Tango en terreur

Tango en terreur

Het tiende deeltje in de Scharnierreeks kreeg de titel mee “Tango en Terreur” maar die slaat eigenlijk nergens op, ook al wordt hij een tiental keren herhaald in het korte verhaaltje (45 blz.). Inderdaad, het zijn blijkbaar de alliteratie (stafrijm) en de actuele belangstelling voor deze muziekvorm (denken we maar aan de reeks op BRT 2 – Oost-Vlaanderen) die doorslaggevend zijn geweest, want dit boekje gaat hoegenaamd niet over “tango” en zelfs niet in ruimere zin over Argentinië. Neen, heel Zuid- en Midden-Amerika wil het behandelen en specifiek schieten daar Chili in het verhalend gedeelte en El Salvador in het documentaire uit.

Lees verder “Tango en terreur”

Racisme en “culturele eigenheid”

Racisme en “culturele eigenheid”

« Met een stok in de hand kwam Amar de baan van Taroudant afgestapt. Hij wist niet waar dit domme avontuur op zou uitdraaien. Hij was eruit getrokken en zou proberen van z’n oom in Casablanca geld te lenen. Dan kon hij proberen op een lijnbus naar huis te geraken, naar Vilvoorde. Het laatste gesprek met vader had hem alles duidelijk gemaakt, althans dat dacht hij. Amar wilde niet weten van een huwelijk met Fatima en hij was Marokko beu, hij was de Marokkanen, hun eten, hun huizen en hun klimaat hartsgrondig beu. (….) Amar begreep wel dat hij bezig was een oude Marokkaanse traditie met de voeten te treden, maar hij had weinig met Marokkaanse tradities te maken. Hij had altijd in Vilvoorde gewoond en in feite voelde hij zich enkel Marokkaan omdat de anderen hem zo noemden. Hij wist niet zo goed wat hij was. In alle geval géén Belg, maar toch ook geen Marokkaan. Amar zat tussen twee stoelen ».

Lees verder “Racisme en “culturele eigenheid””

Gaspard en de blauwen

Gaspard en de blauwen

De mensen van AKO verlenen ook hun medewerking aan de Scharnierreeks die de uitgeverij EPO in het leven heeft geroepen. Deze Scharnierreeks nu wil creatief te werk gaan, dat betekent dus dat zij nog niet eerder verschenen uitgaven opnemen. Wel vertrekt men van een thema en wij nemen aan dat over de uitwerking én over het resultaat in de groep van gedachten wordt gewisseld vooraleer men tot publicatie overgaat. Een dergeliike werkwijze levert meestal interessante werkjes op, waar nog weinig valt op aan te merken. Het nulnummer, « De verloren strijd van Gaspard », heeft als aanleiding (dat kon u al raden) de viering van 150 jaar België. Ander gepland werk zal gaan over Tito, gastarbeiders, Belgisch Kongo, de milieubeweging, Nat Turner en kernenergie.

Lees verder “Gaspard en de blauwen”

Jan Van Calsteren (1921-1999)

Jan Van Calsteren (1921-1999)

Het is vandaag ook twintig jaar geleden dat jeugdauteur Jan Van Calsteren is overleden. Ook weer iemand die blijkbaar door de mazen van het net is geglipt, want er is op het internet niets over hem terug te vinden, geen bio- of bibliografie dus, maar ook geen foto of zo. Daarom moeten we het maar doen met de illustratie die ik bij een recensie van een boekje van zijn hand had geplaatst. Het was een deeltje in de zogenaamde Scharnierreeks. Buiten onderstaand « De kinderen van Wounded Knee » werkte Van Calsteren in deze reeks ook nog mee aan « Laarzen »…
Lees verder “Jan Van Calsteren (1921-1999)”

Josip Broz Tito (1892-1980)

Josip Broz Tito (1892-1980)

Vandaag is het 65 jaar geleden dat maarschalk Josip Broz Tito werd verkozen tot president van Joegoslavië. Hij zou de man worden die in zijn eentje het ongelooflijke kruitvat, dat Joegoslavië na zijn dood bleek te zijn, bij elkaar hield. Josip Broz Tito was ook het onderwerp van het eerste nummer van de zogenaamde Scharnierreeks voor het middelbaar onderwijs.

Lees verder “Josip Broz Tito (1892-1980)”

Als de vaten barsten

Als de vaten barsten

Met ”Als de vaten barsten” is de tweede jaargang van de Scharnierreeks aan z’n einde gekomen. “Als je een verhalenreeks als tijdschrift wil versturen”, schrijven de uitgevers (AKO/EPO), “ben je verplicht ‘tegen de tijd’ te werken, (vandaar) dat er af en toe wel iets is misgelopen met de data en de volgorde van verschijnen”. Dat nummer 12 vóór nummer 11 verschijnt, is voor ons echter geen punt. Wèl heeft dat ‘tegen de tijd’-werken blijkbaar ook een nadelige weerslag op de kwaliteit zelf en dat is natuurlijk een ander paar mouwen.

Lees verder “Als de vaten barsten”