Patrick Dewael wordt 65…

Patrick Dewael wordt 65…

Patrick Dewael is nu een van de grootste roepers tegen de N-VA, dus hij ligt bij mij zeker niet meer in de bovenste schuif (kwatongen die beweren dat het meer te maken heeft met het feit dat hij Greet Opdebeeck heeft “binnengedaan” dan met de N-VA, moet ik erop wijzen dat mijn testosteron al enkele jaren in coma ligt), maar ooit is dat anders geweest. Via Jari Demeulemeester heb ik in de periode dat de redactie van De Rode Vaan overhoop lag met de partijleiding zelfs nog een poging gedaan om op zijn kabinet te komen werken. In tegenstelling tot Koen Wauters (maar bij hem was het maar voor zijn burgerdienst) is me dat toen niet gelukt, maar ik vond Dewael toen één van de beste (of minst slechte) ministers van cultuur die we tot dan toe hadden gehad. Eigenlijk blijkt dit ook uit bijgevoegd artikel uit De Rode Vaan, waarin ik wel kritiek heb op de Raad van Advies voor Toneelkunst, maar waarin Dewael zelf toch een beetje buiten schot blijft. Wat voor De Rode Vaan toch niet vanzelfsprekend was…

Lees verder “Patrick Dewael wordt 65…”

Henning Mankell (1948-2015)

Henning Mankell (1948-2015)

Vijf jaar geleden stierf de Zweedse auteur Henning Mankell aan longkanker. Hij werd 68 en was een van de meest succesvolle misdaadschrijvers ter wereld. Van zijn reeks rond de norse politieman Wallander werden miljoenen exemplaren verkocht. Maar Mankell was meer dan een thrillerauteur. Hij leidde een theatergezelschap en schreef ook kinderboeken en reguliere romans.

Lees verder “Henning Mankell (1948-2015)”

35 jaar geleden: “Sport is óók politiek”

35 jaar geleden: “Sport is óók politiek”

Dit interview werd in de jaren tachtig afgenomen voor De Rode Vaan, maar de inleiding is blijkbaar eens aangepast in de jaren negentig, wellicht met het oog op een publicatie in het tijdschrift van de CSC. In de tekst zelf is dat echter niet consequent doorgevoerd en daar kan men nog altijd duidelijk zien dat het gesprek midden de jaren tachtig plaatshad. De epiloog met technische gegevens over de SCS komt dan weer wél uit de jaren negentig, toen ik voor de CSC werkte.

Lees verder “35 jaar geleden: “Sport is óók politiek””

Vijf jaar geleden: Luckas Vander Taelen wordt voorzitter van het Louis Paul Boon Genootschap…

Vijf jaar geleden: Luckas Vander Taelen wordt voorzitter van het Louis Paul Boon Genootschap…

Op 9 mei 2015 vond in het Cultureel Centrum De Werf in Aalst, de Algemene Ledenvergadering van het Louis Paul Boon Genootschap plaats o.a. met de introductie van de nieuwe voorzitter en dat was niemand minder dan Luckas Vander Taelen. (Op de foto: Luckas Vander Taelen tijdens zijn maiden speech.)

Lees verder “Vijf jaar geleden: Luckas Vander Taelen wordt voorzitter van het Louis Paul Boon Genootschap…”

Jeffrey Archer wordt tachtig…

Jeffrey Archer wordt tachtig…

De Britse schrijver en politicus Jeffrey Archer (foto Björn Erik Pedersen via Wikipedia) viert vandaag zijn tachtigste verjaardag. Mijn vrouw leest wel af en toe eens een boek van zijn hand (en graag, zegt ze), maar zelf heb ik dat nog niet gedaan. Ik heb het wel eens over hem gehad in De Rode Vaan n.a.v. mijn artikel “Is het persoonlijke politiek?” uit 1987.

Lees verder “Jeffrey Archer wordt tachtig…”

Marcus Garvey (1887-1940)

Marcus Garvey (1887-1940)

Vandaag is het precies honderd jaar geleden dat de Amerikaanse mensenrechten-activist Marcus Garvey zijn Universal Negro Improvement Association heeft gesticht.

Geboren in Jamaica, heeft Garvey zijn werkterrein vooral in Harlem (VS). Zijn leuze is “Africa to the Africans” en met het oog daarop tracht hij van rijke zwarten geld te bekomen om de Black Star Liner, een schip dat de vroegere slaven terug naar hun thuisland zou brengen, te financieren. De rijke zwarten hebben evenwel allerminst zin om terug te keren naar de staat van armoede en paradoxaal genoeg ondervindt Garvey alleen medewerking van de Ku Klux Klan die deze “zwarte luizen” graag genoeg terug naar de jungle wil sturen.
In Jamaica echter, waar de zwarten moeilijk nog armer kunnen worden dan ze al zijn, heeft zijn theorie wél bijval. Op de koop toe gaat Garvey zich als een Johannes de Doper voordoen die een Messias aankondigt: de eerst gekroonde koning van Afrika. Als in november 1930 Haile Selassie, wiens naam oorspronkelijk Ras Tafari was (vandaar de naam van het ge­loof), niet zo maar tot koning, maar meer nog tot keizer van Ethiopië wordt gekroond, heeft Garvey zichzelf buitenspel gezet. De aandacht voor hem gaat verslappen en alle heil wordt nu vanuit Ethiopië verwacht.

Lees verder “Marcus Garvey (1887-1940)”

Jean Jaurès (1859-1914)

Jean Jaurès (1859-1914)

Vandaag is het 105 jaar geleden dat de Franse socialistische politicus Jean Jaurès werd vermoord door iemand met een voorbestemde naam, namelijk Raoul Villain, een jonge Franse nationalist (en voor één keer wordt het woord “nationalist” eens juist gebruikt: hij was een patriot, wat trouwens werd bewezen door het feit dat hij na de oorlog werd vrijgesproken omdat “hij de natie een grote dienst had bewezen”: “zonder zijn moordaanslag had Frankrijk nooit de oorlog kunnen winnen”, stond er in het vonnis). Deze moord betekende het einde voor de arbeiderssolidariteit over de grenzen heen. Als pacifist wilde Jaurès immers de Eerste Wereldoorlog via diplomatie voorkomen onder meer door een Frans-Duits bondgenootschap in de overtuiging dat Franse en Duitse arbeiders geen vijanden van elkaar waren en dat de heersende klassen hun oorlog maar onder elkaar moesten uitvechten. Door de moord op Jaurès lag de poort op de algehele mobilisatie wijdopen en dat gebeurde dan ook al amper een dag na zijn dood. Ook vroeger was Jaurès reeds een opvallend figuur geweest. Zo was hij een van de felste verdedigers van Alfred Dreyfus en hij was in 1904 ook een van de oprichters van het dagblad L’Humanité, dat dus oorspronkelijk van socialistische signatuur was (nu is dat al lang in communistische handen).