Het is vandaag veertig jaar geleden dat in het Gentse Nieuwpoorttheater de première plaatsvond van “Een slagerszoon met een brilletje”, een soloprogramma van Tom Lanoye, gebaseerd op zijn prozadebuut met dezelfde titel dat enkele weken eerder was uitgekomen. Dus hieronder vind je eerst een bespreking van het boek door Johan de Belie en pas daarna van de theatervoorstelling door mezelf.
Het is al dertig jaar geleden dat Maurits Coppieters (foto Michiel Hendryckx via Wikipedia) de feestrede hield ter gelegenheid van het 25-jarige bestaan van het Masereelfonds. Dat was in de tijd dat linkse progressieven nog Vlaamsgezind waren.
Lees verder “Het Masereelfonds bestaat 55 jaar…”
Het is al vijftien jaar geleden dat de Vlaamse acteur Raf Troch is overleden. Rafke heeft destijds bij mij in de klas gezeten (als leerling) en rond de tijd van zijn overlijden (vijftien jaar geleden dus) zette ik toevallig een bijdrage over hem op mijn blog. Ik vroeg mij meer bepaald af wat er van hem was geworden, want ik had de laatste jaren nog maar weinig van hem gehoord. Ik merkte dat die bijdrage meteen erg hoog scoorde bij de lezers van mijn blog en ik begreep er niets van. Tot iemand mij het vreselijke nieuws over de dood van Raf meldde (zie bij de reacties op het artikel). En nu is dat allemaal dus ook alweer vijftien jaar geleden…
Lees verder “Rafael Troch (1960-2011)”
Het is vandaag al 35 jaar geleden dat Albert Calmeyn, onze klastitularis (en leraar Frans) in de derde Grieks-Latijnse, is overleden.
Lees verder “Albert Calmeyn (1910-1990)”
Vandaag is het ook al 45 jaar geleden dat in de Expositiezaal van de Kredietbank te Sint-Niklaas op de Grote Markt de vernissage plaatsvond van een tentoonstelling van twee kunstenaars die op totaal verschillend vlak actief waren, zowel formeel als inhoudelijk. Het receptieve karakter van de olieverfschilderijen van Givette De Schaepdryver samenbrengen met geëngageerde van de keramiek van Franky Weyn (foto) werd dan ook door sommigen als storend ervaren. Persoonlijk vond ik deze combinatie ergens wel geslaagd omdat de stillevens van De Schaepdryver voor de nodige rustpunten zorgden bij het erg cerebrale werk ven Weyn.
Lees verder “45 jaar geleden: rustpunten bij cerebraal engagement”
Vandaag precies 25 jaar geleden interviewde ik Daan van den Durpel in Arca, omdat hij daar het stuk “U bent mijn moeder” van Joop Admiraal bracht. Het is een stuk, waarin een zoon afscheid neemt van zijn tachtigjarige, stervende, dementerende moeder. Beide rollen werden hierin gespeeld door Daan. Alhoewel het een zeer aandoenlijke vertoning was, werd het interview voorafgegaan door een slapstickachtig gebeuren.
Lees verder “25 jaar geleden: interview met Daan Van den Durpel”
Johan de Belie in het “woord vooraf” van zijn toneelstuk “Het Gezag”: “… dat dit stuk geen entertainment is maar een ideeënstuk. Leidende gedachte is het nutteloze, misdadige zelfs van een ongefundeerd gezag. In de slotscène blijkt dat niemand zonder gezag kan leven omdat slechts af en toe een originele geest opduikt, maar dat deze macht op een basis moet rusten die zichzelf kan verantwoorden. Bovendien blijkt ook dat gezag ondraaglijk is voor de machthebber, omdat hij in de fouten vervalt van zijn voorgangers. De idee is op het einde een vraag geworden tot het publiek: wat is gezag? waarop moet het berusten? hoe de machtsdrift tegengaan? (…) Het stuk speelt in geen bepaalde tijd (…) Niemand van de personages speelt een karakter, het zijn symbolen (…) Het was overigens de bedoeling dat werkelijkheid en droom in mekaar zouden vloeien en onafscheidbaar zouden worden (…) Wij verzoeken u daarom rekening te houden met het magisch-realistische aandeel in het stuk.”
Lees verder “55 jaar geleden: première van “Het Gezag””
Bij de verkiezingen van 1985 was u wellicht het meest onthutst bij de vaststelling dat het kiezerspubliek het fabeltje van het zogenaamde « herstelbeleid » van Wilfried Martens heeft geslikt. Ik niet. Tamelijk vroeg op de verkiezingsavond was immers ene professor De Wachter aan het woord geweest die een onderzoek had verricht naar de politieke kennis van de doorsnee Belg. Hieruit bleek o.a. dat ongeveer dertig procent niet eens wist wie de eerste minister van dit klerelandje was, dat niet minder dan 45 % niet wist welke coalitie er aan het bewind was en dat zo maar eventjes 80 % niet wist dat Gaston Geens de voorzitter was van de Vlaamse deelregering (in Wallonië scoorde Jean-Marie Dehousse zelfs nog 5 % hoger)!
Lees verder “Veertig jaar geleden: politiek, ook bij de jeugd een blinde vlek”
De Sint-Niklase dichter Frank Pollet (foto Wikipedia) stelde op 17 oktober 1980 zijn bundel “Waterland” voor in de Normaalschool van Sint-Niklaas, tijdens een poëzieavond van het tijdschrift « Vers », waarin ook deze voorpublicatie is opgenomen.
Lees verder “45 jaar geleden: “Waterland” van Frank Pollet”
Vandaag is het al 45 jaar geleden dat het Masereelfonds van Sint-Niklaas (met als bakermat het Masereelhuis, gelegen in de Truweelstraat nr.123) verder ging met haar interessante vrijdagavondactiviteiten. Na het geanimeerde debat n.a.v. Willy Courteaux‘ uiteenzetting over de Koude Oorlog, was het dan de beurt aan de relatie « Muziek en Maatschappij ». Eigenlijk zelfs « kunst en maatschappij », want ook de poëzie werd erbij betrokken. Dit was niet zo verwonderlijk als men weet dat het thema was: « Van big band tot jazzrock » of m.a.w. de relatie tussen jazz en pop. Op 13 oktober 1980 heeft deze muzikaal-poetische avond plaats.
Lees verder “45 jaar geleden: “Van big band tot jazz-rock” in het Masereelhuis”
dagelijks iets degelijks 