Caroline Dale mocht als young musician of the year 1978 als dertienjarige de toen al erg zieke Jacqueline Du Pré opzoeken. Later zou ze haar rol “spelen” (letterlijk, dus op de cello, niet als actrice) voor de film “Hilary and Jackie”.
Lees verder “Hoe zou het nog zijn met Caroline Dale?”
Het is al vijftien jaar geleden dat de Amerikaanse saxofonist Clarence Clemons is overleden. Hij was het meest kleurrijke lid (letterlijk en figuurlijk) van Bruce Springsteen’s E-Street Band. Op de video “Glory days” vertelt Bruce over de grappige manier waarop hij met hem kennismaakte: “Op een avond zijn we in een kleine club aan het spelen en plotseling vliegt de deur open. Een boom van een kerel heeft ze met hengsels en al eruit gerukt. ‘Mag ik meespelen?’ vraagt hij ons. Nou, wie zou er tegen zo een kleerkast ‘neen’ durven zeggen? Achteraf bleek wel dat het eigenlijk door een stormwind was dat de deur was afgebroken, maar ondertussen was Clarence al lid van de groep en wilden we hem voor geen geld meer missen.”
Lees verder “Clarence Clemons (1942-2011)”
Andrew Loog Oldham, de manager of The Rolling Stones, vond dat het stilaan tijd werd dat de onderschatte Engelse R&B-zanger Chris Farlowe een hit had. Hij stelde “Out Of Time” voor als een geschikt nummer, dat Jagger en Richards speciaal voor Farlowe hadden geschreven, in de overtuiging dat het nummer perfect bij zijn stem zou passen. Aan de sessie namen verschillende sessiemusici deel, waaronder een jonge Jimmy Page op gitaar, drummer Andy White en Arthur Greenslade schreef het prachtige cello-arrangement dat niet werd gebruikt op de originele Rolling Stones-opname voor hun album “Aftermath” (*). Immediate Records bracht “Out of Time” uit op 17 juni 1966. Het nummer kwam op 29 juni 1966 binnen in de Britse singlelijst op nummer 36. “Out Of Time” werd uiteindelijk Farlowe’s enige top-10 hit en bereikte op 3 augustus van dat jaar de nummer 1-positie.
Lees verder “Zestig jaar geleden: “Out of time” van Chris Farlowe”
Een halve eeuw geleden werd “A night on the town” uitgebracht, waarbij ik me de vraag stelde: zal Rod Stewart na drie “Pictures” nu ook x-aantal “Atlantic Crossings” maken? Bovendien werden vooral zijn televisie-optredens “gevaarlijk commercieel” zodat ik enigszins met deze elpee verlegen zat. Het gekreun van nieuw liefje Britt Ekland op “Tonight’s the night” vond ik ronduit misselijk en zelfs de beste nummers als “Big Bayou” en “Wild side of life” bleven onder de (weliswaar hoge) doorsnee Stewart-maat.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “A night on the town” (Rod Stewart)”
De Britse zanger/gitarist Noddy Holder van Slade viert vandaag zijn tachtigste verjaardag.
Lees verder “Noddy Holder wordt tachtig…”
Zestig jaar geleden vond het eerste rock-optreden plaats van Janis Joplin in de Avalon (San Francisco). Daarvóór had ze wel al in folk- en bluesclubs solo opgetreden, met enkel handgeklap als begeleiding. Samen met een heuse rockgroep (zou dat toen al Big Brother & the Holding Company geweest zijn?) vertolkt ze nu o.m. “Down on me”.
Ronny De Schepper
Lees verder “Zestig jaar geleden: eerste rockoptreden van Janis Joplin”
Robert Van Yper heeft tussen zijn drukke werkzaamheden door toch nog de tijd gevonden voor Het Goede Doel. “Together”, een CD tegen het racisme is er het resultaat van.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Together”, een CD tegen het racisme”
Er valt iets voor te zeggen dat 16 mei 1966 de dag is waarop popmuziek volwassen werd, zoals Patrick Roefflaer van de FB-groep Music For Ever voorstelt. Natuurlijk niet omdat het vandaag precies zestig jaar geleden is dat voorzitter Mao in China opriep om de Culturele Revolutie te starten, maar wel omdat het de officiële verschijningsdatum is van twee platen die een belangrijke stap vormden in het concept elpee. Blonde On Blonde van Bob Dylan en Pet Sounds van The Beach Boys waren immers veel méér dan een verzameling singles, aangevuld met wat ballast.
Ronny De Schepper
Het is vandaag al 45 jaar geleden dat de Jamaicaanse reggae-zanger Bob Marley aan kanker is overleden.
Lees verder “Bob Marley (1945-1981)”
De Britse zanger Eric Burdon viert vandaag zijn 85ste verjaardag. In de tijd van de Blommenkinders werd ik soms Eric Burdon genoemd. Helaas niet omwille van mijn vocale capaciteiten, maar vooral omwille van mijn acne (zie onderstaande foto). Daarom heb ik ook van Burdon een foto gezocht, waarop zijn acne is te zien, maar het spreekt eigenlijk vanzelf dat men heeft getracht deze “uit te wissen” ofwel door fotoshop ofwel door de foto’s gewoonweg niet te gebruiken. Hoe dan ook, ik was op die manier wel verbaasd dat hij dus tien jaar ouder dan ik blijkt te zijn. Dan zou die acne toch al weg moeten geweest zijn?
Lees verder “Eric Burdon wordt 85…”
dagelijks iets degelijks 