Tony Palmer wordt 85…

Tony Palmer wordt 85…

Op dezelfde dag als Jan Mestdagh werd zijn Engelse confrater Tony Palmer geboren (foto Peperudi via Wikipedia). Op Wikipedia zwijgt men echter zedig over diens journalistieke verleden. Men legt er vooral de nadruk op zijn werk als regisseur: “Zijn werk omvat meer dan 100 films, variërend van vroege projecten met The Beatles, CreamJimi Hendrix en Rory Gallagher (Irish Tour ’74 ) tot zijn klassieke portretten, waaronder profielen van Maria Callas, Julian Lloyd Webber en Frank Zappa  (200 Motels). Hij is ook regisseur van theater- en operaproducties.” (In Sint-Petersburg regisseerde hij de Russische première van Parsifal, onder leiding van Valery Gergiev, met Plácido Domingo in de hoofdrol, en hij werd de eerste westerse regisseur die ooit bij het 
Bolsjojtheater in Moskou werkte. Op het West End-toneel regisseerde hij de wereldpremière van John Osbornes Look Back in Anger Part Two, Déjà Vu.)

Lees verder “Tony Palmer wordt 85…”

Fernand Schirren (1920-2001)

Fernand Schirren (1920-2001)

Dertig jaar geleden ben ik in het Filmmuseum naar “Häxan” gaan kijken, een “stomme” film uit 1922 van de Deen Benjamin Christensen. Deze film had een historisch belang omdat het de eerste niet-documentaire film was met volledig naakt, maar dan wel op de rug gefilmd en wegens de semi-documentaire aanpak (nagespeelde realiteit) ook totaal niet erotisch. Maar goed, de begeleider van dienst was de legendarische Brusselse pianist Fernand Schirren, die vandaag precies 25 jaar geleden is overleden.

Lees verder “Fernand Schirren (1920-2001)”

Hoe zou het nog zijn met Eve Egoyan?

Hoe zou het nog zijn met Eve Egoyan?

Eve Egoyan, geboren in 1964 in Victoria, British Columbia, als jongere zus van filmregisseur Atom Egoyan, is pianiste en specialiseert zich sinds 1994 in de interpretatie van nieuwe werken. Ze heeft de wereldpremière van vele werken van voornamelijk Canadese componisten uitgevoerd. Ze heeft wereldwijd solorecitals gegeven en acht door critici geprezen soloalbums uitgebracht, uiteraard voornamelijk met werken van hedendaagse componisten, maar ook een album met werken van Erik Satie. Eve volgde een opleiding in standaardrepertoire aan het Victoria Conservatory of Music bij Anne Brayshaw en Winifred Scott Wood, gevolgd door masterclasses aan de Hochschule der Künste in West-Berlijn bij Georg Sava en de Royal Academy of Music in Londen bij Hamish Milne (Commonwealth Scholarship).

Ronny De Schepper

Rudolf Werthen wordt tachtig…

Rudolf Werthen wordt tachtig…

Dat de Gentse violist Rudolf Werthen een prima musicus is, dat staat als een paal boven water en eigenlijk zou je dat dus niet meer moeten herhalen (“Elke repetitie met Werthen kon bijna een masterclass genoemd worden,” zegt b.v. violist Eric Baeten). Toch moet je dat wél doen, want het eerste wat opvalt als je met de man praat, is dat je met een zakenman te doen hebt. Dat is eigenlijk niet zo verwonderlijk, als je weet dat Rudolf Werthen afkomstig is uit de kleine middenstand. Over die afstamming deden allerlei geruchten de ronde maar dankzij reacties van echtgenote France Springuel en dochter Samantha is een en ander nu rechtgezet.

Lees verder “Rudolf Werthen wordt tachtig…”

45 jaar geleden: muziek en maatschappij

45 jaar geleden: muziek en maatschappij

Vandaag is het 45 jaar geleden dat Elcker-Ik Antwerpen mij vroeg om ook bij hen de cursus “Muziek en maatschappij” te komen geven, nadat ik dit in Elcker-Ik Gent had gedaan. Alhoewel ik dit uiteraard wel graag wilde doen, is het toch nooit doorgegaan. Ik vermoed dat dit te maken had met de nasleep van mijn recente echtscheiding.

Lees verder “45 jaar geleden: muziek en maatschappij”

Hoe zou het nog zijn met Frank Coppieters?

Hoe zou het nog zijn met Frank Coppieters?

Frank Coppieters is een naamgenoot van een medestudent waaraan ik een dierbare herinnering heb, maar déze Frank Coppieters is vooral een contrabassist, ex-lid BRT-Filharmonisch Orkest en daarna van het Collegium Instrumentale Brugense. Hij is ook lesgever aan het KMC van Gent en dat van Brugge en aan de academie van Gentbrugge. Met het kwartet Marc Matthijs-Dirk De Caluwé was hij laureaat van het jazz-concours te Hoeilaart. Met Il Gardellino heeft hij vijf CD’s opgenomen en daarnaast nog twee CD’s met twintigste eeuwse muziek, waarvan één met salonmuziek voor contrabas.

Ronny De Schepper