Het is vandaag veertig jaar geleden dat de Amerikaanse filmregisseur Burr Jerger is gestorven.

 He was born on September 6, 1917 in Chicago, Illinois, USA. He was an actor and assistant director for Escape from East Berlin (1962) and A Cold Wind in August (1961). Daarna is hij naar België uitgeweken en trouwde hier met Lieva Lone, een actrice die een hoofdrol vertolkte in “Les démoniaques” van Jean Rollin, die in 1970 reeds “La vampire nue” had gedraaid. Jerger zelf draaide in 1971 met eigen geld het bizarre en schokkende drama “General Massacre”, waarschijnlijk bedoeld als protest tegen de waanzin van de oorlog.

Een doorgedraaide Amerikaanse generaal, die in Vietnam het vuur opende op burgers, is voor de krijgsraad moeten verschijnen. Hij woont nu in een villa in Brasschaat, samen met zijn dochter en een korporaal. De generaal denkt dat hij nog steeds aan het hoofd staat van zijn troepen en speelt in de nabijgelegen bossen oorlogje. Wat als spel begint, ontaardt algauw in een bloedbad waarbij een koe het moet ontgelden. Toen de film uitkwam in 1971 was het vooral deze scène die verontwaardiging uitlokte en de reden waarom hij in sommige landen werd verboden. Jerger liet zich bijstaan door Herman Wuyts (1927-1989) die aanvankelijk vooral voor de Vlaamse televisie werkte als cameraman, maar ook als regisseur van o.m. Het Manneke en van Princess.

In Princess (1969) – scenario van Wuyts, Kümel werkte mee aan de dialogen – wordt de eigentijdse geschiedenis verteld van het Londense meisje Margie/Princess (Virginia Mailer) en haar liefdesverhouding met een zekere Mark (Herman Van Veen!!!). Hij ontmoet haar tijdens het filmfestival van Venetië, zij is geen ster noch starlet, maar een banale toeriste. Terug in Vlaanderen kan hij haar niet vergeten.
Hij overhaalt zijn vriend Walter (Franz Marijnen), een alles behalve succesvol auteur, om één van zijn verhalen te bewerken tot een fotoroman, overlopend van de seks en het geweld. Margie is bereid de fotorol te spelen van Princess. Het succes is weergaloos. De film is een best aardige onderkoelde satire op het verschijnsel van de fotoroman. Virginia Mailer was destijds een internationaal bekend Brits fotomodel maar kon duidelijk niet acteren. Het commerciële succes van de film was niet overweldigend, ondanks de honger in die tijd naar wat naakt en moderne thema’s. Net als L’étreinte (1969) van het duo Paul Collet-Pierre Drouot kwam Princess te vroeg. Bij het begin van de jaren 1970 zou de film allicht meer impact gehad hebben. Voor één keer waren enkele Vlaamse filmmakers pioniers… (John Rypens, Erotiek in de Vlaamse en Belgische film, Film, juni 2016)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.