35 jaar geleden: zingen tegen apartheid

35 jaar geleden: zingen tegen apartheid

In 1987 was het 75 jaar geleden dat het Afrikaans Nationaal Congres (ANC), de bevrijdingsbeweging van Zuid-Afrika, werd opgericht. De KPB bracht dit feit op een tegelijk militante en sfeervolle wijze in de aandacht op 20 februari van dat jaar in de Gentse Vooruit, o.m. door een optreden van de Afrikaanse percussiegroep Bula Sangoma, geleid door Chris Joris (zie ons gesprek « aan het lijntje » in de rv nr 8). Deze zelfde groep opende ook de eerste grote solidariteitsavond die op zaterdag 26 september 1987 plaats had in de Antwerpse Arenbergschouwburg, onder auspiciën van BOA (Boycot Outspan Actie). De grote vedette van die avond was echter Liesbeth List.

Lees verder “35 jaar geleden: zingen tegen apartheid”

35 jaar geleden: is het persoonlijke politiek?

35 jaar geleden: is het persoonlijke politiek?

Vandaag is het 35 jaar geleden dat Oliver North werd veroordeeld voor zijn aandeel in de zogenaamde “Iran-Contra-affair” (niet te vroeg juichen: later zullen zijn straffen ingetrokken worden). Ik schreef daar destijds een artikel over in De Rode Vaan onder de titel “Is het persoonlijke politiek?”. Ik vind het nog altijd één van de merkwaardigste artikels die ik ooit heb geschreven. Ik weet nog dat ikzelf het onderwerp heb aangebracht, het was dus zeker geen opdracht van hogerhand. Dus, waarom heb ik dit in godsnaam in mijn hoofd gehaald? Ik weet het nog altijd niet. Ik kan alleen maar zeggen dat we al een heel eind in 1987 zaten en dat we dus al in volle crisis zaten, wat het conflict tussen redactie en partij betreft. Ikzelf kreeg het daarbij nogal te verduren omdat de partij enkel maar mijn proza in aanmerking nam (en, dat wil ik graag toegeven, dat paste vaak nauwelijks of niet binnen een partijblad), maar niet mijn eigenlijke functie als een soort van redactiesecretaris (officieel was Lode De Pooter dit, maar die had op dat moment al last van zijn gezondheid, hij zou trouwens kort nadien met pensioen gaan en niet lang daarna overlijden, anders zou hij uitgerekend vandaag zijn 94ste verjaardag vieren), en dat hield in kopij van en naar de drukkerij dragen, de opmaak mee helpen verzorgen, proefdrukken nalezen enz. Allemaal zaken waar “echte” journalisten zich te goed voor voelden, maar ik deed dat graag en vond het dus zeker niet “beneden mijn waardigheid”, integendeel. Maar tegelijk hengelde ik wellicht toch naar een zekere vorm van erkenning, gewoon als journalist. En vandaar dus…

Lees verder “35 jaar geleden: is het persoonlijke politiek?”

Veertig jaar geleden: “Deze vlieger gaat… niet op!”

Veertig jaar geleden: “Deze vlieger gaat… niet op!”

Dat ik op de redactie van De Rode Vaan alles eens moest uitproberen, blijkt ook uit onderstaande tekst. Dat was de eerste (en enige) keer dat ik zowaar het editoriaal mocht/moest schrijven. Dat was nog in de tijd dat de editorialen elke dag werden samengevat op de radio. En zo herinner ik me dat, toen ik het perron van het Sint-Pietersstation opstapte, ik door iemand begroet werd met de woorden: “Ik heb je gehoord op de radio, hoor!” Wie had het ook weer over the fifteen minutes of fame?

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Deze vlieger gaat… niet op!””

Tien jaar geleden: België bestaat niet/La Belgique n’existe pas

Tien jaar geleden: België bestaat niet/La Belgique n’existe pas

Elk jaar tracht ik me ertegen te verzetten, tegen de Tourgekte die zich van iedereen meester maakt. Ik denk dan: ik hou eigenlijk meer van het wereldkampioenschap of de Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix, hou je dus een beetje in, De Schepper! Maar nee, elk jaar weer capituleer ik en wil ik reeds van de eerste seconde in het Tourgebeuren ondergedompeld worden. Daarom stond ik tien jaar geleden reeds van vóór de middag op “la une” van de RTBF omwille van “le grand départ” in Luik. En ik werd niet ontgoocheld: in het nieuws kreeg ik al sfeerreportages van ter plaatse in Luik. Maar tegelijk pikte ik dus ook de rest van het nieuws mee. En wat me opviel was, dat – buiten de problemen met de Euro – er niets was dat iets met ons Vlamingen te maken had. Zo was er b.v. een item over het afschaffen van de Minitel. Wij kénnen dat niet eens in Vlaanderen. In Frankrijk, ja, dààr kent men dat wel.

Lees verder “Tien jaar geleden: België bestaat niet/La Belgique n’existe pas”

Alaa Al Aswany wordt 65…

Alaa Al Aswany wordt 65…

Het derde boek dat ik gelezen heb in Tenerife in mei 2010 (of beter: ben beginnen te lezen in Tenerife) is “The Yacoubian Building” van Alaa Al Aswany. Dat het zo lang heeft geduurd vooraleer ik erover kon schrijven (of anders geformuleerd: vooraleer ik het uit had) wijst er reeds op dat ik – in tegenstelling tot de wereldwijde (maar vooral toch in de islamitische landen) populariteit – niet echt een fan was van het boek. Het cultuurverschil heeft daar zeker mee te maken (zelfs op het einde van het boek kon ik de namen van de verschillende protagonisten niet of nauwelijks uit elkaar houden, maar daarvoor I have myself to blame natuurlijk), maar het heeft toch ook te maken met de structuur van het werk en dààr draagt de schrijver natuurlijk wél verantwoordelijkheid voor…

Lees verder “Alaa Al Aswany wordt 65…”

Vijf jaar geleden: de val van Tom Skujins

Vijf jaar geleden: de val van Tom Skujins

Op Eurosport gebruikt Josée Been de Ronde van Californië om dagelijks haar gal te spuwen over de Amerikaanse president Donald Trump. Wat men ook van de man mag denken, ik vind dit not done. Zoals co-commentator Bobbie Traksel altijd zegt: “Laten we bij de koers blijven!”. Maar los daarvan zat ons Joséeke er toch helemààl naast toen ze ook de zware val van de Let Tom Skujins daarmee in verband wou brengen.

Lees verder “Vijf jaar geleden: de val van Tom Skujins”

Omer Jansegers (1907-1987)

Omer Jansegers (1907-1987)

Het was gisteren 35 jaar geleden dat op meiavond, een voor socialisten zeer belangrijke avond, in Temse Omer Jansegers is overleden. Omer Jansegers was de oom van mijn moeder en wordt in een in memoriam van het infoblad van Temse “een verdienstelijke figuur van de eerste naoorlogse generatie van de socialistische beweging in Temse” genoemd. Hij maakte dan ook 24 jaar lang (1947-1970) deel uit van de gemeenteraad.

Lees verder “Omer Jansegers (1907-1987)”

Willy Courteaux (1924-2017)

Willy Courteaux (1924-2017)

Het is al vijf jaar geleden dat Willy Courteaux is overleden, de vroegere journalist bij Humo en eminente vertaler van het werk van William Shakespeare. Wie over die twee aspecten meer wil vernemen, moet doorklikken naar de items die ik daaraan heb gewijd. Hieronder volgt de neerslag van een “bezoek” bij hem thuis dat Filip Delmotte en ikzelf in de woelige periode begin 1989 hebben afgelegd (de rubriek “Het bezoek” in de vernieuwde Rode Vaan was precies een kopie van het fameuze “Humo sprak met”). De tekst is uitgeschreven door Filip Delmotte. Ik kan me van dit interview helaas niet zo heel veel meer herinneren. Wellicht was mijn inbreng minimaal (Shakespeare). Ik herinner me nog wel dat we heel bewust niet de persoonlijke toer zijn opgegaan. Zo hebben we met geen woord gerept over zijn zoon Wolfgang en of hij eventueel nog andere kinderen had. Volgens het doodsbericht, opgesteld door zijn echtgenote Jeanne Soens, was dat inderdaad het geval, maar ze worden niet bij name genoemd. Pas bij zijn dood vernam ik overigens ook dat Willy Courteaux tot de Gravensteengroep behoorde, al stond hij bij de regionale verkiezingen van 2004 wel op de lijst van de Vlaamse Democraten Brussel, een linkse scheurlijst van de N-VA.

Lees verder “Willy Courteaux (1924-2017)”