95 jaar geleden: de Olympische Spelen van Parijs

95 jaar geleden: de Olympische Spelen van Parijs

95 jaar geleden vonden voor de tweede keer (na 1900) de Olympische Spelen plaats in Parijs. De openingsceremonie vond plaats in het Stade olympique Yves-du-Manoir, een atletiekstadion in Colombes, een voorstad van Parijs (foto Dr.Clint Beans via Wikipedia). Het stadion heette toen nog Stade de Colombes. In 1928 werd het vernoemd naar de rugbyspeler Yves du Manoir die op 2 januari 1928 tijdens een vlucht ter behaling van zijn vliegbrevet verongelukte. Het meest opvallende aan deze openingsceremonie is dat de sluitingsceremonie pas op 27 juli zou plaatsvinden!
Lees verder “95 jaar geleden: de Olympische Spelen van Parijs”

35 jaar geleden: debat over de Olympische Spelen van Los Angeles

35 jaar geleden: debat over de Olympische Spelen van Los Angeles

Vandaag is het precies 35 jaar geleden dat de Gentbrugse afdeling van het Masereelfonds een debat over “sport en politiek” heeft georganiseerd naar aanleiding van de Olympische Spelen van Los Angeles. Opvallend: er kwamen amper dertig geïnteresseerden opdagen, waar een gelijkaardig debat in 1980 nog op honderd mensen kon rekenen. Aan de uitgenodigde sprekers heeft het zeker niet gelegen. Zo was er dokter Jacques Rogge, later zowaar IOC-voorzitter, toen nog voorzitter van het selectiecomité van het Belgische Olympisch Interfederaal Comité (BOIC). De grootste roem van Rik Van Cauwelaert moest ook nog komen. Later zou hij immers hoofdredacteur van Knack worden, maar toen was hij al een invloedrijk journalist bij Sportmagazine. Piet Wittevrongel was een bekend basketbalspeler, op dat moment was hij fin de carrière bij tweedeklasser Sijsele, maar hij had wel vijfentwintig nationale selecties achter de rug. Hij begon toen net aan zijn politieke loopbaan bij Agalev nadat hij op een SP-lijst werd geweigerd door de Blankenbergse burgemeester Content. Hendrik Braem tenslotte was leraar protestantse godsdienst en bij de insiders bekend als redacteur van het maandblad Vrede, uitgegeven door de gelijknamige vzw die deel uitmaakt van het VAKA. Hij was duidelijk een buitenbeentje in het gezelschap en zal af en toe voor de komische noot zorgen, zoals over het invoeren van een esthetisch criterium in de beoordeling van sportprestaties. Zelf was ik aangezocht als gespreksleider en organisator Luc Carnier nam netjes nota van wat er allemaal werd gezegd. Bij lezing is het aangeraden zich voor ogen te houden dat in die tijd de Olympische Spelen in theorie nog strikt waren voorbehouden aan amateurs…
Lees verder “35 jaar geleden: debat over de Olympische Spelen van Los Angeles”

35 jaar geleden: Torvill & Dean halen de hoogste score ooit

35 jaar geleden: Torvill & Dean halen de hoogste score ooit

35 jaar geleden haalde het Britse ijsdanskoppel Jayne Torvill & Christopher Dean de hoogste score ooit voor hun interpretatie van de Boléro van Ravel op de Olympische Winterspelen van Sarajevo. Ze kregen toen twelve perfect 6.0s and six 5.9s which included artistic impression scores of 6.0 from every judge. Ik weet niet of dit sindsdien ooit nog door iemand is verbeterd. Het is best mogelijk van niet, enerzijds omdat hun uitvoering inderdaad de perfectie nabij kwam (*), maar anderzijds ook gewoon omdat de jurering in het kunstschaatsen voortdurend wijzigt, zodat het moeilijk is om prestaties over de jaren heen met elkaar te vergelijken.
Lees verder “35 jaar geleden: Torvill & Dean halen de hoogste score ooit”

De eerste Winterspelen

De eerste Winterspelen

Het is vandaag precies 95 jaar geleden dat de allereerste Winterspelen plaatsvonden. Dat gebeurde dan in Chamonix. Eerst geef ik de uitleg van mijn Frans-Canadese vriend Alcide (in het Frans), daarna voeg ik er nog wat eigen bedenkingen aan toe (in het Nederlands).

Vingt-quatre ans après la naissance des Olympiades d’Athènes, les tout premiers Jeux olympiques d’hiver s’ouvrent à Chamonix. Seize pays sont représentés et près de 300 sportifs participent à cette nouvelle compétition. Outre le combiné nordique et le patinage artistique, on retrouve également le hockey sur glace, le curling et le bobsleigh. La semaine a remporté un tel succès que Pierre de Coubertin, créateur des Jeux et président du comité, a accepté la création des Jeux d’hiver en mai 1925 lors d’un congrès.
La première épreuve ayant eu lieu à Chamonix fut le 500m messieurs en patinage de vitesse. L’Américain Charles Jewtrew fut le premier champion olympique. Le Finlandais A. Clas Thunberg remporta des médailles dans les cinq épreuves de patinage de vitesse : trois d’or, une d’argent et une de bronze. Le Norvégien Thorleif Haug domina le ski nordique, s’imposant dans les deux épreuves de ski de fond et dans le combiné nordique.
De eerste officiële Winterspelen mochten dan pas plaatshebben in 1924, vanaf 1901 organiseerden de Scandinaviërs reeds de ‘Noordelijke Spelen’, met langlaufen, bandy (een soort ijshockey), schermen en paardrijden over 80 km. Deze Spelen werden negen keer georganiseerd: in 1901, 1905, 1909 (*), 1913, 1917, 1922 en 1926, maar ze verdwijnen zodra de echte Winterspelen, een wens van baron de Coubertin, zich in Chamonix een waardige tegenhanger van en aanvulling op de Zomerspelen tonen.
In 1921 beslist het IOC dus om een ‘Internationale sportweek van 1924′ te organiseren in Chamonix. Het evenement wordt zo’n succes dat het achteraf, in 1926, wordt omgedoopt tot ’de eerste Winterspelen’. De Amerikaan Charles Jewtrew, die de 500 m snelschaatsen wint, is zoals gezegd de eerste kampioen van de Winterspelen. En de Fin A. Clas Thunberg wint een medaille in elk van de vijf snelschaatswedstrijden: driemaal goud, eenmaal zilver en eenmaal brons. De Noor Thorleif Haug overheerst het langlaufen en wint drie wedstrijden. De latere diva van het kunstschaatsen Sonja Henie debuteert op 11-jarige leeftijd. Ze zal in haar carrière tien wereldtitels en drie olympische titels verzamelen.

Lees verder “De eerste Winterspelen”

Johnny Weissmuller (1904-1984)

Johnny Weissmuller (1904-1984)

Vandaag is het al 35 jaar geleden dat Johnny Weissmuller is gestorven. Hij werd geboren in het Hongaarse Freidorf op 2 juni 1904 als Peter Jonas Weissmuller en behaalde in 1924 en 1928 vijf gouden medailles in het zwemmen op de Olympische Spelen. Daarna zou hij schitteren als Tarzan op het witte doek.

Maar eigenlijk moeten we teruggaan naar de tijd toen de Weissmullers nog maar pas naar Chicago waren uitgeweken. Toen werd de kleine Jonas immers getroffen door kinderverlamming. Als therapie raadden de artsen hem aan te zwemmen. Dat bleek een voltreffer: niet alleen genas Johnny, hij werd ook zo goed als onklopbaar (enkel zijn eerste wedstrijd in 1921 heeft hij verloren). Tussen 1921 en 1929 behaalde Weissmuller 52 Amerikaanse titels, brak hij 28 wereldrecords en groeide dus uit tot de held van de Olympische Spelen van Parijs (1924) en Amsterdam (1928). Opmerkelijk is dat Weissmuller op dat moment de Amerikaanse nationaliteit nog niet had (hij zou pas in 1932 genaturaliseerd worden)! Eigenlijk komen die medailles dus Hongarije toe…
In 1931 kreeg hij van MGM een contract voor “Tarzan, the ape man” in een regie van Woody Van Dyke en met Maureen O’Sullivan als Jane. Hij werd verkozen boven (onder meer) Clark Gable, ondanks het feit dat Weissmullers enige filmervaring (een klein rolletje in “Gloryfying the American girl”) zo slecht was dat hij later deze film steevast zou “vergeten” in zijn CV. De producers waren immers van oordeel (en voor één keer eens terecht) dat het er meer op aankwam er goed uit te zien dan goed te kunnen praten. Dat zou Weissmuller immers nooit volledig onder de knie krijgen. Daarom werd van de originele Burroughs-versie afgeweken, waarbij Tarzan ondanks de omstandigheden waarin hij moest opgroeien toch de nodige eruditie verwerft. Hier moet Jane hem werkelijk léren praten (zelfs de beroemde woorden “me Tarzan, you Jane” worden eigenlijk nooit uitgesproken, Weissmuller brengt het niet verder dan “Tarzan, Jane”), wat – hurray for Hollywood – uiteraard ook realistischer is.
Na een mislukte poging met ene Merrill, trachtte men in 1933 met “Tarzan the fearless” (Robert Hill) het succes van Weissmuller te evenaren door Buster Crabbe in te huren (en Jacqueline Wells als Jane). In 1907 geboren was Crabbe immers in 1932 deelnemer aan de Olympische zwemwedstrijd. Maar… slechts deelnemer, geen winnaar!
In 1933 was hij ook nog te zien in “King of the jungle”. Maar het mocht niet baten: hij had niet de uitstraling van Weissmuller, die dan ook in 1934 opnieuw opdook voor “Tarzan and his mate” (van Cedric Gibbons, de art director van MGM van 1924 tot 1956 en als dusdanig de man die de art deco in de VS introduceerde). Hierin is Jane/Maureen O’Sullivan eventjes naakt zwemmend te zien. Oorspronkelijk was het trouwens de bedoeling dat ze net als Tarzan gewoon een lendedoek zou dragen en dat heur haar dan als het ware toevallig op de juiste plaats zou liggen of dat er altijd takkebossen in de buurt waren. Dat bleek echter een onoverkomelijke opgave. Vóór ze in de jungle verdwijnt, had ze in de film overigens nóg een ontkleedscène, weliswaar niet naakt, maar in haar onderjurk en met een zeer erotische ondertoon.
Andere films over zwemmen schieten mij niet zo gauw te binnen. In “Breaking away” houden de cutters eerst een geïmproviseerde zwemwedstrijd tegen de aanstellerige studentjes, maar de nadruk ligt toch wel degelijk op de wielerwedstrijd die uiteindelijk het pleit moet beslechten.
En in “Muriel’s wedding” (P.J.Hogan, 1994) staat de Muriel uit de titel (Toni Collette) op een bepaald moment op het punt om te huwen met een zwemkampioen in spe, maar that’s it.

Lees verder “Johnny Weissmuller (1904-1984)”

25 jaar geleden: aanslag op Nancy Kerrigan

25 jaar geleden: aanslag op Nancy Kerrigan

Morgen zal het al 25 jaar geleden zijn dat de ex-man van kunstschaatster Tonya Harding de knie van concurrente (Nancy Kerrigan) verbrijzelde in de aanloop naar de Olympische Spelen.

Aanvankelijk zou Harding nog de kwalificatiewedstrijd winnen (’s anderendaags), waaraan Kerrigan dus niet kon deelnemen, maar als blijkt dat ze op de hoogte was van de aanslag, werd ze uiteraard uit de uitslag geschrapt en geschorst. Ze werd dan maar… profbokser!