Vijf jaar geleden: “Spoo Pee Doo” van Dimitri Verhulst

Vijf jaar geleden: “Spoo Pee Doo” van Dimitri Verhulst

De flaptekst van Spoo Pee Doo van Dimitri Verhulst (155 blz.) vat het samen: Europa staat in brand, maar onverschillig bestellen we nog een glas. Verdedigen we onze vrijheden, of verdedigen we onze leegte? Over de botsing tussen godsdienstfanatisme en vrijheden, van wat dan ook.

Lees verder “Vijf jaar geleden: “Spoo Pee Doo” van Dimitri Verhulst” →

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (112)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (112)

Uiteindelijk heeft Bart Verschaeve dan toch niet « tot het einde doorgebeten » zoals ik vorig week nog optimistisch had geschreven. Ook nu weer heeft hij de regie van « Hysteria » van Terry Johnson aan zijn compaan Hugo Van Laere overgelaten. Daarnaast gaf ook hoofdrolspeler Bert Van Tichelen er de brui aan en werd vervangen door Erik Van Herreweghe. Het is lovenswaardig dat Arca het stuk niet heeft gedumpt(zoals tal van gezelschappen plegen te doen), maar het kon niet echt meer gered worden. Zo lang het pure slapstick blijft: o.k. maar als het over incest gaat, zou men met een woordspeling op het overvloedige gebruik van de rookmachine kunnen stellen dat de grap de mist in gaat. * Van de ene waanzin naar de andere. In Theater De WAANzin aan de Nieuwe Vaart kunt u vanavond naar « De meiden » van Jean Genet (foto). Wie onlangs de film « Sister my sister » zag, kent het ware verhaal over twee hysterische zussen die als dienstmeiden hun tirannieke werkgeefster ombrachten. Jean Genet hoefde dus niet veel te verzinnen om het tot een typisch Genet-stuk te bewerken. (HLN, 22/5/1997)

De schatkamer van Johan de Belie (51)

De schatkamer van Johan de Belie (51)

In ‘Zipper und sein Vater’ (1928) (‘Zipper en zijn vader’, Atlas, Antwerpen, 2011) laat Joseph Roth het verhaal vertellen door de (vaderloze) vriend van Arnold Zipper. Die als kleine jongen eerbied, zelfs liefde koesterde voor de vader van zijn kameraad, hem als een god aanbad. Hij was jaloers op zijn kameraad. Wat een zegen dat hij al zijn vrije uren kon doorbrengen in het gezin van Zipper, dat hij kon aanschuiven bij de maaltijden. De knaap hemelt papa Zipper op… Reden genoeg om wantrouwig te worden, vooral bij een auteur als Joseph Roth.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (51)” →

35 jaar geleden: “Schemerstad” (De Vieze Gasten)

35 jaar geleden: “Schemerstad” (De Vieze Gasten)

« Voor een theoretische benadering van het onderwerp was gezien de omstandigheden al helemaal geen tijd. En achteraf gezien is dat misschien maar goed ook: met theorieën is niemand geholpen die ver van zijn eigen land wacht en hoopt en de dagen moet doorkomen. » Aan het woord is Suzanne van Lohuizen, de schrijfster van « Schemerstad », het nieuwste stuk van De Vieze Gasten, en de « omstandigheden » waarover ze het heeft, kent u al : de oorspronkelijke idee van een stuk over de politieke vluchteling Juan Carbon komt van Pierre Platteau, maar die liet het een paar maanden voor de première afweten. Niet alleen is het ongelooflijk wat Suzanne van Lohuizen op die korte tijd nog heeft gepresteerd, maar ook De Vieze Gasten zelf verdienen alle lof en niet in het minst natuurlijk regisseur Rik Hancké die hen nog heeft kunnen opzwepen tot wellicht de beste acteursprestatie die ze ooit hebben afgeleverd.

Lees verder “35 jaar geleden: “Schemerstad” (De Vieze Gasten)” →

130 jaar geleden: creatie van “I Pagliacci”

130 jaar geleden: creatie van “I Pagliacci”

Het is vandaag 130 jaar geleden dat de korte opera “I Pagliacci” van de Italiaanse componist Ruggero Leoncavallo, die zelf het libretto schreef, in première ging in de Scala van Milaan, gedirigeerd door Arturo Toscanini. Na de eeuwwisseling zou het ook de eerste opera zijn die live door de radio werd uitgezonden (met Enrico Caruso in de hoofdrol).

Lees verder “130 jaar geleden: creatie van “I Pagliacci”” →