Tag: Jan Mestdagh

180 jaar geleden: huwelijk van Karl Marx met Jenny von Westfalen

180 jaar geleden: huwelijk van Karl Marx met Jenny von Westfalen

Het is vandaag 180 jaar geleden dat de 25-jarige Karl Marx in het huwelijk trad met de vier jaar oudere Jenny von Westphalen (1814-1881). Na zeven jaar verloving met de vier jaar jongere Karl, gaven ze elkaar voor het altaar van de Pauluskerk in Bad Kreuznach het jawoord. In 1981 kon mijn vriend en collega bij De Rode Vaan Jan Mestdagh een “boekje op de kop tikken”, zoals hijzelf zegt, waarin de liefdesgedichten staan van Marx, gericht aan Jenny. Alhoewel Jenny in haar jeugd “ne numero” moet zijn geweest (haar bijnaam was die Ballkönigin von Trier) stelde zij zich na haar huwelijk in dienst van de roeping van haar man, zij kopieerde en redigeerde zijn manuscripten, correspondeerde met uitgevers en volgde hem in zijn verbanning naar Parijs en Londen. Zij schonk het leven aan zes kinderen, van wie er echter maar drie overleefden, één ervan (Eleanor) zou o.a. “Madame Bovary” vertalen. Zij leed onder de armelijke levensomstandigheden en verzonk in toenemende mate in depressies, volgens mijn herinneringen o.a. omdat Karl haar bedroog, maar daarvan heb ik geen bevestiging kunnen vinden op het internet (zou men ons dat op het college wijsgemaakt hebben om hem als de baarlijke duivel af te schilderen?). Hoe dan ook, Jan vond dat de teksten van vadertje Marx de confrontatie met de eerste de beste schlager konden doorstaan en daarom gaf hij me opdracht om voor De Rode Vaan één van deze gedichten te vertalen.

Lees verder “180 jaar geleden: huwelijk van Karl Marx met Jenny von Westfalen” →

Veertig jaar geleden: “De tractor” (Mannen van de Dam)

Veertig jaar geleden: “De tractor” (Mannen van de Dam)

Meer dan eens kregen de Mannen van de Dam de opmerking te horen : « Als het socialisme zo goed is, waarom gaat ge dan niet in een socialistisch land wonen? “. Deze kreet is even versleten als goedkoop, maar blijkt toch nog in te slaan bij een zeker publiek. Daarom besloten « de mannen » een stuk te brengen dat precies handelt over de moeilijkheden en problemen waarmee het socialisme gepaard gaat.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “De tractor” (Mannen van de Dam)” →

Jan Vanriet wordt 75…

Jan Vanriet wordt 75…

« Geen hond die brood lust » — zelden dekte een vlag zo goed de lading als dit het geval is met de titel van de bundel van Jan Vanriet uit 1984. Met als motto het alreeds befaamde geworden « L’optimisme est l’opium du genre humain » van Milan Kundera werpt de dichter een even schampere als luciede blik op zijn (en onze) wereld, waarin hij zich ziet als « een vreemdeling/die de taal niet spreekt ».

Lees verder “Jan Vanriet wordt 75…” →

Ludo Loose (1944-2003)

Ludo Loose (1944-2003)

Vandaag is het al twintig jaar geleden dat Ludo Loose, de vroegere voorzitter van de Vlaamse vleugel van de Communistische Partij is overleden. Ik heb hem ooit wel eens geïnterviewd, maar dat was over de stadspolitiek van zijn geboorte- en woonplaats Antwerpen, lang vóór Bart De Wever en dus niet interessant. Bovendien was het niet echt een interview, want dit was eigenlijk materie voor Miel Dullaert. Die was op het moment dat Ludo zijn interview kwam “aanbieden” echter op reportage en daarom moest ondergetekende het karwei klaren, maar veel meer dan de knop induwen van de cassetterecorder en nadien de hele uiteenzetting uitschrijven heb ik niet gedaan (*). Vandaar dat ik heel uitzonderlijk dit “interview” zelfs niet heb ingescand voor mijn blog. Maar mijn collega Jan Mestdagh heeft bij een andere gelegenheid (namelijk de herdenking van twintig jaar mei ’68) wél een interessant interview gehad met Ludo en dat kan je hieronder vinden.

Lees verder “Ludo Loose (1944-2003)” →

35 jaar geleden: Jef Turf ontslagen als politiek directeur

35 jaar geleden: Jef Turf ontslagen als politiek directeur

Het is vandaag 35 jaar geleden dat Jef Turf door het partijbestuur van de Communistische Partij werd ontslagen als politiek directeur van De Rode Vaan. Daarop nam Jef ontslag, waarbij hij werd gevolgd door de voltallige redactie. Evenwel niet in één keer omdat sommigen (waaronder ikzelf) eerst op zoek gingen naar ander werk. Bij mij werd dat dan woordvoerder van minister De Batselier, een rampzalige beslissing. Een maand na mij trok de laatste redacteur, Jan Mestdagh, de deur achter zich dicht. Hij ging naar de Centrale voor Socialistisch Cultuurbeleid, waar ik een vijftal jaren later me bij hem zou voegen. Alweer een rampzalige beslissing!

Lees verder “35 jaar geleden: Jef Turf ontslagen als politiek directeur” →

1987 cultureel en sportief jaaroverzicht

1987 cultureel en sportief jaaroverzicht

Het Europaliafestival dat zopas zijn deuren sloot — een bezoek van het staatshoofd van het gastland werd zoals men weet deze keer minder opportuun geacht — heeft meer dan één miljoen bezoekers over de vloer gehad. En wie geneigd zou zijn dit soort festivals weg te wuiven als veelkleurige doekjes voor het bloeden, kan men erop wijzen dat amper enkele maanden nadat in december van vorig jaar Oostende een knappend vers Provinciaal Museum voor Moderne Kunst (foto) kreeg toegewezen, het de beurt aan Antwerpen was om een niet minder nieuw Museum voor Hedendaagse Kunst te verwelkomen.

Lees verder “1987 cultureel en sportief jaaroverzicht” →

25 jaar geleden: de “ongehoorde gedichten” van Renaat Ramon

25 jaar geleden: de “ongehoorde gedichten” van Renaat Ramon

“Mijn schilderijen en plastieken copiëren niets, stileren niets, abstraheren niets. Ze zijn iets.” Deze boude affirmatie komt uit de mond van Renaat Ramon, die nu al vier jaar decennia de strenge kunst der geometrische abstractie beoefent. Maar bevat ook de grootste ascese niet haar moment van speelsheid? Renaat Ramon mag dan al de antipode zijn van de media- en trendgevoelige “bekende Vlaming”, in de kunstwereld is zijn zestigste verjaardag niet onopgemerkt voorbijgegaan.

Lees verder “25 jaar geleden: de “ongehoorde gedichten” van Renaat Ramon” →