Hoe zou het nog zijn met Eve Egoyan?

Hoe zou het nog zijn met Eve Egoyan?

Eve Egoyan, geboren in 1964 in Victoria, British Columbia, als jongere zus van filmregisseur Atom Egoyan, is pianiste en specialiseert zich sinds 1994 in de interpretatie van nieuwe werken. Ze heeft de wereldpremière van vele werken van voornamelijk Canadese componisten uitgevoerd. Ze heeft wereldwijd solorecitals gegeven en acht door critici geprezen soloalbums uitgebracht, uiteraard voornamelijk met werken van hedendaagse componisten, maar ook een album met werken van Erik Satie. Eve volgde een opleiding in standaardrepertoire aan het Victoria Conservatory of Music bij Anne Brayshaw en Winifred Scott Wood, gevolgd door masterclasses aan de Hochschule der Künste in West-Berlijn bij Georg Sava en de Royal Academy of Music in Londen bij Hamish Milne (Commonwealth Scholarship).

Ronny De Schepper

Rudolf Werthen wordt tachtig…

Rudolf Werthen wordt tachtig…

Dat de Gentse violist Rudolf Werthen een prima musicus is, dat staat als een paal boven water en eigenlijk zou je dat dus niet meer moeten herhalen (“Elke repetitie met Werthen kon bijna een masterclass genoemd worden,” zegt b.v. violist Eric Baeten). Toch moet je dat wél doen, want het eerste wat opvalt als je met de man praat, is dat je met een zakenman te doen hebt. Dat is eigenlijk niet zo verwonderlijk, als je weet dat Rudolf Werthen afkomstig is uit de kleine middenstand. Over die afstamming deden allerlei geruchten de ronde maar dankzij reacties van echtgenote France Springuel en dochter Samantha is een en ander nu rechtgezet.

Lees verder “Rudolf Werthen wordt tachtig…”

45 jaar geleden: muziek en maatschappij

45 jaar geleden: muziek en maatschappij

Vandaag is het 45 jaar geleden dat Elcker-Ik Antwerpen mij vroeg om ook bij hen de cursus “Muziek en maatschappij” te komen geven, nadat ik dit in Elcker-Ik Gent had gedaan. Alhoewel ik dit uiteraard wel graag wilde doen, is het toch nooit doorgegaan. Ik vermoed dat dit te maken had met de nasleep van mijn recente echtscheiding.

Lees verder “45 jaar geleden: muziek en maatschappij”

Hoe zou het nog zijn met Frank Coppieters?

Hoe zou het nog zijn met Frank Coppieters?

Frank Coppieters is een naamgenoot van een medestudent waaraan ik een dierbare herinnering heb, maar déze Frank Coppieters is vooral een contrabassist, ex-lid BRT-Filharmonisch Orkest en daarna van het Collegium Instrumentale Brugense. Hij is ook lesgever aan het KMC van Gent en dat van Brugge en aan de academie van Gentbrugge. Met het kwartet Marc Matthijs-Dirk De Caluwé was hij laureaat van het jazz-concours te Hoeilaart. Met Il Gardellino heeft hij vijf CD’s opgenomen en daarnaast nog twee CD’s met twintigste eeuwse muziek, waarvan één met salonmuziek voor contrabas.

Ronny De Schepper

525 jaar geleden: het eerste gedrukte muziekboek

525 jaar geleden: het eerste gedrukte muziekboek

Vandaag is het 525 jaar geleden dat in Venetië Ottaviano Petrucci het eerste muziekboek drukt. Petrucci (geboren op 18 juni 1466 in Fossombrone en gestorven op 7 mei 1539 in Venetië) publiceerde in de Harmonica Musices Odhecaton een verzameling chansons. Het betreft nochtans niet de eerste druk van partituren, wel de vroegst bewaarde druk met polyfone muziek. Petrucci publiceerde voorts talrijke werken van gewaardeerde componisten uit de renaissance, onder wie Josquin Des Prez en Antoine Brumel.

Lees verder “525 jaar geleden: het eerste gedrukte muziekboek”