Jan Cremer wordt tachtig…

Jan Cremer wordt tachtig…

Hoe zou het nog met Jan Cremer zijn? De man wordt vandaag tachtig jaar en heeft dus ongetwijfeld nog weinig van doen met de jonge branieschopper uit “Jan Cremer I” en “Jan Cremer II”, twee boeken die ik plichtsbewust in mijn boekenkast heb, maar die ik nu nog altijd niet heb gelezen. In de jaren tachtig was er veel te doen naar aanleiding van een rock-opera over dit kleurrijke personage…

Lees verder “Jan Cremer wordt tachtig…”

Rudi van Vlaenderen (1930-1994)

Rudi van Vlaenderen (1930-1994)

Vanavond is er in het Goudblommeke van Papier in Brussel een lezing over acteur Rudi Van Vlaenderen (foto Jo Clauwaert) door Erwin Jans. Dat is een aanrader voor alle belangstellenden natuurlijk! De vzw Dacob, het archief en bibliotheek van de studie van het communisme, heeft nog maar onlangs zijn archief ontsloten.

Lees verder “Rudi van Vlaenderen (1930-1994)”

Manu Verreth (1940-2009)

Manu Verreth (1940-2009)

Morgen zal het reeds tien jaar geleden zijn dat Manu Verreth is overleden. Bij het grote publiek is hij vooral bekend als Jomme Dockx en als presentator van de hilarische “Pak de Poen”-show, maar ik heb hem in de jaren tachtig leren kennen als directeur van het Mechels Miniatuur Theater, waar ik gedurende een hele tijd toch kind aan huis was. Akkoord, ik had er meer contact met zijn tweelingbroer René, met Nora Tilley, Tessie Moerenhout, Tuur De Weert, Jaak Van Assche of zelfs Jacques Vermeire, maar toch bewaar ik een goede herinnering aan de man.
Lees verder “Manu Verreth (1940-2009)”

25 jaar geleden: “Oedipus” in de KVS

25 jaar geleden: “Oedipus” in de KVS

In de KVS regisseerde directeur Franz Marijnen zelf de bewerking door Hugo Claus uit 1971 van Seneca’s “Oedipus” (“In wezen is het de ‘Kwik’ en de ‘Story’ van zijn tijd, maar met grotere thema’s” aldus Claus in de Schouwburgkrant). Een weliswaar indrukwekkend, maar toch ietwat megalomaan decor van Niek Kortekaas had de zaal tot minder dan de helft herleid, zodat we er op de avant-première op 30 september 1994, georganiseerd door Stepsmagazine (waarvan zijn broer de uitgever was), “knusjes” bijzaten. Nochtans was het helemaal geen “knus” stuk. Integendeel, Claus was de geest van Seneca zeer trouw gebleven (ondanks het feit dat het orakel via een dictafoon spreekt) en het bloed gulpte uit de tekst als uit een onstelpbare wonde. Dat anderzijds Sjarel Blanckaerts als de geest/het lijk van de gedode Laos na een geslaagd verrassingseffect voor de rest van de avond “in full view of the audience” moest blijven, was tegenover die door de make-up zwaar toegetakelde acteur toch louter sadisme. Ook de door de pest toegetakelde bevolking van Thebe (in volgorde van goede prestatie: Chris Thys, Bien De Moor, Bert André, Wim Danckaert en Jan Pauwels) werd door costumière Mechthild Schwienhorst niet gespaard.
Geen thanatos zonder eros en na een naamloos (want door stieren- en koeienkop verborgen) neukend paar in de verte, was het vooral sfinx Annabelle Van Nieuwenhuyse die daarvoor moest zorgen. De scène waarin ze (een overigens goed acterende) Wim van der Grijn als Oedipus het antwoord op het bekende raadsel ontlokte, was niet van enige erotiek ontbloot om het zo te zeggen. Sien Eggers als zijn moeder en minnares Jokaste had haar maniertjes thuisgelaten en ook Jef Demedts was stijlvol als een verontwaardigde Kreoon, die ten onrechte wordt beschuldigd de troon te willen usurperen. Maar vooral Senne Rouffaer was indrukwekkend als de blinde ziener Tiresias. Sofie Decleir als zijn dochter Manto trachtte hem wel bij te benen, maar Marijnen liet haar soms te ver gaan in haar “helderziende waanzin”. Slotsom, een voor het grootste deel geslaagde voorstelling, maar niet echt gepast als aanloop tot een “feestje”. We zijn er dan ook maar vlug vandoor gegaan. De enige aanwezige die ik kende (buiten de Stepsploeg) was overigens André Lefevre.

Lars Norén wordt 75…

Lars Norén wordt 75…

Vandaag wordt de Zweedse toneelauteur Lars Norén 75 jaar (foto Michiel Hendrickx, afkomstig van Wikipedia). Hij wordt beschouwd als de meest prominente hedendaagse Zweedse schrijver. Hij staat wereldwijd zelfs bekend als dé opvolger van Ibsen en Strindberg. Nadat hij debuteerde met gedichten, schreef Norén aan een razend tempo een reeks theaterstukken die ontwrichte familiale relaties blootleggen.
Lees verder “Lars Norén wordt 75…”

Het gebeurde op 1 december

Het gebeurde op 1 december

10 jaar geleden overleed de Franse actrice Claude Jade op 58-jarige leeftijd aan de gevolgen van leverkanker. Claude Marcelle Jorré werd geboren in Dijon en studeerde daar ook aan le Conservatoire d’art dramatique. Vervolgens ging zij naar Parijs, waar zij werd ontdekt door François Truffaut, die haar de rol van Christine Darbon gaf in zijn film Baisers volés en Domicile conjugal. Jade kreeg daardoor ook bekendheid buiten de grenzen en vestigde zo de aandacht van Alfred Hitchcock op zich, die haar de vrouwelijke hoofdrol gaf in zijn film Topaz (1969). Dit leidde tot een internationale carrière in de Verenigde Staten, Italië, Japan, Duitsland en zelfs de Sovjetunie (Lenin in Paris). Jade speelde ook in drie Belgische films: het cultsucces Home Sweet Home (1973) van Benoît Lamy (over opstand in een bejaardentehuis, met Jade als verpleegster), Le Témoin (1969) van Anne Walter en twee rollen – Anne en Juliette – in Le Choix (1975) van Jacques Faber. Daarnaast speelde Jade natuurlijk voornamelijk in Franse films zoals Mon oncle Benjamin van Edouard Molinaro uit 1969 (zie bovenstaande foto).
Lees verder “Het gebeurde op 1 december”