125 jaar geleden: creatie van “Bouwmeester Solness”

125 jaar geleden: creatie van “Bouwmeester Solness”

Bygmester Solness (Nederlands: Bouwmeester Solness) is een toneelstuk geschreven door Henrik Ibsen. Het werd voor het eerst gepubliceerd in december 1892. Het toneelstuk werd gezien als een van zijn belangrijkste, maar is in het Nederlandse taalgebied slechts weinige keren uitgevoerd. Het stuk beleefde zijn première niet in Noorwegen, maar in het Berlijnse Lessingtheater op 19 januari 1893. Een maand later was het te zien in Londen en vervolgens pas in Noorwegen op 11 juni 1894.
Lees verder “125 jaar geleden: creatie van “Bouwmeester Solness””

135 jaar geleden: creatie van Ibsens “Een vijand van het volk”

135 jaar geleden: creatie van Ibsens “Een vijand van het volk”

Het is vandaag 135 jaar geleden dat het toneelstuk van Ibsen, “Een vijand van het volk”, werd gecreëerd. En nu is het blijkbaar ook verfilmd (zie bovenstaande illustratie). Op 30 maart 1975 schreef ik volgende bespreking voor eigen gebruik.
Lees verder “135 jaar geleden: creatie van Ibsens “Een vijand van het volk””

Trygve Gulbranssen (1894-1962)

Trygve Gulbranssen (1894-1962)

Alhoewel zijn naam jullie misschien niets zegt, is dit toch één van de populairste schrijvers geweest in de generatie van mijn ouders, zeg maar. De Noorse schrijver Trygve Emanuel Gulbranssen is immers de auteur van de trilogie Het geslacht Bjørndal, bestaande uit En eeuwig zingen de bossen (1933), Winden waaien om de rotsen (1934) en De weg tot elkander (1935), waarin hij het Noorse plattelandsleven in de periode 1760-1810 beschrijft. Gulbranssen heeft over het algemeen niet veel op met de hogere standen en die worden ook stevig en met humor op de hak genomen, schrijf Wikipedia. Ik kan dat niet beamen, noch ontkennen, want ik heb die boeken nooit gelezen. Maar de films heb ik wél gezien! Vandaag is het al 55 jaar geleden dat hij is overleden.

Jonas Jonasson wordt 55…

Jonas Jonasson wordt 55…

Twee jaar geleden heb ik “De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween” van de Zweedse auteur Jonas Jonasson in één ruk uitgelezen, zoals men dan zegt. Als men die uitdrukking heel letterlijk wil nemen, was het eigenlijk in twéé rukken, maar geef toe, dat is nog altijd een zeer goed gemiddelde! Ik kan het boek dan ook aan iedereen aanraden, behalve misschien aan mijn communistische (ex?)kameraden, tenzij ze over voldoende gevoel voor humor en zelfspot beschikken, maar dat doen ze meestal niet, daarom vrees ik het ergste. Versta me nu ook weer niet verkeerd (want ik heb geleerd dat ik – sinds de gewijzigde politieke omstandigheden – altijd met twee woorden moet spreken), het is niet omdàt de auteur via zijn hoofdpersonage dat duidelijk een alter ego van hemzelf is de draak steekt met het communisme dat ik het een hoogst onderhoudend boek vond, ik zou het liever ook omgekeerd hebben gezien, maar dat belet niet dat ik erg van het boek genoten heb. Laat ik het zo stellen: ik leefde in de tijd van mijn lectuur in nogal stressvolle omstandigheden (*) en net zoals ik ’s avonds dan naar een tranquillizer (Oxford spelling, zoals Wikipedia opmerkt, met één “l” is het Amerikaans en god of wie dan ook verhoede dat ik me ooit zou schikken naar Amerikaanse spellingsregels!) greep om toch een gezonde nachtrust te hebben, zo greep ik overdag naar het boek omdat het mijn zinnen zodanig verzette dat ik de stress van me af kon schudden.
Lees verder “Jonas Jonasson wordt 55…”