Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here”

Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here”

Leuke scène in de fijne televisieserie “Lost in Austen”: nadat Darcy zijn liefde voor Amanda Price heeft bekend (hij noemt haar “she who must be loved” en, verdorie, hij heeft nog gelijk ook: Amanda is een gerundium – of een gerundivum, ik heb die twee nooit goed uit elkaar kunnen houden – eigenlijk zou dit dus ook een goede naam geweest zijn voor Ayesha, “she who must be obeyed”), vraagt zij hem om een gunst. Zij wil hem namelijk de fameuze scène uit “Pride and prejudice” laten overdoen, waarbij Colin Firth (als Darcy) uit het water stapt (foto). “Haar” verliefde Darcy (gespeeld door Elliot Cowan) kan dat natuurlijk niet weigeren en op dat moment spreekt Price de historische woorden: “I’m having a strange postmodern moment here”. Maar wat is dat dan eigenlijk “a postmodern moment”?

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here””

55 jaar geleden: schoolreis naar Gent

55 jaar geleden: schoolreis naar Gent

In de Retorica ging de schoolreis richting Gent (ik was meteen verkocht, moet ik zeggen, ik heb nog meer dia’s die het bewijzen: kijk maar naar mijn album “1969” op Facebook) en één van de doelwitten was de drukkerij van Het Volk, die toen nog op de Poel was gevestigd. Later zou ze verhuizen naar de Forelstraat in Heirnis (je weet wel, die wijk waar alle straten de naam van een vis dragen), maar enkele maanden na de overname door Het Nieuwsblad ging de drukkerij ook daar dicht. Nu rijden onze beroepsrenners als openingswedstrijd zelfs niet meer de “Omloop Het Volk”, maar de “Omloop Het Nieuwsblad”. En zo komt het dat ik toch met enige nostalgie op deze episode van de geschiedenis terugkijk.

Lees verder “55 jaar geleden: schoolreis naar Gent”

45 jaar geleden: Louis Paul Boon, wegbereider van Hugo Claus

45 jaar geleden: Louis Paul Boon, wegbereider van Hugo Claus

Op 15 mei 1979 was Hugo Claus een van de velen die de voortijdig gestorven Louis Paul Boon ten grave hielpen dragen (foto van Cobra.be). ‘Nu ben ik de grootste’, zo fluisterde de Meester, terwijl hij een witte fresia op de kist legde. Het klonk wat raar, een tikje arrogant zelfs, maar de geciteerde uitspraak betekende wel degelijk de hoogste lof die de aflijvige uit de mond van zijn jonge concurrent ten deel kon vallen. Uiteindelijk gaf Claus immers toe dat de Nobelprijskandidaat Boon tot dan toe Vlaanderens grootste schrijver was geweest.

Veertig jaar geleden: “Thuis” van Hugo Claus in de Vooruit

Veertig jaar geleden: “Thuis” van Hugo Claus in de Vooruit

En we gaan het voor de verandering nog eens over “Thuis” hebben. Maar nee dus, we hebben het niet over de dagelijkse soap, maar het is al veertig jaar geleden dat ik in Vooruit naar “Thuis” ging kijken. Het ging hier dan wel over het toneelstuk van Hugo Claus.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Thuis” van Hugo Claus in de Vooruit”