Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat Bill Wyman, op dat moment basgitarist van The Rolling Stones (*), die toen reeds rond de vijftig draaide, met de piepjonge Mandy Smith is gehuwd (foto YouTube).
Lees verder “35 jaar geleden huwelijk Bill Wyman met Mandy Smith”
Vandaag is het ook al dertig jaar geleden dat acteur Dries Wieme in een auto-ongeval om het leven kwam, nadat hij uit Nederland terugkwam, waar hij bij het Theater van het Oosten “De Jodin van Toledo” speelde in een regie van Karst Woudstra.
Lees verder “Dries Wieme (1927-1993)”
Vandaag is het ook al dertig jaar geleden dat de Amerikaanse jazz-trompettist John Birks Gillespie aan kanker is overleden. Waarom hij “Dizzy” werd genoemd heb ik niet kunnen terugvinden.
Lees verder “Dizzy Gillespie (1917-1993)”
“Is eenzaamheid dan de drijfveer voor onze daden, mijn vriend? Is dat de ware motivatie van de ‘kunstenaar’? Een bestaanskreet uiten. Sommigen gaan misschien letterlijk krijsen, of brengen het melodieuzer over, anderen drinken of schrijven en nog anderen denken aan zelfmoord als het ultieme middel om de aandacht op zich te vestigen… Hoe pijnlijk bewust zijn wij er ons van dat de mens niet in staat blijkt in werkelijke communicatie te treden met een ander… Wij kiezen niet, mijn vriend, wij worden gedreven; wij nemen geen verstandige beslissingen en als we dat zouden doen is de enige verstandige beslissing die we moeten nemen, daar vooral een eind aan te maken.” (p.5) Zo begint Anne Riemeers het verhaal van haar scheiding, maar vooral van haar huwelijk, het verhaal van haar leven, maar vooral van haar niet-leven. Een verhaal van “Liedjes zingen op de fiets”, maar vooral van huilen op de fiets.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Liedjes zingen op de fiets” van Anne Riemeers”
Vandaag is het de 25ste verjaardag van het feit dat de Amerikaanse zanger, componist, tekstschrijver en producer Sonny Bono in South Lake Tahoe tegen een boom skiede en daarmee verdween naar rock’n’roll heaven…
Lees verder “Sonny Bono (1935-1998)”
Als het doek valt voor Flandria moet Jos op zoek naar een nieuwe ploeg. “Eigenlijk jammer want ik kon goed overweg met Lomme Driessens. Die zei steeds maar: Kèèske, ge moet wachten gij, niet zo onbesuisd rijden. Die hield me strak en daar luisterde ik wel naar. In ’66 tussen die vrijbuiters van Televizier ging de teugel weer los. Zo kneep ik er in de Vuelta eens tussen uit. Ik waande me zeker van de etappewinst en tegelijk de leiderstrui. Komt me daar op de meet nog zo’n klein kutspanjaardje voorbij geschoven. Ik hai ut hul klòtmenneke nie ins in m’n wiel zien zitten. Mooi dat hij wel tien dagen aan de leiding bleef. Kassa natuurlijk. Op twee seconden stond ik al die tijd achter die klojo in het klassement. Toen heeft Jo de Roo me nog wel goed de oren gewassen. Ik had allang die leiderstrui moeten hebben, volgens Jo. We waren beroeps om geld te verdienen, niet om twiddes te worre. Uiteindelijk won ik nog wel de groene trui. Heel vereerd voelde ik me, dat streelde me echt”.
Lees verder “Theo’s Buitelingen (44): de Vleut, wilskracht en courage (2)”
Terwijl het nieuwjaarsconcert nog naklinkt in onze oren en dan vooral de fameuze Radetzky-mars van vader Strauss, waarmee dat concert meestal afsluit, is het misschien gepast om de dood van veldmaarschalk Radetzky, aan wie de mars is opgedragen, te herdenken. Dat is vandaag precies 165 jaar geleden (en de compositie 175 jaar geleden), maar zoek er verder asjeblief niks achter, want mijnheer Radetzky was allesbehalve “politically correct”.
Lees verder “Josef Radetzky von Radetz (1766-1858)”
Vandaag is het precies zeventig jaar geleden dat het bekendste werk van Samuel Beckett, “En attendant Godot”, werd gecreëerd au Théâtre de Babylone, avec une mise en scène de Roger Blin qui jouait lui-même le rôle de Pozzo. Il était accompagné de Pierre Latour, Lucien Raimbourg, Jean Martin et Serge Lecointe. Roger Blin a choisi Pierre Louki pour le rôle de Lucky. Dat zijn in totaal méér personages dan de keren dat ik het stuk heb gezien, maar goed, er zal wel een logische verklaring voor zijn, zeker?
Lees verder “Zeventig jaar geleden: creatie van “En attendant Godot””
Ter gelegenheid van de honderdste Ronde van Frankrijk eindigde de Tour in 2013 met een avondcriterium op de Champs Elysées. Daarbij zouden alle nog levende Tourrenners als gast worden uitgenodigd, werd er gezegd (waarbij meteen de vraag werd gesteld of dit dan ook zou gelden voor Lance Armstrong) en pour la petite histoire werd eraan toegevoegd dat de langst levende Tourdeelnemer de 98-jarige Fransman Pierre Cogan was. Helaas was Pierre er niet bij op de Champs Elysées, want tien jaar geleden is hij schielijk overleden.
Lees verder “Pierre Cogan (1914-2013)”
Het volgende boek dat mijn “willekeurige woordgenerator” voor mij heeft uitgezocht, is “Another country” van de Amerikaanse zwarte auteur James Baldwin uit 1960. Algemeen wordt aanvaard dat het een hoogtepunt is niet alleen in de Afro-Amerikaanse literatuur of de Amerikaanse literatuur tout court, maar zelfs in de wereldliteratuur. Ik heb het boek (als Dell-pocket) al heel lang in mijn bezit, maar toch ben ik er nooit aan begonnen. Alsof ik niet dùrfde…
Lees verder “James Baldwin (1924-1987)”
