Maurice Lippens (1937-2005)

Maurice Lippens (1937-2005)

Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat Maurice Lippens na een slepende ziekte is overleden. Lippens werd net geen 68 en was één van de drijvende krachten achter de oprichting van de Vlaamse wielerschool. In 1986, toen ik hem samen met zijn oud-leerling, fotograaf Jo Clauwaert, ging opzoeken voor een interview voor De Rode Vaan, was Maurice Lippens nog het boegbeeld van Sporta, ook al maakt hijzelf een duidelijk onderscheid tussen de laten we zeggen “pastorale” werking van deze vzw en de “syndicale”, waarvoor hij verantwoordelijk was.

Lees verder “Maurice Lippens (1937-2005)”

Albert Richter (1912-1940)

Albert Richter (1912-1940)

Vandaag is het tachtig jaar geleden dat de Duitse wielrenner Albert Richter, gewezen wereldkampioen sprint bij de amateurs, door de nazi’s van een trein werd geplukt die hem naar Zwitserland zou brengen. Een paar dagen later was hij dood. Het hoe en het waarom is nog altijd niet helemaal opgehelderd. (Op de foto staat Albert Richter uiterst rechts. Hij wenst de winnaar, onze landgenoot Poeske Scherens, geluk. Let op het feit dat Richter een trui draagt met de Duitse adelaar en niet met het op dat moment alomtegenwoordige hakenkruis.)

Lees verder “Albert Richter (1912-1940)”

Tien jaar geleden: de donkere zijde van het Boeddhisme

Tien jaar geleden: de donkere zijde van het Boeddhisme

Op 9 oktober 2009 sprak Dr.Koenraad Elst in de Kunstgalerij Mens & Natuur in Sint-Martens-Latem over de donkere zijde van het Boeddhisme (foto NOS).

In vele Westerse landen wordt het boeddhisme een vast bestanddeel van het levensbeschouwelijke landschap. In verdunde vorm, zonder het etiket “boeddhisme”, vindt de kernpraktijk van het boeddhisme massaal ingang in de wereld van therapie, welbevinden en hippe bedrijfsvoering, namelijk als “aandachtsmeditatie” (mindfulness, eigenlijk vipassana). Op kleinere schaal is ook een verklaard en zelfbewust boeddhisme als aparte traditie met eigen rituelen en gemeenschapsleven in opmars. De reden daarvoor is het zeer positieve imago van het boeddhisme. Men kent het hier vagelijk als een in wezen moderne religie die niet door irrationele dogma’s bezwaard is en evenmin een geschiedenis van onverdraagzaamheid meesleept. Het boeddhisme blijft grotendeels gevrijwaard van de godsdienstkritiek die genadeloos in stelling gebracht is tegen onder meer het christendom, de islam en het hindoeïsme. Dr.Elst ging na of er aan dat rozige imago iets te doorprikken viel. Schuilt er soms toch waarheid in de Chinese kritiek op de Dalai Lama? Dr.Koenraad Elst, de Vlaamse oriëntalist die de controverse niet schuwt, heeft het uitgezocht.

Zie verder ook: de website van de atheïstisch-humanistische vereniging “De Vrije Gedachte” en “Misbruikslachtoffers willen Dalai Lama spreken in Nederland” (NOS).

Lees verder “Tien jaar geleden: de donkere zijde van het Boeddhisme”

Vanessa Williams doet afstand van haar titel als “Miss America”

Vanessa Williams doet afstand van haar titel als “Miss America”

Vandaag is het al 35 jaar geleden dat Vanessa Williams (foto Christopher Peterson via Wikipedia) als allereerste vrijwillig afstand deed van haar titel als Miss America, wanneer uitkwam dat ze samen met een ander meisje naakt had geposeerd voor Penthouse. Zij had daarvóór al een plaats in de geschiedenisboeken verdiend omdat zij in 1983 als eerste niet-blank meisje tot Miss America werd verkozen. Deze twee feiten zijn alvast belangrijker dan haar verdiensten op het vlak van het acteren, het beroep dat ze dan daarna is gaan uitoefenen. En dat ondanks het feit dat ze als Renée Perry toch wel goed haar streng trok in “Desperate Housewives”.
Lees verder “Vanessa Williams doet afstand van haar titel als “Miss America””

Jan Debrouwere (1926-2009)

Jan Debrouwere (1926-2009)

Het is vandaag al tien jaar geleden dat ik een mail ontving van mijn zeer geachte en geliefde confrater Lode Willems met daarin de volgende trieste mededeling: “Toen ik zo’n maand geleden met Jan Debrouwere belde, zei hij me dat hij nog maar eens naar het ziekenhuis moest. Dat was de laatste paar jaren wel al meer gebeurd, zo om het halve jaar, voor een controle. Deze keer kon het wel wat langer duren, vertelde hij me. En ik had niet door dat het ernstiger was. Intussen ben ik trouwens zelf ook nog eens het ziekenhuis ingedoken. Niet voor lang, even naar de spoeddienst cardiologie om mijn op hol geslagen hartpomp te kalmeren, van 211 slagen per minuut tot een rustiger 60. Vorige week liep ik te denken aan Jan, en dat ik hem toch eens zou gaan opzoeken. Maar ik ken mezelf, ik reageer traag. En eens te meer heb ik niet snel genoeg geluisterd naar wat mijn onderbewustzijn me influisterde. Dinsdag kreeg ik een mail: Jan Debrouwere overleed in de nacht van 1 op 2 juni in het Universitair Ziekenhuis van Antwerpen…”
Lees verder “Jan Debrouwere (1926-2009)”