs op mijn slaapkamer), maar het interview kwam maar niet van de grond, integendeel. En eigenlijk weet ik nog altijd niet hoe dat kwam.

Lees verder “25 jaar geleden: het mislukte interview met Antje De Boeck”

Filmquizzen op televisie

Filmquizzen op televisie

De Nederlandse presentator Bob Bouma (foto KRO via Wikipedia) zou vandaag negentig jaar zijn geworden, maar ik stel nu vast dat hij reeds op 17 september 2009 is overleden. Dat wil ik dan toch even in herinnering brengen, want ik heb goede herinneringen aan deze man, die ik eigenlijk enkel ken van de Nederlandse filmquiz “Voor een briefkaart op de eerste rang”. En tot mijn stomme verbazing blijkt ook mijn collega Lode De Pooter (die nochtans bij mijn weten zelden of nooit naar Nederlandse zenders keek) ooit lovend over hem te hebben geschreven in De Rode Vaan (of zou ik hem dat hebben ingefluisterd?).

Lees verder “Filmquizzen op televisie”