De honderd beste elpees van de seventies

De honderd beste elpees van de seventies

Veertig jaar geleden gaf ik in De Voorpost bij het begin van het nieuwe decennium (“tachtig wordt prachtig”) net als zowat iedereen een overzicht van de popmuziek in de jaren zeventig. Ik deed dit onder andere door voor elk jaar mijn persoonlijke top tien van elpees te publiceren. Ik geef ze hier graag opnieuw, zij het – moet ik toegeven – hier en daar een beetje aangepast.

Lees verder “De honderd beste elpees van de seventies”

Veertig jaar geleden: “The Wall” van Pink Floyd

Veertig jaar geleden: “The Wall” van Pink Floyd

The Wall is een album van de Britse rockband Pink FloydThe Wall is het bestverkochte dubbelalbum aller tijden met een wereldwijde verkoop van 30 miljoen exemplaren.

Het album is opgevat als een rockopera, al is er geen rolverdeling als dusdanig. Live uitvoeringen waren groots opgezet met uitvoerige theatrale effecten. De rockopera is opgebouwd rondom het personage Pink en grotendeels gebaseerd op leadsinger Roger Waters’ persoonlijke leven. Pink worstelt van jongs af aan met het leven. Het verlies van zijn vader in een oorlog (“Another Brick in the Wall (Part 1)”), misbruik door leraren (“The Happiest Days of Our Lives”), opvoeding door een overbeschermende moeder (“Mother”) en het verlaten worden door zijn vrouw (“Don’t Leave Me Now”). Dit alles droeg bij aan Pink’s geestelijke isolatie van de maatschappij, figuurlijk benoemd als “The Wall”.

De titel was geïnspireerd door een incident dat plaatsvond tijdens de In the flesh-tour ter promotie van het album Animals in 1977. Roger Waters spuugde hierbij in het gezicht van een fan. Tijdens het aanbieden van zijn excuses aan het publiek zei hij dat hij wilde dat er een muur tussen hem en het publiek stond. Tijdens live uitvoeringen van het album werd ook daadwerkelijk gebruikgemaakt van een kartonnen muur tussen het publiek en de band.

The Wall is ook de titel van een muziekfilm uit 1982 van Alan Parker, gebaseerd op de muziek van dit album.

In 1990 creëerde Waters en producer Tony Hollingsworth The Wall – Live in Berlijn, opgevoerd om de val van de Berlijnse Muur acht maanden eerder te herdenken. Het concert vond plaats op 21 juli op een braakliggend terrein tussen de Potsdamer Platz en de Brandenburger Tor, een locatie die deel uitmaakte van het voormalige “Niemandsland” van de Berlijnse muur. Een keur aan bekenden artiesten verlenen hun medewerking aan het concert.

In 2009 maakte Roger Waters bekend dat hij een wereldtour ging maken, om The Wall live uit te voeren. In het najaar startte de tour in de VS en Canada. Begin 2011 stak hij de oceaan over voor een concertreeks in Europa. Nederland werd aangedaan op 8, 9 en 11 april in het stadion GelreDome in Arnhem. In 2013 gaf hij opnieuw een serie shows met The Wall, waarbij wederom Nederland werd aangedaan, deze keer in de Amsterdam ArenA. (Wikipedia concentreert zich enkel op Nederland, maar ik heb inderdaad de indruk dat Vlaanderen niet op het programma stond.)

Jon Lord (1941-2012)

Jon Lord (1941-2012)

Het is ook al vijf jaar geleden dat medestichter en toetsenist Jon Lord van rockband Deep Purple op 71-jarige leeftijd in de London Clinic is overleden. Ik las het nieuws destijds in de krant van mijn moeder (de Gazet van Antwerpen), want mijn eigen krant (Het Nieuwsblad) vond dit nieuws blijkbaar niet eens vermeldenswaard. Maar als ik dan even mijn blog overloop, dan blijkt dat ikzelf ook niet te hoog van de toren moet blazen. Zijn naam komt immers enkel voor in mijn artikel over organisten. Ook Deep Purple zelf komt niet zo heel vaak voor op mijn blog, eigenlijk alleen maar wegens de “Perfect strangers“-reünie in 1985. Uiteraard komt “Child in time” in de hitparade aller tijden voor, maar niet eens erg hoog (114). Fred Brouwers heeft het eventjes over zijn concerto voor rockgroep en orkest en verder wordt de groep natuurlijk even vermeld in overzichten van de sixties en de seventies, maar daar blijft het dan ook bij.
Lees verder “Jon Lord (1941-2012)”

Mick Fleetwood wordt zeventig…

Mick Fleetwood wordt zeventig…

Vandaag viert Mick Fleetwood zijn zeventigste verjaardag. Rockliefhebbers zullen hem allicht wel kennen als drummer bij en stichter van Fleetwood Mac, maar weinigen weten allicht dat hij in een ver verleden nog heeft samengespeeld met Rod Stewart, ja zelfs dat deze samenwerking (in Shotgun Express) eigenlijk aan de grondslag ligt van het ontstaan van Fleetwood Mac. Bij Shotgun Express kwam Fleetwood immers in contact met niemand minder dan Peter Green die hier al sologitaar speelde. Fleetwood zelf was lid geworden van de groep via toetsenist Peter Bardens, waarmee hij daarvóór in The Cheynes had gespeeld. Met Shotgun Express werd de single “I could feel the whole world turn around”/”Curtains” opgenomen (25ste in de Radio Caroline top 50 van 5/11/1966), gevolgd in april ’67 door “Funny ‘cos neither could I”/”Indian thing”. Niet lang na deze tweede single, waarop Rod Stewart al niet meer meezingt, wordt er alweer gesplit. Tussen Shotgun Express en successen als “Need your love so bad” of “Albatross” (1969) lag ook nog een korte passage van bijna de hele groep bij John Mayall’s Bluesbreakers, maar welke Engelse bluesmuzikant is daar eigenlijk niet gepasseerd?
Lees verder “Mick Fleetwood wordt zeventig…”

Michael Chapman wordt zeventig…

Michael Chapman wordt zeventig…

Vandaag viert de Australische songschrijver en producer Michael Chapman (links op de foto) zijn zeventigste verjaardag. Alhoewel hij ook soms alleen of met anderen songs afleverde, is hij toch vooral bekend door zijn samenwerking met de twee jaar oudere Engelsman Nicky Chinn (rechts). Samen leverden zij vooral in de jaren zeventig een massa hitjes af, die bepalend waren voor de sound van het decennium…
Lees verder “Michael Chapman wordt zeventig…”

Mick Tucker (1947-2002)

Mick Tucker (1947-2002)

Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat Mick Tucker, de drummer van The Sweet, op 54-jarige leeftijd aan leukemie is overleden. Bassist Steve Priest zegt van hem: “He was the most underrated drummer that ever came out of England… He was the powerhouse of the band. He was technically marvelous. His timing was impeccable, but he had a lot of soul as well and he really felt what he was playing.” Nu zou je kunnen zeggen: nou ja, bassist en drummer, dat horen twee handen op één buik te zijn, maar ik heb deze bewering toch al bevestigd gehoord op de BBC… (*)
Lees verder “Mick Tucker (1947-2002)”