Veertig jaar geleden: de opstand der monokini’s

Veertig jaar geleden: de opstand der monokini’s

“De opstand der monokini’s”: het lijkt wel de titel van een Japanse B-film, maar je moet het eigenlijk lezen als op-stand, het rechtstaan dus. Inderdaad met de eerste echte zomerwarmte werden ook de eerste in monokini zonnebadende dames gesignaleerd die in deze kledij gingen pootje baden. Zoals u weet (want daarvan houden we u op de hoogte) is dit wettelijk verboden : je mag in monokini enkel liggen. Bewegende borsten zijn immers een gevaar voor de goede zeden… Tot hiertoe greep de politie echter nog niet in. Schuilt er nu gezond verstand of een goed hart bij de pakkemannen ?

Lees verder “Veertig jaar geleden: de opstand der monokini’s”

Veertig jaar geleden: De Brakke (af)Grond

Veertig jaar geleden: De Brakke (af)Grond

Het Frans Masereelfonds blijft de maneuvers van Rika De Backer rond “De Brakke Grond” (het Vlaamse “cuituurpaleis” in Amsterdam) op de voet volgen. Zo delen zij ons nu het volgende mee : « De berichten die ons vandaag “uit doorgaans goed ingelichte bron” bereikten grenzen aan het ongelooflijke zodat we nogmaals oproepen aan de beleidsverantwoordelijken en verkozenen om klaarheid te brengen in deze miljoenenzaak.
Waarover gaat het : ongeveer twee maand terug werden bij diverse sectoren van het Ministerie van Cultuur de subsidies en betalingen geblokkeerd. Zo onder andere ook bij de Dienst Monumentenzorg waar in een eerste fase ongeveer 100 miljoen fr. werd geblokkeerd, en in een tweede fase hiervan ongeveer één derde definitief werd afgeroomd. Dit alles met als doel de schulden voor de Brakke Grond in te lossen. Dat dergelijke blokkeringen niet zonder gevolg blijven is vrij logisch ! Voor de dienst Monumentenzorg betekent dit een vertraging van aan gang zijnde werken, herneming van dossiers en prijzen en natuurlijk voor de interne dienst een enorme werkverspilling. Voor andere sectoren is gaan lenen bij de banken de enige uitkomst.
» En zo wordt de afbraak van de cultuursector met de dag schrijnender. (*)

Lees verder “Veertig jaar geleden: De Brakke (af)Grond”

Beestigheden

Beestigheden

De streek van Emilia in Noord-Italië teert vooral op z’n varkensteelt. Dat moet gevierd worden ! Acht weken lang zal het varken dan ook in het middelpunt van de belangstelling staan. En dat via tentoonstellingen, lezingen, filmvoorstellingen (de Belgische film « Vase de noces » over een man die met een varken vrijt, mag dan zeker niet ontbreken vinden wij) en natuurlijk mogen ettelijke feestmalen niet op het menu ontbreken. Die staan dan wel in het teken van « de hechte vriendschap tussen mens en varken », maar of het varken het daar in dat laatste geval mee eens is, betwijfelen we…

Lees verder “Beestigheden”

Veertig jaar geleden: het rijk der fabeltjes

Veertig jaar geleden: het rijk der fabeltjes

Voor sommigen zijn de uitspraken als « alle werklozen zijn luiaards » en « wie wil werken, kan ook werken » nog niet naar het rijk der fabeltjes verwezen. Misschien kan dit berichtje dan de doorslag geven: in Dendermonde werd na Antwerpen een tweede job-infobeurs georganiseerd door de RVA. Niet minder dan tweeduizend werkzoekenden kwamen erop af, waarvoor echter slechts vierhonderd jobs ter beschikking stonden!

Lees verder “Veertig jaar geleden: het rijk der fabeltjes”

Veertig jaar geleden: geen prijzen voor doppers!

Veertig jaar geleden: geen prijzen voor doppers!

Op zijn eigen aangeven heb ik in 1980 nog een minibrokje gemaakt over mijn vroegere fotograaf bij De Voorpost, Henri Codenie (op de foto van het bestuur van de Wase Persclub van dat jaar staat hij op de voorste rij als tweede van rechts, hij dekt mijzelf gedeeltelijk af). Ik wilde graag ingaan op zijn verzoek omdat het probleem dat hij aankaartte ook mezelf een beetje aanbelangde, zoals mag blijken uit het vervolg van de tekst…

Lees verder “Veertig jaar geleden: geen prijzen voor doppers!”

Seks, seks en nog eens seks!

Seks, seks en nog eens seks!

En als ik u onder deze titel nu eens de theorie van de meerwaarde zou inlepelen ? Dan zou u zich allicht voelen als de schlemiel die zich heeft laten vangen aan een pseudo-Hamilton kaft, waarop een meisje haar naaktheid wiegelt voor de zacht-belichte spiegel (om Paul Van Ostaijen te parafraseren), en die dan in de verantwoording te lezen krijgt : « In de gekozen verhalen ( … ) wordt de erotiek uitgetild boven het puur seksuele en reikt veelal naar een groter geluk. » Die denkt dan : « Jéézes ! Nu kun je al geen boek meer kopen met een titel als Beroemde erotische verhalen en met zo’n kaft zonder er een zedenpreek op de koop toe bij te moeten nemen. » En inderdaad, het boek is een bloemlezing van de werken die traditioneel als erotisch staan gebrandmerkt (Boccaccio, Aretino, Bandello, enz.) en het zijn slechts uitschieters als Frank Harris, Sybil Claiborne en de vrijmoedige legenden uit Afrika die het geijkte en welhaast vervelende patroon kunnen doorbreken. (Loek Polders, red., Beroemde erotische verhalen, Elsevier, 311 blz., gebonden)

Lees verder “Seks, seks en nog eens seks!”

Jef Anthierens (1925-1999)

Jef Anthierens (1925-1999)

Het zal morgen al twintig jaar geleden zijn dat Jef Anthierens, de oudste telg uit de Anthierens-journalistendynastie, is overleden. Jef Anthierens is zo weer typisch iemand die door het internet totaal vergeten is, toch wat foto’s aangaat. Vandaar dat ik het moet stellen met een afbeelding van zijn boek “Bidsprinkhanen”. Wie mij dus een foto kan bezorgen, zal ik zeer dankbaar zijn.

Lees verder “Jef Anthierens (1925-1999)”