1010 jaar geleden: begin van de Reconquista

1010 jaar geleden: begin van de Reconquista

 In de slag bij Las Navas de Tolosa verslaan christelijke legers, verzameld door koning Alfons VIII van Castilië, het moslimleger van de Almohaden die een groot deel van Spanje bezetten. Een beslissende slag op weg naar de Reconquista, de herovering van het Iberisch schiereiland op de Moren. (Luc Pauwels op doorbraak.be)

Lees verder “1010 jaar geleden: begin van de Reconquista” →

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (151)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (151)

We hebben op deze plaats reeds vaker aandacht besteed aan het Caramba-festival van Studio Skoop, maar ook Cinema Sphinx heeft een zomerfestival geprogrammeerd. Zo is daar vanavond om 20 uur « Mon Oncle » van Jacques Tati te zien, een klassieker in dit soort programmaties, maar om 22.30 uur is er ook de Japanse film « De ballade van Narayama » en dat is toch enigszins verrassend, want de bittere koude speelt hierin een voorname rol. Misschien als afkoeling voor een zwoele dag ? * Je kan natuurlijk verkiezen zo’n dag ook zwoel af te ronden en dan raden we je om 22 uur de Hotsy Totsy aan, want daar brengen Guido Naessens en Hilde Coppé fragmenten uit musicals. En wie Naessens kent (denk maar aan « Toreador, den opera es versmuurd »), weet dat dit altijd met een knipoog gebeurt. * Knipogen is niet de sterkste kant van de Logos-liefhebbers; die nemen zichzelf meestal erg au sérieux. Moet kunnen. Ook vanavond om 20 uur met fluitiste Barbara Held. * En in ’t Museetje is er deze middag Kriekske voor de kinderen en een volwassen Kriek voor de ouders. (HLN, 16/7/1997)

Jon Lord (1941-2012)

Jon Lord (1941-2012)

Het is ook al tien jaar geleden dat medestichter en toetsenist Jon Lord van rockband Deep Purple op 71-jarige leeftijd in de London Clinic is overleden. Ik las het nieuws destijds in de krant van mijn moeder (de Gazet van Antwerpen), want mijn eigen krant (Het Nieuwsblad) vond dit nieuws blijkbaar niet eens vermeldenswaard. Maar als ik dan even mijn blog overloop, dan blijkt dat ikzelf ook niet te hoog van de toren moet blazen. Zijn naam komt immers enkel voor in mijn artikel over organisten. Ook Deep Purple zelf komt niet zo heel vaak voor op mijn blog, eigenlijk alleen maar wegens de “Perfect strangers“-reünie in 1985. Uiteraard komt “Child in time” in de hitparade aller tijden voor, maar niet eens erg hoog (114). Fred Brouwers heeft het eventjes over zijn concerto voor rockgroep en orkest en verder wordt de groep natuurlijk even vermeld in overzichten van de sixties en de seventies, maar daar blijft het dan ook bij.

Lees verder “Jon Lord (1941-2012)” →

35 jaar geleden: “Vuil spel” van de Vieze Gasten

35 jaar geleden: “Vuil spel” van de Vieze Gasten

Vijftien jaar lang hebben De Vieze Gasten zelf hun teksten geschreven. Ze brachten sketches, grappen, clownerie, imitatienummers en liedjes in de lijn van het vormingstheater. But times they are a’changing. In 1986 werd voor de productie van «Schemerstad» een tekstschrijver en een regisseur aangetrokken. Voor hun nieuwe productie «Vuil spel» die in Gent tijdens de Gentse feesten te zien is, werd logischerwijze dezelfde weg ingeslagen. Deze keer schreef Luk Wijns de tekst en Mitta Van der Maat regisseert.

Lees verder “35 jaar geleden: “Vuil spel” van de Vieze Gasten” →

Ross King wordt zestig…

Ross King wordt zestig…

In februari 2010 heb ik “Het labyrint van de wereld” van Ross King gelezen. Mede dankzij de voorpagina van Mark Fiennes deed het boek (dat in het origineel “Ex-Libris” heet) onweerstaanbaar denken aan de mythische bibliotheek uit Umberto Eco’s “Naam van de roos” en natuurlijk ook het “Kerkhof der vergeten boeken” van Carlos Ruiz Zafon, al dient meteen gezegd dat Zafon zijn boeken van latere datum zijn. Bij de lectuur bleek echter dat er meer overeenkomst was met “Het parfum” van Patrick Süskind of “The Quincunx” van Charles Palliser, zonder evenwel hun literaire talent te evenaren. Ondanks zijn opleiding (zie hieronder in een overname uit Wikipedia) gaat Ross King eerder te werk als een historicus en zolang hij dus feiten en feitjes kan opsommen en ons met deze kennis verbazen, gaat het nog wel (al kan ik me voorstellen dat sommige mensen bij zo’n hoeveelheid van gegevens – “too much information” – afhaken), maar als hij een magisch element in zijn verhaal wil introduceren, b.v. de manier waarop hij in het koffiehuis “De Gouden Hoorn” terecht komt (p.150), dan overspeelt hij zijn hand.

Lees verder “Ross King wordt zestig…” →