Internationaal Filmfestival Gent

Internationaal Filmfestival Gent

Morgen gaat er alweer een nieuwe editie van het Gentse Filmfestival van start. Ter gelegenheid van de dertigste editie werd enkele jaren geleden bij Lannoo een luxueus geïllustreerd boek uitgegeven dat de titel “Moving Music” meekreeg (*). De ondertitel zegde duidelijk waarover het gaat: “Beroemde filmcomponisten aan het woord”. Dat waren er negentien om precies te zijn en – alhoewel erover gediscussieerd kan worden hoe beroemd David Julyan of John Powell wel zijn – men kan toch stellen dat de voornaamste componisten van de jongste lichting vertegenwoordigd zijn, ook al beklemtoonde toenmalig directeur Jacques Dubrulle in zijn inleiding dat een band met Gent (jurylid, concert, seminarie) een must was om tot de uitverkorenen te behoren. Het is een bewijs dat Gent de vinger aan de pols houdt wat de jongste ontwikkelingen in de sector betreft.
Lees verder “Internationaal Filmfestival Gent”

Britt Ekland wordt 75…

Britt Ekland wordt 75…

De Zweedse actrice Britt Ekland wordt vandaag niet minder dan 75 jaar. Bij elke verjaardag rijzen mijn haren mij ten berge, maar ik probeer mijn afgrijzen toch zoveel mogelijk voor mezelf te houden. Soms loopt mijn hartje echter toch over. Zoals nu, en niet toevallig natuurlijk bij iemand met wie mijn grote idool Rod Stewart nog van bil is gegaan… En toch, en toch gaan onze gedachten bij deze 75ste verjaardag even terug naar een periode dat Britt Ekland “in hare pure“, zoals dat heden ten dage heet, voor de camera stond, want…
Lees verder “Britt Ekland wordt 75…”

Negentig jaar geleden: première van “The Jazz Singer”

Negentig jaar geleden: première van “The Jazz Singer”

Het is vandaag negentig jaar geleden dat de eerste gesproken – en meteen ook gezongen – film “The jazz singer” in première ging. In deze film van Alan Crosland naar de Broadway-musical van Samson Raphaelson pakt Al Jolson (1886-1950) met absolute tearjerkers uit (zoals “Mammy”, “Swanee” en “Sonny boy”). De film “The Jazz Singer” was eigenlijk een draak, het sensationele zat ‘m enkel in de bijgeluiden (applaus, een voorbijrijdende trein enz.) en een paar monologen van Al Jolson (*), af en toe onderbroken door een tussenwerpsel van zijn “moeder” Eugenie Besserer. Dat de film desondanks geschiedenisboeken haalde is dan ook enkel te wijten aan het feit dat het de eerste klankfilm was…
Lees verder “Negentig jaar geleden: première van “The Jazz Singer””

“Legal Eagles” op het witte doek

“Legal Eagles” op het witte doek

Zogenaamde “courtroom dramas” of films waarvan een groot gedeelte zich afspeelt in een gerechtszaal verschillen in zoverre van andere films dat zij het dichtst van al bij de notie “verfilmd toneel” komen. Deze uitdrukking heeft een negatieve bijklank omdat dergelijke films zich vaak beperken tot het registreren van een (al dan niet gefingeerde) “toneelopvoering”. De actie is dus erg beperkt, de nadruk ligt volledig op het woord. Het gevaar van verveling loert dus om de hoek. Om dit tegen te gaan is timing het sleutelwoord. Een goed courtroom drama onderscheidt zich van de andere door een verrassende wending op het juiste moment. Daarbij mag die wending toch niet uit de lucht komen vallen en moet de kijker de indruk krijgen van “Natuurlijk! Waarom had ik daar niet eerder aan gedacht?”
Lees verder ““Legal Eagles” op het witte doek”