Veertig jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden

Veertig jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden

Het succes van Guido Lauwaerts « Nachten van de Poëzie » zat eigenlijk in extra-poëtische elementen. Ik moet mij dus verontschuldigen bij de lezers die op basis van mijn stukje van veertien dagen geleden welgemutst naar de Leopoldlaan togen en er met een slaapmutsje vandaan kwamen (onze fotograaf heeft een viertal van dergelijke « aandachtige luisteraars » voor de eeuwigheid vastgelegd en misschien vind je één of meer daarvan wel terug op deze pagina). Door mijn schuld, dus, door mijn schuld, door mijn allergrootste schuld. Daniel De Smet zei het reeds in zijn inleiding op het stadhuis dat ik (en mijn collega’s ook een beetje natuurlijk) hem een pad in zijn korf had gezet. Ik dacht eerst dat hij die klasfoto bedoelde, maar het bleek dat wij door onze propaganda te veel belangstellenden hadden gelokt, zodat De Smidse fluks geruild moest worden tegen een « omgetoverde » sporthal.
Omgetoverd was wel het woord. Door het samenbrengen van kaarsenhouders uit één of andere kerk, andere kaarsen deze keer in lege wijnflessen (afkomst onbekend) en een soort van visnetten om de zaak af te ronden (letterlijk), kreeg je een « onbestemd gevoelen ». Vooral dan wanneer de lichten gedoofd werden en onze ogen het enkel met de kaarsen moesten redden. Ik verdenk de organisatoren er sterk van op dit gebied onder één hoedje te hebben gespeeld met de opticiens van Sint-Niklaas! (Als er anderen zijn die beweren dat « Bolle akkers » eigenlijk een protest is tegen de ruilverkaveling, dan mag ik ook wel eens een boude opmerking plaatsen.)
Lees verder “Veertig jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden”

Stanley Kubrick (1928-1999)

Stanley Kubrick (1928-1999)

Vandaag is het al twintig jaar geleden dat de Britse cineast Stanley Kubrick is overleden. Ik denk dat ik ongeveer àlle films van Kubrick heb gezien (wat hem in dat opzicht wellicht tot een unicum maakt in de cinematografie, wat mij betreft dan), maar toch heb ik zelden of nooit over de man geschreven. Het enige wat ik mij kan herinneren is een artikeltje over “A clockwork orange” in het tijdschrift van jeugdclub ’t Broebelke (december 1972-januari 1973) n.a.v. het feit dat de zogenaamde “socioculturele werkgroep” van jeugdclub Broebelke naar “A clockwork orange” wou gaan kijken in Sint-Niklaas (cinema Select).
Lees verder “Stanley Kubrick (1928-1999)”

Tom Lanoye wordt zestig…

Tom Lanoye wordt zestig…

Vandaag viert Tom Lanoye (op bovenstaande foto te zien tijdens zijn lezing voor het L.P.Boongenootschap) zijn zestigste verjaardag.

“Tom Lanoye schrijft prachtige boeken,” schreef Frederik Serneels uit Antwerpen in Het Nieuwsblad van 11 september 2013. “Maar hij is ook hét prototype van de multiculturele, antikapitalistische, links-correcte intellectueel die kankert op de verzuurde, onverdraagzame, rechtse Vlaming. Zelf heeft hij een prachtig huis in een wijk in Antwerpen waar amper allochtonen wonen. Hij verblijft meer dan drie maanden per jaar in zijn buitenverblijf in Zuid-Afrika. Hij heeft natuurlijk ook een vennootschap om minder belastingen te moeten betalen. Hoe zeggen ze het weer? Kijk vooral niet naar mijn daden?”
Tom Lanoye (Sint-Niklaas, 27 augustus 1958) voorstellen hoeft hier eigenlijk niet meer. Kent men hem niet als auteur dan op z’n minst toch als columnist of als performer, waarmee hij aansluiting zoekt bij orale literaire tradities. Alhoewel wij een groot gemeenschappelijk verleden hebben, was het toch pas in het begin van de jaren negentig dat ik een hele avond met hem op café ben geweest en we over vanalles en nog wat hebben gepraat. Ik was toen free-lance en omdat ik werd opgeëist door ander werk dat dichter op de actualiteit betrokken was, bleef de bandjes lange tijd onuitgetikt in mijn lade liggen. Toen ik het reusachtige werk uiteindelijk toch af had, vond Tom dat er te veel tijd was overgegaan en weigerde hij dat het alsnog zou worden gepubliceerd. Wat men hier dus kan lezen, is in geen enkel blad of tijdschrift verschenen.

Lees verder “Tom Lanoye wordt zestig…”

“In Dulci Jubilo” bestaat 55 jaar…

“In Dulci Jubilo” bestaat 55 jaar…

“Op zaterdag 30 april 2016 vierde het knapenkoor In Dulci Jubilo zijn 53ste verjaardag met een feestelijk concert. Vlak voor het concert in Sint-Niklaas werd de nieuwe naam voor het koor onthuld. In Dulci Jubilo heet voortaan Flanders Boys Choir,” schrijft Tim Van Landeghem in Het Nieuwsblad van 5 mei 2016. Of die naamsverandering er is gekomen onder druk van een instrumentaal gezelschap (uit Nederland vermoed ik) dat zich eveneens In Dulci Jubilo laat noemen, lijkt mij onwaarschijnlijk, aangezien het collegekoor uit Sint-Niklaas toch wel veel ouder is en dus meer aanspraak kan maken op de naam. Toch geeft dirigent Dieter Van Handenhoven nog enige toelichtingen in de krant…
Lees verder ““In Dulci Jubilo” bestaat 55 jaar…”

Jean-Pierre Goossens wordt 65…

Jean-Pierre Goossens wordt 65…

Vandaag viert Jean-Pierre Goossens zijn 65ste verjaardag. Ik heb hem destijds leren kennen als bassist van The Bluebirds (bovenstaande foto). In de jaren zeventig heb ik samen met Johan de Belie een rock-opera geschreven, die door Walter Vercruysse van The Bluebirds op muziek zou worden gezet. Uiteindelijk zal dat er nooit van komen, maar in mei 1978 mocht ik toch al een bladzijde in De Voorpost gebruiken om hierover een interview met Jean-Pierre Goossens af te drukken.
Lees verder “Jean-Pierre Goossens wordt 65…”

Negentig jaar Sint-Genesius

Negentig jaar Sint-Genesius

Het amateurtoneelgezelschap Sint-Genesius uit Sint-Niklaas is gegroeid uit de oud-leerlingenbond van de broeders Hiëronymieten, de school waar ik ook nog een jaar les heb gegeven (schooljaar 1973-74). Er was een eerste toneelvoorstelling op 8 december 1873 al is het jaartal niet zeker, het kan één of twee jaren vroeger geweest zijn. De naam Genesius bestond toen echter nog niet. Ook niet toen in 1907 ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van de school op 16 juni de ‘Standzegelen’ van de bond waaruit Sint-Genesius zou ontstaan werden vastgesteld en goedgekeurd in de Algemene Vergadering der Oud-leerlingen. De vereniging bracht oorspronkelijk uitsluitend mannentoneel, zoals het hoorde in die tijd. Pas op 25 maart 1928 wordt een eerste keer gespeeld onder de naam Sint-Genesius, en ook een eerste keer ‘gemengd’! ‘Maskeroen’ is het stuk, maar we mogen gerust aannemen dat het optreden van vrouwen al revolutionair genoeg was, zonder dat ze bloot zouden gaan, zoals dat jaren later bij Hugo Claus het geval was.
Lees verder “Negentig jaar Sint-Genesius”

Veertig jaar geleden: champagne met Raymond in Sint-Niklaas

Veertig jaar geleden: champagne met Raymond in Sint-Niklaas

Vandaag is het precies veertig jaar geleden dat Raymond van het Groenewoud te gast was in de stadsschouwburg van Sint-Niklaas. Dat was in de periode dat “Meisjes” bovenaan de hitlijsten prijkte, zodat de Chiromeisjes krijsten alsof het The Beatles zelf waren. Mijn vrouw is op dat moment hoogzwanger en bassist Mich Verbelen moet door het gekrijs zozeer te keer gaat, dat John bijna een maand te vroeg wordt geboren. Roddy is er in zijn kinderwagen bij, ook als ik Raymond na afloop voor het eerst interview in de “kerkers” van de stadsschouwburg. Het was een “diepte-interview” dat in mijn herinnering urenlang duurde en waarbij Raymond voor één keer eens het achterste van zijn tong liet zien. Het was dus een goed interview, al zeg ik het zelf, maar het werd misschien ook wel “bewezen” door het feit dat Raymond ons daarna uitnodigde om champagne te gaan drinken in Jeugdhuis Het Centrum, omdat dit voor hem het laatste optreden was, zo zei hij, maar eigenlijk vooral omdat hij Danielle Delcart nog maar pas had ontmoet en hij wilde haar op allerlei manieren het hof maken. De uitbater dreigde even de sfeer te verpesten door hem te vragen om iets te zingen (met nota bene een dixieland-orkestje dat daar stond te spelen!), maar uiteindelijk liep alles toch nog goed af.
Lees verder “Veertig jaar geleden: champagne met Raymond in Sint-Niklaas”