Jaap Van Zweden (foto Wikipedia) zag ik voor het eerst in het concerto voor viool in D van Locatelli op TROS-televisie op 25/03/1992. Daarna kwam ik hem uiteraard nog herhaalde malen tegen, eerst nog als concertmeester bij het Concertgebouworkest maar later vooral als dirigent. Ik denk dat hij (net als Rudolf Werthen of Dirk Vermeulen) problemen heeft met de arm, maar ik heb daarvan geen “bewijzen” gevonden.
Lees verder “Jaap Van Zweden wordt 65…”
Op 12 december 1985 overleed toetsenist Ian Stewart aan een hartaanval. Hij was pas 47 jaar.
Lees verder “Ian Stewart (1938-1985)”
Margaret Jane Wray (VS, 1963) noemt zichzelf een sopraan, maar volgens de kenners is ze eerder een “mezzo”. In de editie 1991 van The Cardiff Singer of the World zong ze aria’s uit “Die Walküre”, uit “Tannhauser” en uit “Lohengrin” (Wagner), uit “Dido and Aeneas” van Purcell en uit “La forza del destino” van Verdi. Ze studeerde in de Metropolitan en in San Francisco. Een echte Wagneriaan. In de Muntschouwburg speelde ze Eva in de “Meistersinger”. Kenners verwijten haar ook een gebrek aan inleving, al doet ze daar blijkbaar wat aan. Zo volgt ze b.v. een vermageringskuur. Ik hoorde haar in Antwerpen, in De Singel op 12/12/90.
Ronny De Schepper
Mijn vermoeden werd bevestigd dat vier nieuwe stukken door één en hetzelfde gezelschap dat dan op de koop toe ook nog voor de organisatie en de accommodatie van zo’n vijf andere theaters moet instaan, te hoog gemikt was. Wim De Wulf (foto LinkedIn) is daarvan het slachtoffer geworden. De première van zijn solostuk « Min dertig in de schaduw » diende naar een latere datum te worden verschoven. En misschien is men ook bij « Coco is dada » van Daan Hugaert iets te vlug van stapel gelopen.
Lees verder “Veertig jaar geleden: kindertheater dat niet kinderachtig is”
Alweer een diva, Greta Garbo…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (880)”
L’Effrontée is een Franse film van Claude Miller uit 1985. L’Effrontée is een losse verfilming van The Member of the Wedding van de Amerikaanse schrijfster Carson McCullers. L’effrontée is Frans voor “de brutaal/brutale” of “de schaamteloze”, vaak gebruikt om een onbeschaamde, brutale jonge vrouw te beschrijven.
Lees verder “Veertig jaar geleden: première van “L’effrontée””
Miriam Van hee was de enige vrouwelijke dichter in de Groenzaal (foto Johan Martens)
Lees verder “25 jaar geleden: “Versmacht in de Nacht””
De Belgische ambassade had me via mail uitgenodigd op een Europese Kerstmarkt in Cairo en ik heb daar meteen een uitstap van gemaakt: 9 uren bus van Quseir naar de hoofdstad. Dat gaf me ruim de tijd om wat Arabisch te studeren (ik volg nu privéles en ik moet vooral mijn schrijven oefenen!), mijn roman verder te lezen (No One Sleeps in Alexandria: speelt zich af in Egypte in de Tweede Wereldoorlog) en wat kruiswoordraadsels op te lossen. Ik vond een hotelkamer met eigen badkamer voor 7 euro!
Lees verder “Twintig jaar geleden: Ann in Caïro”
Nog poëzie, deze keer in de Hotsy Totsy (foto Facebook)
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (879)”
Eigenlijk heet de film Retfærdighedens Ryttere maar dat is natuurlijk onuitsprekelijk voor een gewone mens. Toch gebruik ik normaal gezien met tegenzin de Engelse titel, maar hier maak ik een uitzondering omdat de motorbende waarop de hoofdpersonages zich willen wreken effectief ook de Riders of Justice heet…
Lees verder ““Riders of Justice””
dagelijks iets degelijks 