Ter gelegenheid van zijn zestigste verjaardag boog Johan de Belie zich nog eens over een werk van Jonathan Coe. Het werd deze keer zijn meesterwerk “What a carve up!”
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (24)”
De Britse auteur Jonathan Coe (foto Walnut Whippet via Wikipedia) werd geboren te Lickey, in de buurt van Birmingham, op 19 augustus 1961. Hij studeerde Engelse literatuur aan de universiteit van Warwick waar hij ook zou doceren. Maar naast de letterkunde kende hij een andere passie: de muziek waarmee hij opgroeide. Dat was de ‘Canterbury progressive rock’, een genre dat zijn ontstaan vond bij de psychedelische bands als Pink Floyd en The Grateful Dead.
Lees verder “Jonathan Coe wordt zestig…”
P.D. (Phyllis Dorothy) James, °Oxford 3.8.1920 – +Oxford 27.11.2014, debuteerde pas laat als schrijfster in 1962. Waardering en erkenning kwam er maar in 1980 voor haar roman ‘Innocent Blood’ maar toen leerde het publiek haar ander werk kennen, de reeks die haar wereldberoemd zou maken, deze met inspecteur Adam Dalgliesh in de hoofdrol. De man van Scotland Yard, met zin voor poëzie, kunstminnend – zijn familienaam kreeg hij mee van een vroegere leraar van P.D.James, zijn voornaam ontleende hij aan haar vader.
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (23)”
‘Wait until spring, Bandini’ van John Fante verscheen in 1938 als eerste van de vier Bandini-romans en kende toen geen succes. Dat zou er pas komen bij de heruitgave in 1980 toen hij werd opgepikt en luid geroemd door Charles Bukowski. Maar toen was het epos ook definitief gelanceerd!
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (22)”
De publicatie van de roman ‘Opetani’ (‘De beheksten’, Polak & Van Gennep 1990) van Witold Gombrowcz is zelf reeds een verhaal. Hij verscheen als het eerste geschrift van de auteur in 1939 in twee Poolse kranten onder zijn pseudoniem Z.Niewieski. Om dan vergeten te worden. Pas in 1969, enkele maanden voor zijn dood, vermeldt hij het bestaan ervan in een tekst in het Cahier de l’Herne dat aan hem gewijd is.
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (21)”
‘The dwarves of death’ (1990) was de derde roman van Jonathan Coe. Vaak aangekondigd als een thriller, wellicht om commerciële redenen, wat hij allerminst is. Zoals de auteur later zelf oordeelde balanceert dit werk tussen een verhaal over muziek, over de liefde en over een misdaad.
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (20)”
‘Plain Pleasures’ (‘Eenvoudige genoegens’, 1966) bevat zeven verhalen die Jane Bowles schreef in de loop van 1946 tot 1957, twee van langere adem, de andere kort. Het zijn, zacht uitgedrukt, heel bevreemdende teksten. Met een plot waar kop noch staart aan te knopen is. Simpelweg omdat die kop, en vooral de staart ontbreken. Een echte plot is er niet. Geen verhaal dat zich werkelijk laat navertellen. Wel een vage sfeer.
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (18)”
“Ik heb veel te veel materiaal voor dit tweede deel van mijn autobiografie. Niets is saaier dan ellenlange memoires” schrijft Doris Lessing op de tweede pagina van ‘Walking in the Shade. Volume Two of my Autobiography 1949-1962’ (1997) (Ned. vert. ‘In de schaduw’, Bert Bakker, 1997).
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (16)”
Tien jaar na het positief onthaalde ‘Werk’ waar zijn dochtertje een flink aandeel in had, publiceert de acteur Josse De Pauw ‘In open veld’ (Borgerhoff-Lamberigts, 2021). Vijftig jaren staat hij inmiddels op de planken, en de eerste jaren vooral ook op pleinen en in straten, en zagen we hem op het filmdoek en televisiescherm. Het is deze levensloop, deze carrière die we in dit werk kunnen volgen.
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (15)”
In 1949 verhuisde Doris Lessing definitief naar London. Gedurende de jaren 1987-1992 publiceerde zij in diverse bladen zoals the Observer, the Independent, the New Yorker verhalen en essays over de stad. Een bundel verscheen in 1992 onder de titel ‘London Observed. Stories and Sketches’ (‘Londen bekeken; schetsen en impressies’; Bert Bakker, 1992).
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (14)”
dagelijks iets degelijks 