Marcus Garvey (1887-1940)

Marcus Garvey (1887-1940)

Vandaag is het precies honderd jaar geleden dat de Amerikaanse mensenrechten-activist Marcus Garvey zijn Universal Negro Improvement Association heeft gesticht.

Geboren in Jamaica, heeft Garvey zijn werkterrein vooral in Harlem (VS). Zijn leuze is “Africa to the Africans” en met het oog daarop tracht hij van rijke zwarten geld te bekomen om de Black Star Liner, een schip dat de vroegere slaven terug naar hun thuisland zou brengen, te financieren. De rijke zwarten hebben evenwel allerminst zin om terug te keren naar de staat van armoede en paradoxaal genoeg ondervindt Garvey alleen medewerking van de Ku Klux Klan die deze “zwarte luizen” graag genoeg terug naar de jungle wil sturen.
In Jamaica echter, waar de zwarten moeilijk nog armer kunnen worden dan ze al zijn, heeft zijn theorie wél bijval. Op de koop toe gaat Garvey zich als een Johannes de Doper voordoen die een Messias aankondigt: de eerst gekroonde koning van Afrika. Als in november 1930 Haile Selassie, wiens naam oorspronkelijk Ras Tafari was (vandaar de naam van het ge­loof), niet zo maar tot koning, maar meer nog tot keizer van Ethiopië wordt gekroond, heeft Garvey zichzelf buitenspel gezet. De aandacht voor hem gaat verslappen en alle heil wordt nu vanuit Ethiopië verwacht.

Lees verder “Marcus Garvey (1887-1940)”

Jean Jaurès (1859-1914)

Jean Jaurès (1859-1914)

Vandaag is het 105 jaar geleden dat de Franse socialistische politicus Jean Jaurès werd vermoord door iemand met een voorbestemde naam, namelijk Raoul Villain, een jonge Franse nationalist (en voor één keer wordt het woord “nationalist” eens juist gebruikt: hij was een patriot, wat trouwens werd bewezen door het feit dat hij na de oorlog werd vrijgesproken omdat “hij de natie een grote dienst had bewezen”: “zonder zijn moordaanslag had Frankrijk nooit de oorlog kunnen winnen”, stond er in het vonnis). Deze moord betekende het einde voor de arbeiderssolidariteit over de grenzen heen. Als pacifist wilde Jaurès immers de Eerste Wereldoorlog via diplomatie voorkomen onder meer door een Frans-Duits bondgenootschap in de overtuiging dat Franse en Duitse arbeiders geen vijanden van elkaar waren en dat de heersende klassen hun oorlog maar onder elkaar moesten uitvechten. Door de moord op Jaurès lag de poort op de algehele mobilisatie wijdopen en dat gebeurde dan ook al amper een dag na zijn dood. Ook vroeger was Jaurès reeds een opvallend figuur geweest. Zo was hij een van de felste verdedigers van Alfred Dreyfus en hij was in 1904 ook een van de oprichters van het dagblad L’Humanité, dat dus oorspronkelijk van socialistische signatuur was (nu is dat al lang in communistische handen).

Veertig jaar geleden: Jan Turf, de nieuwe KJB-voorzitter

Veertig jaar geleden: Jan Turf, de nieuwe KJB-voorzitter

Op 7 en 8 april 1979 hield de Kommunistische Jeugd van België haar zevende nationaal congres te Brussel. Jan Turf werd daar, samen met Daniel Remacle, verkozen tot nationaal voorzitter. Toch een belangrijke functie, dachten we, belangrijk genoeg alleszins orn de jeugdpagina van deze week
te wijden aan een met de kersverse voorzitter.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Jan Turf, de nieuwe KJB-voorzitter”

Joe McCarthy (1908-1957)

Joe McCarthy (1908-1957)

Het is vandaag al 65 jaar geleden dat de republikeinse senator Joseph McCarthy, die vooral bekend is van de commissie die zijn naam draagt, werd teruggefloten door het leger. Die commissie had jarenlang een heksenjacht geopend op al wie linkse sympathieën had in het Hollywood-wereldje van de vroege jaren vijftig, maar toen ze 65 jaar geleden ook het leger op de korrel wou nemen, keerde zich dit als een boemerang tegen hen en werd McCarthy beschuldigd van “undue pressure tactics”.
Lees verder “Joe McCarthy (1908-1957)”